III SA/Lu 822/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym oddala skargę. W dniu [...] listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] października 2012 r. [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia [...] lipca 2012 r. [...] zmieniającą zapisy w zgłoszeniu celnym z dnia [...] grudnia 2007 r. SAD Nr [...] w polach 22 "waluta i ogólna wartość faktury" z 5000 CHF na 11000CHF, 42 " wartość pozycji" z 5000 CHF na 11000CHF, 46 "wartość statystyczna" z 11376 na 24892, 47 "Obliczanie opłat; Typ A00; Podstawa opłaty" z 11376 na 24892. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że została ona wydana w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu [...] grudnia 2007 r. według dokumentu SAD Nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Szwajcarii samochód osobowy marki T. Y., wyprodukowany w 2006 r. Do zgłoszenia celnego dołączono między innymi fakturę nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. określającą wartość pojazdu na kwotę 5000 CHF. oraz opinię techniczną Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. wykonaną przez M. M. Do zgłoszenia dołączono również świadectwo przewozowe EUR.1 Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. i w związku z powyższym do obliczenia cła zastosowano preferencyjną stawkę celną w wysokości 0%. Pismem z dnia [...] października 2010 r. Prokuratura Apelacyjna w L. przesłała Naczelnikowi Urzędu Celnego w B. P. dokumenty uzyskane w wyniku realizowanej przez Szwajcarskie władze pomocy prawnej, między innymi protokół przesłuchania świadka z dnia [...] lipca 2010 r. [...] oraz pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]. Pracownik firmy R. A. zeznał, że na prośbę klientów z Polski wystawiał drugą fakturę z niższą ceną, którą wskazywał klient. Władze celne Szwajcarii przekazały ponadto uwierzytelnioną kopię faktury nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. określającej wartość przedmiotowego pojazdu na kwotę 11000 CHF oraz uwierzytelnioną kopię wyciągu z konta bankowego firmy R., na której widnieje kwota 11000 CHF uzyskana ze sprzedaży samochodu marki T.. Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. wszczął postępowanie w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej sprowadzonego pojazdu. Organ I instancji wydał w dniu [...] lipca 2012 r. decyzję zmieniającą zapisy w polach 22, 42, 46, 47 zgłoszenia celnego. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o powołanie biegłego i ponowne przeanalizowanie sprawy. Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2012 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił, powołując się na treść art. 29 ust. 1 WKC, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile to jest konieczne, na podstawie art. 32 i 33 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny(Dz. U. UE L z 1992 Nr 302 str. 1), dalej w skrócie jako "WKC". W sprawie niniejszej organ opierając się na wynikach kontroli przeprowadzonej przez władze szwajcarskie, jako faktycznie zapłaconą kwotę z tytułu zakupu samochodu, uznał kwotę 11000 CHF. Wyjaśnił także, że zastępcze metody ustalania wartości celnej, w ramach których między innymi mogą być powoływani biegli rzeczoznawcy, mają zastosowanie wówczas, gdy nie jest możliwe ustalenie wartości celnej na podstawie art. 29 ust. WKC. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, organ II instancji stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił wartość celną importowanego samochodu w trybie art. 29 ust. 1 i 3 WKC. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. L. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zwartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Z ustaleń dokonanych przez organy celne wynika, że w dniu [...] grudnia 2007 r. A. L. jako przedstawiciel A. P. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochód używany marki "T." rok produkcji 2006 r. [...] o wartości 5000 CHF. Do zgłoszenia celnego dołączył fakturę zakupu samochodu (k. 15 akt administracyjnych). Samochód ten został dopuszczony do obrotu. Prokuratura Apelacyjna w L. w dniu [...] października 2010 r. przesłała organom celnym dokumenty uzyskane w wyniku zrealizowanej przez Urząd Celny Konfederacji Szwajcarskiej międzynarodowej pomocy prawnej dotyczącej sprzedaży ww. samochodu przez firmę R., a mianowicie faktury nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. na kwotę 5000 CHF (k.30-31 akt), fakturę nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. na kwotę 11000 CHF (k. 26-27 akt) oraz wyciąg z konta bankowego firmy "R. F." sprzedawcy samochodu za okres [...] stycznia -[...] grudnia 2007 r., z którego wynika, że w dniu [...] grudnia 2007 r. na konto firmy wpłynęła kwota 11000 CHF (k. 22-25 akt). Załączyła także odpis protokołu przesłuchania świadka S. R. (k. 32-36 akt), który przedłożył faktury oraz wyciąg z listy pojazdów sprzedawanych przez firmę R. w 2007 r. (k. 31 akt). Dowody powyższe stanowiły podstawę do wszczęcia postępowania celnego w dniu [...] maja 2012 r. w sprawie ustalenia wartości celnej przedmiotowego samochodu (k.50 akt) W świetle powyższych okoliczności za prawidłowe należało uznać stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że cena transakcyjna za przedmiotowy samochód T. Y. wyniosła 11000 CHF, a nie 5000 CHF. Okoliczność ta potwierdzona bowiem została dowodami zebranymi przez organy celne a mianowicie: fakturą na kwotę 11000 CHF, wyciągiem z konta bankowego sprzedawcy. Praktykę wystawiania dwóch faktur dla potrzeb interesanta potwierdził w przesłuchaniu S. R., który wystawiał przedmiotowe faktury, podał także z jakiego powodu stosował taką praktykę. Na załączonym do przesłuchania wykazie (k.31 akt) figuruje przedmiotowy samochód pod poz. 434. Oceniając powyższe dowody organy celne wyraziły stanowisko, że stanowią one dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), a zatem mają zwiększoną moc dowodową. Stanowisko to nie jest – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – uzasadnione. W orzecznictwie sądów powszechnych oraz sądów administracyjnych dominuje pogląd że walor dokumentu urzędowego należy przypisywać wszelkiego rodzaju rozstrzygnięciem władzy publicznej w sprawach zindywidualizowanych w zakresie praw lub obowiązków indywidualnie oznaczonych adresatów (zob. wyrok S.N. 27.03.2002 III RN 41/01 niepublikowany, wyrok NSA z 21 marca 2007 r. I GSIC 2510/06 niepublikowany.) Niewątpliwie faktury oraz zestawienia wystawione przez sprzedawcę samochodu nie są dokumentami urzędowymi. Mogły natomiast stanowić dowody o których mowa w art. 180 Ordynacji Podatkowej. Zbierając i rozpatrując te dowody organy celne działały zgodnie z art. 187 i 191 Ordynacji Podatkowej. Odniosły się też do twierdzenia skarżącego, że jakoby pokwitował i odebrał fakturę na kwotę 5000 CHF załączoną do zgłoszenia celnego, a druga faktura została wystawiona bez jego wiedzy zasadnie uznając, że sprzedawca S. R. potwierdził fakt wystawiania obu faktur na prośbę polskich interesantów. W tak ustalonym stanie faktycznym - który nie budzi wątpliwości, zachodziły podstawy do zastosowania art. 78 i art. 29 ust. 1 i 3 lit a. Wspólnotowego Kodeksu Celnego i ustalenia wartości celnej importowanego samochodu na kwotę 11000 CHF. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.