IV SAB/Gl 142/12
WyrokWSA w Gliwicach2013-02-25
Skład orzekający: Tadeusz Michalik, Andrzej Matan, Małgorzata Walentek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może rozpoznać skargę na bezczynność podmiotu, który nie jest organem administracji publicznej, na podstawie odpisu skargi, jeśli podmiot ten został ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi sądowi?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny może rozpoznać skargę na bezczynność podmiotu, który nie jest organem administracji publicznej, na podstawie odpisu skargi, jeśli podmiot ten został ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi sądowi, a stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Sąd zobowiązał podmiot do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej i zasądził zwrot kosztów postępowania, jednocześnie stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej kontroli biletów. Skarga nie została przekazana sądowi, a spółka została ukarana grzywną. Spółka zwróciła skargę, twierdząc, że nie jest właściwa do jej przekazania. Skarżący złożył wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Sąd rozpoznał sprawę na podstawie odpisu skargi, zobowiązał spółkę do rozpoznania wniosku i zasądził zwrot kosztów.Rozstrzygnięcie
1) zobowiązano Zarząd A Sp. z o.o. w Ż. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]; 2) zasądzono od Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3) stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A.K. na bezczynność Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. w przedmiocie informacji publicznej 1) zobowiązuje Zarząd A Sp. z o.o. w Ż. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]; 2) zasądza od Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł. (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Pismem procesowym z dnia [...] A.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o rozpoznanie skargi na bezczynność Zarządu A Sp. z o.o. (dalej: A w Ż.) na podstawie załączonego odpisu skargi.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż w dniu [...] wystąpił do A w Ż. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej kontroli biletów prowadzonej w komunikacji autobusowej realizowanej przez tą firmę. Pomimo upływu ustawowego terminu informacja ta nie została mu udzielona, wobec tego złożył on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z dnia [...] na bezczynność firmy. Skardze tej jednak nie został nadany bieg i nie została ona zgodnie z przepisami przekazana przez dysponenta informacji publicznej w ustawowym terminie do właściwego sądu administracyjnego, co spowodowało złożenie przez niego wniosku o wymierzenie A w Ż. kary grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."). Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Gl 13/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył A w Ż. grzywnę w wysokości [...] zł.
A w Ż. pismem procesowym z dnia stwierdził, iż nie wyraża sprzeciwu co do rozpoznania wniosku strony przeciwnej na podstawie przedłożonego przez nią odpisu skargi. Jednocześnie wyjaśnił, iż w dniu [...] zwrócił skargę na bezczynność A.K. ze względu na brak właściwości w zakresie nadania jej dalszego biegu. WSA w Gliwicach wskazanym wyżej postanowieniem wymierzył firmie karę grzywny za nieprzekazanie mu skargi , nie wyjaśniając jednak czy firma podlega przepisom p.p.s.a, a w szczególności czy skarga na jej bezczynność jest dopuszczalna i czy była ona zobligowana do przekazania skargi Sądowi.
Ze względu na zwrot skargi A w Ż. nie miał możliwości przekazania skargi Sądowi i z tych względów nie ma on możliwości merytorycznego odniesienia się do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do treści 55 § 2 p.p.s.a., jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
Rozpoznanie przez Sąd sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi jest zatem dopuszczalne przy zaistnieniu dwu przesłanek: po pierwsze - skarga nie została przekazana Sądowi i podmiot zobowiązany do jej przekazania został za to ukarany karą grzywny; po drugie - stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt postępowania, przesłanka pierwsza została spełniona, bowiem A w Ż. skargi Sądowi nie przekazał, został za to ukarany karą grzywny w wysokości [...] zł. orzeczonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Gl 13/12.
W ocenie Sądu zachodzi także druga ze wskazanych przesłanek. Stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Jak wynika z regulacji zawartych w u.d.i.p. każdy podmiot, do którego zostanie skierowane żądanie udzielenia informacji publicznej zobowiązany jest do podjęcia określonych w ustawie działań, to jest:
1/poinformować wnioskodawcę zwykłym pismem, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 ustawy);
2/ udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Organ dokonuje tego w formie czynności materialno – technicznej;
3/ odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 ustawy, czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej;
4/ może również odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ustawy.
Przy czym organ administracji działań tych winien dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13).
Zauważyć trzeba, iż WSA w Gliwicach wymierzając A w Ż. karę grzywny z tytułu bezczynności ze względu na nieudostępnienie informacji publicznej przesądził kwestię, iż było ono zobligowane do podjęcia wskazanych wyżej działań.
Jednocześnie Sąd nie stwierdził, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa z tej racji, że A w Ż. zwróciła skargę na bezczynność A.K. pozostając w błędnym przekonaniu o braku swojej właściwości co do nadania jej dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o regulację art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło