II SA/Ke 59/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 lutego 2013r. sprawy ze skargi A.M. i J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 7b, ust. 2, pkt. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.: Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania A. M. i J. M. od pisma Starosty O. z dnia 22 października 2012 r. znak: [...] W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że pismem z dnia 15 października 2012 r. A. i J. M. - właściciele działki [...], położonej w O. zwrócili się do Starosty O. o zmianę ewidencji gruntów i dokonanie z urzędu pomiaru ww. działki zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym według ewidencji gruntów z 1970 r. i mapy sytuacyjnej wydanej przez K.O.P.M. w K. w latach 1972-1973. W uzasadnieniu wskazali, że Starosta O. samowolnie dokonał podziału nieruchomości oznaczonej nr działki [...] na działki nr [...] i nr [...] oraz że działka będąca ich własnością posiadała powierzchnię 200 m. Pismem z dnia 22 października 2012 r., znak: [...], Starosta O. poinformował wnioskodawców, że zgodnie z § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11 tego rozporządzenia oraz, że z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Wobec powyższego przedłożone przez wnioskodawców kserokopie dokumentów nie spełniają warunków prawnych ani technicznych celem dokonania z urzędu stosownej aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków. Dalej organ odwoławczy podał, że Starosta O. poinformował wnioskodawców, że działka nr [...] stanowiąca ich własność ma określone granice prawne i nie zachodzi konieczność jej pomiaru z urzędu. Poinformował również o wydanych w tej sprawie decyzjach oraz o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonych dokumentów technicznych i prawnych dotyczących przedmiotowej sprawy. A. i J. M. potraktowali pismo Starosty O. z dnia 22 października 2012 r., jak decyzję i w dniu 7 listopada 2012 r. złożyli od niego odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. twierdząc, że w sprawie tej powinna być wydana decyzja z uzasadnieniem i wnosząc o wszczęcie postępowania w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów. Dalej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego cytując art. 107 kpa stwierdził, że elementy konstytutywne, które czynią z pisma decyzję, niezależnie od formy jaką jej nadano to: oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie sprawy, podpis osoby uprawnionej. Pismo Starosty O. z dnia 22 października 2012 r. nie stanowi decyzji, gdyż nie zawiera rozstrzygnięcia sprawy. Ma ono jedynie charakter informacyjny, a jego celem jest wyjaśnienie, co było podstawą uwidocznienia granic i powierzchni przedmiotowej działki w ewidencji gruntów i budynków. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że pismem z dnia z dnia 22 października 2012 r. Starosta O. nie rozstrzygnął sprawy dotyczącej wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Wobec żądania wnioskodawców wydania w sprawie decyzji Starosta O. powinien rozstrzygnąć sprawę co do jej istoty poprzez wydanie stosownej decyzji lub odmówić wszczęcia postępowania w tej sprawie w przypadku, gdy sprawa została już rozstrzygnięta poprzez wydanie decyzji. W skierowanej do WSA w Kielcach skardze na powyższe postanowienie A. i J. M. wnieśli o jego uchylenie, o sprostowanie w księdze wieczystej oznaczenia ich nieruchomości. W uzasadnieniu wskazali, że Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. wydał postanowienie z naruszeniem prawa. Podali, że decyzja Wojewody T. z dnia 16 lipca 1991 r., na którą powołują się Starosta O. i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. wydana została bez podstawy prawnej i wnieśli również o uchylenie tej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do rozstrzygnięcia charakteru prawnego pisma Starosty O. z dnia 22 października 2012 r. Skarżący twierdzili, że pismo to powinno zostać potraktowane jako decyzja administracyjna i dlatego złożyli od niego odwołanie. Natomiast Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. uznał, że jest to pismo informujące o stanie sprawy, a nie rozstrzygające w sprawie dotyczącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji organ II instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 kpa. Z takim rozstrzygnięciem organu odwoławczego należy się zgodzić. Trafnie bowiem organ ten wskazał, że pismo Starosty O. z dnia 22 października 2012 r. ma jedynie charakter informacyjny, a jego celem było wyjaśnienie, co było podstawą uwidocznienia w ewidencji gruntów i budynków granic i powierzchni działki nr [...] stanowiącej własność skarżących. O zasadności powyższej oceny przekonuje również to, że udzielenie przez Starostę O. w piśmie z dnia 22 października 2012 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek skarżących, informacji o braku podstaw do przeprowadzenia z urzędu pomiaru ich działki, nie zamknęło wnioskodawcom drogi do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej załatwiającej ich wniosek, a A. M. i J. M. wciąż mogą żądać merytorycznego rozpoznania ich sprawy. Zaskarżone odwołaniem pismo Starosty O. z dnia 22 października 2012 r. sprawy tej bowiem nie rozstrzygnęło. Zauważyć należy, że wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić w trybie czynności materialno - technicznej poprzez wprowadzenie do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany, o którym organ tylko zawiadamia strony, bądź w trybie decyzji administracyjnej wprowadzającej zmiany lub odmawiającej wprowadzenia żądanej zmiany (§ 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków; Dz. U. Nr 38, poz. 454). Na taką decyzję Starosty O. będzie służyć stronom prawo wniesienia środka zaskarżenia, a następnie skarga do sądu administracyjnego. W razie natomiast uchylania się przez Starostę O. od rozpoznania sprawy, skarżącym będzie przysługiwać skarga do sądu administracyjnego na jego bezczynność. Skoro więc pismo Starosty O. z dnia 22 października 2012 r. nie jest decyzją, a jedynie pisemną informacją, prawidłowo organ uznał, że nie przysługiwało od niego odwołanie. Dlatego skarga podważająca taką wykładnię podlegała oddaleniu jako niezasadna, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami). Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że nie dotyczą one zaskarżonego postanowienia i dlatego nie mogą być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Jedynie ubocznie należy dodać, że sąd administracyjny nie posiada kompetencji do sprostowania wpisu w księdze wieczystej. Do załatwiania takich spraw są bowiem powołane sądy powszechne, a nie administracyjne (art. 23 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, Dz. U. Nr 124/01 poz. 1361 ze zm.).