VII SA/Wa 2789/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2013 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. znak [....] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] września 2012 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB), działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej: kpa), po rozpatrzeniu odwołania W. B. od decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] lutego 2012 r. znak: [....], stwierdzającej nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [....] (dalej: PINB w [....]) z dnia [...] lutego 2008r., znak: [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r., znak: [....] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 149 § 1 oraz art. 150 § 1 Kpa, na wniosek W. B., PINB w [...] wznowił postępowanie w sprawie udzielenia dla [....] S.A. Oddział w [....], Zakład Energetyczny ][...] pozwolenia z dnia [....] stycznia 2006 r., znak: [....] na użytkowanie odcinka linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [....], na odcinku bramka liniowa stacji [....] do słupa Nr 22a, przebiegającej przez działki o nr ewid. [....] położone przy ul. [....] w [....]. Decyzją z dnia [....] lutego 2008r., znak: [....] PINB w [....] odmówił uchylenia decyzji tego organu z dnia [....] stycznia 2006 r., znak: [...] udzielającej [...] S.A. Oddział w [....], Zakład Energetyczny [....] pozwolenia na użytkowanie odcinka linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [....], na odcinku bramka liniowa stacji [...] do słupa Nr 22a, przebiegającej przez działki o nr ewid. [....] położone przy ul. [....] w [....], uznając za stronę postępowania jedynie inwestora z pominięciem W. B. oraz wskazując, że postępowanie było zgodne z obowiązującym stanem prawnym w dniu wszczęcia postępowania i było w pełni uzasadnione. Powyższe pozwolenie na użytkowanie wydano zostało jako konsekwencja procedury naprawczej w związku ze stwierdzeniem, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana z istotnym odstąpieniem od warunków pozwolenia na budowę z dnia [....] maja 1977r., znak: [....] wydanego przez Wojewódzką Dyrekcję Miast i Osiedli Wiejskich - Biuro Architekta Województwa w [....]. Decyzją z dnia [....] lutego 2012r., znak: [....], [...] WINB na wniosek W.B. stwierdził nieważność decyzji PINB w [....] z dnia [....] lutego 2008r., znak: [....]. Pismem z dnia 9 marca 2012r., W. B. z zachowaniem ustawowego terminu złożył odwołanie od decyzji [....] WINB z dnia [....] lutego 2012r., znak: [....]. Ponadto, pismem z dnia 28 marca 2012r., W. B. złożył wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego od decyzji [....] WINB z dnia [....] lutego 2012r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia [....] maja 2012r., znak: [....] GINB zawiesił na wniosek strony postępowanie w sprawie odwołania od decyzji [...] WINB z dnia 20 lutego 2012r., znak: [....]. Pismem z dnia 24 lipca 2012r. W. B. zwrócił się z wnioskiem o podjęcie ww. postępowania, w związku z czym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [....], GINB podjął zawieszone na wniosek strony postępowanie. Po rozpatrzeniu odwołania GINB uznał, że decyzja [....] WINB z dnia [....] lutego 2012r., znak: [....] odpowiada prawu. Jak wskazał wnioskiem inicjującym postępowanie w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie spornego odcinka linii elektroenergetycznej był wniosek Zakładu Energetycznego [....] S.A, z dnia 11 września 2002r. uzupełniony pismem z dnia 13 września 2002r. Przepis art. 59 ust. 7 został wprowadzony ustawą z dnia 23 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz.U nr 80, poz. 718). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 nowelizacji do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe z zastrzeżeniem ust. 2. GINB wskazał, że przyjęcie przez organ powiatowy, że ust. 7 art. 59 Prawa budowlanego wyklucza wznowienie postępowania na wniosek innego podmiotu niż inwestor, w odniesieniu do decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, w sytuacji kiedy inwestor realizował pozwolenie na budowę z istotnymi odstępstwami, a wnioskodawca brał udział w postępowaniach przed organami nadzoru budowlanemu zakończonymi decyzją wydaną na podstawie art. 59 Prawa znak- budowlanego jest niezgodne z prawem. GINB zauważył, że wprawdzie zgodnie z treścią art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z póżn. zm.) stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, jednakże dotyczy to sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest wydawana po zakończeniu budowy zrealizowanej na podstawie funkcjonującego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę. Przepis ten nie dotyczy natomiast sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest skutkiem legalizacji samowoli budowlanej lub odstępstw od warunków pozwolenia zakończonych pozwoleniem na użytkowanie obiektu wydanego w wyniku postępowania legalizacyjnego. Jak wskazał GINB przepis art. 59 ust. 7 należy stosować z uwzględnieniem skutków systemowej zmiany, której ustawodawca dokonał w 2003r. Podstawowym celem tej nowelizacji - która ograniczyła w ust. 2 art. 28 Prawa budowlanego krąg stron w sprawie pozwolenia na budowę oraz wprowadziła zmianę do treści art. 59 ust. 7 tej ustawy - było uproszczenie procedur związanych z przebiegiem procesu budowlanego. W świetle tych rozważań GINB stwierdził, że decyzja PINB w [...] z dnia [....] lutego 2008r. znak: [....] w sposób rażący naruszyła przepis art. 151 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 59 ust. 7 pkt ustawy Prawo budowlane. Powyższa decyzja GINB z dnia [....] września 2012 r., znak: [....] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. B., który zwrócił uwagę, że wszystkie wyroki, decyzje, postanowienia, wpis do księgi wieczystej i inne ujęte w postępowaniu administracyjnym od 27 czerwca 2001 do chwili obecnej, a szczególnie decyzja z dnia [...] stycznia 2006 znak [....] zostały wydane bez podstawy prawnej oraz na podstawie sfałszowanej dokumentacji i mapy. Wskazał, że decyzja dotycząca terenu budowy powinna posiadać szczegółowy plan realizacyjny czytelny i zatwierdzony. W. B. zwrócił także uwagę na szereg nieprawidłowości powstałych w toku wszystkich dotychczasowych postępowań administracyjnych prowadzonych z jego udziałem podnosząc m. in., że PINB w [...] nie rozpoznał, że decyzja z dnia [...] maja 1977 r. znak: [....] dotyczy tylko i wyłącznie terenu trasy (w/w linii) wywłaszczonej decyzją z dnia [....] marca 1971 znak [...] oznaczonej na mapie w skali 1-500 posiadające wspólny plan. Podkreślił, że decyzja z dnia [....] marca 1971 r. znak: [....] jest decyzją wywłaszczającą i zezwalającą na budowę całej trasy linii. Ponadto PINB w [....] decyzją z dnia [....] maja 2002 r. znak [....] przeniósł decyzję z dnia ][...] maja 1977 r. znak: [....] dotyczącą terenu odległego ok. 130 m od domu skarżącego na należącą do niego działkę [...] . W ocenie skarżącego całe postępowanie administracyjne od 27 czerwca 2001 r. do 28 kwietnia 2011 r. nie dotyczyło i nie mogło dotyczyć odcinka linii W.N. 110 KV w obrębie jego posiadłości. Zwrócił również uwagę na podstawowy dokument dla wszystkich postępowań, którym jest protokół z dnia 21 czerwca 2001 r. W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 1 marca 2013 r. Przewodniczący stwierdził, że utrudnione jest porozumienie ze skarżącym. Skarżący nie rozumiał jaką decyzję skarży powołując się na inne postępowanie administracyjne i twierdząc, że jego sprawa musi zostać zakończona przez Prezydenta RP. Na pytanie, czy chciałby skorzystać z pełnomocnika z urzędu odpowiedział, że "nie chce mieć do czynienia z adwokatami bo miał ich już siedmiu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zaskarżoną decyzją GINB utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [....], stwierdzającą nieważność decyzji PINB w [...] z dnia 15 lutego 2008r., znak: [...]. Przedmiotową decyzją z dnia [....] lutego 2008 r. PINB w [...] odmówił uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2006 r. udzielającej [...] S.A. Oddział w [....], Zakład Energetyczny [...] pozwolenia na użytkowanie odcinka linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [....], na odcinku bramka liniowa stacji [...] do słupa Nr 22a, przebiegającej przez działki o nr ewid. [....] położone przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji wydanej we wznowionym postepowaniu organ wskazał, że stroną postępowania jest wyłącznie inwestor i odmówił przyznania legitymacji procesowej W. B.. Z takim stanowikiem nie zgodził się [....] WINB, zaś organ II instancji podzielił argumentację przemawiającą za uznaniem W. B. za stronę tego postepowania, uznając, że decyzja PINB w [...] z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] w sposób rażący naruszyła przepis art. 151 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 59 ust. 7 pkt ustawy Prawo budowlane. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podzielił całkowicie argumentację GINB, że art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego ograniczający krąg stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie wyłącznie do inwestora ma zastosowanie wyłącznie do przypadków, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest wydawana po zakończeniu budowy zrealizowanej na podstawie pozostającego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę. Przepis ten nie dotyczy zaś sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest skutkiem legalizacji samowoli budowlanej lub konsekwencją postępowania naprawczego wynikłego z odstępstw od warunków pozwolenia. W rezulatcie nie ulega wątpliwości, że decyzja PINB w [....] z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] została wydana z narusazeniem art. 151 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 59 ust. 7 pkt Prawa budowlanego. Kwestią sporną może być ocena, czy wspomniane naruszenie nosi znamiona rążacego w rozumieniu art 156 § 1 pkt 2 kpa, jednakże spór ten należy rozstrzygnąć na rzecz skarzącego, skoro zaskarżona decyzja jest dla niego korzystna, gdyż jednoznacznie rozstrzyga o legitymacji procesowej W. B. w postępowaniu dotyczącym pozwolenia z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [...] na użytkowanie odcinka linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [...], na odcinku bramka liniowa stacji [...] do słupa Nr 22a, przebiegającej przez działki o nr ewid. [....] położone przy ul. [...] w [...]. Podkreślenia wymaga, że niniejsza skarga nie może być uwzględniona z powodu obowiązującego Sąd zakazu reformationis in peius. Sąd bowiem nie może uchylić zaskarżonego aktu w sytuacji, gdy mogłoby to pogorszyć sytuację prawną skarżącego. Stanowi o tym art. 134 § 2 ppsa, stosownie do którego sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W okolicznościach niniejszej sprawy uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia niewątpliwie korzystnego dla W. B. oznaczałoby naruszenie art. 134 § 2 ppsa. Jednocześnie zaskarżona decyzja nie jest dotknięta żadną kwalifikowaną wadą prawną powodującą jego nieważność w oparciu o art. 156 § 1 kpa. Zarzuty zawarte w skardze odnoszące się do wszystkich, prowadzonych do tej pory postępowań oraz wydanych aktów administracyjnych oraz dotyczące błędów popełnionych przez pracowników organów administracji publicznej nie mogą zostać uwzględnione przez Sąd, także ze względu na przedmiot skargi i jej granice, rodzaj zaskarżonej decyzji oraz konieczność stosowania przez Sąd powołanego wyżej art. 134 § 2 ppsa. Argumentacja skarżącego wskazuje, że nie zrozumiał on istoty zaskarżonej decyzji, która nie rozstrzyga wprawdzie meritum sporu związanego z budową odcinka linii elektroenergetycznej WN 110 kV, jednakże umożliwia prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [....] na użytkowanie odcinka linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [...]., na odcinku bramka liniowa stacji [...] do słupa Nr 22a, przebiegającej przez działki o nr ewid. [...] położone przy ul. [...] w [...] po wznowieniu tego postępownaia postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r., znak: [...]. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku