IV SA/Gl 1135/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi J.Ł. na decyzję Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R. z dnia [...] r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R. na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w R., odmówił udostępnienia informacji publicznej, określonej we wniosku J.Ł. z dnia 3 września 2012 r., stwierdzając, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Zastępca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R., w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, odmówił udostępnienia J.Ł. wyżej wymienionej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że skarżący wystąpił z wnioskiem dnia 3.09.2012r. oraz 5.10.2012r. o udzielenie informacji publicznej w następującym zakresie: ile osób zostało pozbawionych statusu osoby bezrobotnej z dniem 27.04.2012r., 02.05.2012r., 04.05.2012r., 07.05.2012r., oraz w kolejnych miesiącach roku 2012 tj. styczeń, luty, marzec, kwiecień - chodzi o osoby, które wcześniej zostały wezwane na dodatkowy termin, a nie te, które nie przyszły na termin, który został wyznaczony podczas poprzedniej wizyty w PUP. Następnie organ podniósł, że po ponownym rozpatrzeniu wniosku ustalił, iż Powiatowy Urząd Pracy w R., na koniec każdego miesiąca kalendarzowego sporządza zestawienia statystyczne, które są dostępne na stronie BIP, w których to między innymi wykazane są ilości osób wyłączonych z ewidencji bezrobotnych z powodu niepotwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Dodał, że statystyka obejmuje wszystkie osoby, które nie zgłosiły się na wyznaczony termin (bez względu na to, czy miały ustalony termin podczas poprzedniej wizyty, czy też zostały wezwane na dodatkowy termin). Zgodnie bowiem z art. 33 ust. 4 pkt. 4 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008r. nr 69 poz. 415 z póź. zm.) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa(...) Organ podkreślił, że w związku z powyższym, PUP nie rozgranicza osób na te, które miały ustalony termin podczas poprzedniej wizyty i na te, które zostały wezwane do stawiennictwa w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia. Dodał, że żaden przepis prawa nie obliguje urzędu do sporządzania zestawień ani sprawozdań w takim zakresie. Wobec tego wyszukanie osób, które zostały wezwane na dodatkowy termin i nie zgłosiły się, a tym samym zostały pozbawione statusu osoby bezrobotnej, wymagałoby dodatkowego zaangażowania pracownika, wykraczającego poza obowiązki wynikające ze stosunku pracy. Podkreślił, że podjęcie dodatkowych czynności, polegających na wyszukiwaniu w bazie komputerowej wszystkich osób pozbawionych statusu osoby bezrobotnej z powodu braku gotowości do podjęcia pracy, nie jest zadaniem ustawowym realizowanym przez Powiatowy Urząd Pracy. Ponadto po wyszukaniu powyższych osób, należałoby sprawdzić wszystkie kartoteki tych osób (a nie bazę komputerową), w tym również kartoteki archiwalne, a następnie, przeglądając je po kolei sprawdzać, czy były do tych osób wysyłane dodatkowe wezwania do stawiennictwa w wyznaczonym dniu i czy dana osoba zgłosiła się w terminie, czy nie zgłosiła się ale usprawiedliwiła niestawiennictwo w ustalonym terminie, czy też nie zgłosiła się i nie usprawiedliwiła tego niestawiennictwa i w związku z tym została pozbawiona statusu bezrobotnego. W podsumowaniu organ wskazał, że informacja, o którą wnosił skarżący jest informacją przetworzoną i jej wytworzenie nie mieści się w katalogu zadań Powiatowego Urzędu Pracy. Ponadto wymaga dodatkowej pracy i zaangażowania pracownika, który jest zobligowany przede wszystkim do wykonywania obowiązków wynikających z zakresu czynności. W skardze wniesionej od powyższej decyzji J.Ł. wniósł o jej uchylenie i zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanej informacji. W uzasadnieniu podniósł, że przetworzenie – w przypadku informacji, o które wnosił - wiąże się wyłącznie z policzeniem akt, spełniających określone kryteria i znajdujących się w zasobach Powiatowego Urzędu Pracy w R. Ponadto zarzucił, że przyjęcie poglądu przedstawionego przez Powiatowy Urząd Pracy powodowałoby, że żadna instytucja nie musiałaby udzielać jakichkolwiek informacji, poza tymi, które zawarte są w sprawozdaniach wymaganych przez ustawy branżowe. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie stwierdzić należało, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w R. dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 z 2001 r. poz. 1198 ze zm.). Wobec tego skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazane. W przedmiotowej sprawie niewątpliwe było, że treść wymienionych we wniosku skarżącego informacji, stanowi informację publiczną oraz, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w R. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powodem odmowy udostępnienia informacji publicznej, określonej we wniosku skarżącego z dnia 3 września 2012 r., było stwierdzenie przez organ administracji, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną. W ramach kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, w pierwszej kolejności stwierdzić zatem należało, że prawidłowo organ uznał, iż informacja określona we wniosku skarżącego, jest informacją przetworzoną. Udzielenie bowiem informacji, ile osób zostało pozbawionych statusu osoby bezrobotnej z powodu niestawiennictwa na wezwane organu zatrudnienia - na dodatkowy termin - a nie na termin, który został wyznaczony podczas poprzedniego stawiennictwa w PUP, wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja w formie zestawienia, według kryterium określonego przez stronę skarżącą. Jak zatem podkreśla się w orzecznictwie – niezależnie od tego, czy podane przez wnioskodawcę kryterium generowania nowej informacji w oparciu o posiadany materiał źródłowy jest jedynym kryterium czy też jednym z kilku, fakt tworzenia i opracowywania informacji wedle tego kryterium świadczy niewątpliwie o procesie jej przetwarzania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1737/12, publ. w internetowej bazie orzeczeń). Zarzuty skargi w powyższym zakresie nie zasługiwały zatem na uwzględnienie. Podkreślenia jednakże wymagało, że według art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W związku z tym – jak wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie sądowym – w razie stwierdzenia, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, organ jest zobowiązany do poinformowania wnioskodawcy, iż wniosek o udostępnienie informacji przetworzonej powinien zostać uzupełniony poprzez wskazanie okoliczności uzasadniających, że uzyskanie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udostępnienia informacji przetworzonej – w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – może bowiem nastąpić jedynie w przypadku, gdy wnioskodawca nie spełni warunku określonego w art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, którym jest konieczność wykazania, że udostępnienie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1737/12, publ. w internetowej bazie orzeczeń). Natomiast z analizy akt administracyjnych wynika, że w przedmiotowej sprawie organ administracji nie dokonał powyższej czynności. Wydał decyzję z dnia [...] r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, uznanej za informację przetworzoną, bez uprzedniego wezwania skarżącego o wykazanie interesu publicznego, dla którego szczególnie istotne jest uzyskanie wnioskowanej informacji. W konsekwencji powyższego zaniechania, doszło do naruszenia przez organ, podstawowych zasad postępowania, w tym zasad zawartych w art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, według których, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, że naruszenie w powyższy sposób przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zatem zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ administracji uwzględni, że w związku ze stwierdzeniem, iż wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, jest zobowiązany do wykonania wyżej opisanej czynności. Przepis art. 200 P.p.s.a. stanowił podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu skarżącemu kosztów postępowania, na które składał się wpis od skargi w kwocie 200 zł.