II GZ 126/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 698/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu od skargi w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 3 października 2025 r. nr SKO Gd/52/25 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 13 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 698/25 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M.B. (dalej przywoływany jako: "Skarżący", "Strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 3 października 2025 r. nr SKO Gd/52/25 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oraz zwrócił Skarżącemu ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego od skargi wpisu W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Skarżący wniósł skargę. Ponieważ skarga zawierała braki formalne, Skarżący został wezwany, aby w terminie 7 dni od otrzymania wezwania usunął braki formalne skargi, przez podanie numeru PESEL. Następnie WSA wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi, po jej dwukrotnym awizowaniu (po raz pierwszy 23 grudnia 2025 r. i po raz drugi 31 grudnia 2025 r.), nie została podjęta przez adresata i została zwrócona do tego Sądu przez placówkę pocztową. Wobec powyższego, przesyłka została uznana przez ten Sąd za skutecznie doręczoną 7 stycznia 2026 r. Wobec powyższego Sąd I instancji skonstatował, że skoro przesyłkę uznano za doręczoną skarżącemu 7 stycznia 2026 r., termin 7 dni na wykonanie wezwania do wskazania numeru PESEL upływał z końcem 14 stycznia 2025 r. Termin ten upłynął bezskutecznie. W sprawie zaszła zatem konieczność odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. 2. Skarżący zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wskazując, że wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei jak wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub 5. W sprawie, co nie ulega wątpliwości i czego Skarżący nie kwestionuje, Skarżący w skardze nie wskazał własnego numeru PESEL, dlatego też słusznie Sąd I instancji wezwał Skarżącego do wskazania tego numeru. 6. Skarżący nie kwestionuje również, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że do doręczenia Skarżącemu wezwania z 19 grudnia 2025 r. doszło, w ramach fikcji doręczenia wskazanej w art. 73 § -4 p.p.s.a., 7 stycznia 2026 r. ani tego, że Skarżący w ustawowym terminie 7 dniowym braków formalnych skargi nie uzupełnił. 7. W tym stanie rzeczy koniecznym było przyjęcie, że Skarżący uchybił przepisowi art. 53 § 1 p.p.s.a., a Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia jego skargi. 8. Oddzielnym zagadnieniem jest kwestia zachowania staranności przy realizacji tego prawa, w tym związanej z podejmowaniem czynności procesowych. Należy wskazać, że złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostanie rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji w odrębnym postępowaniu. 9. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.