II OZ 254/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia zwykłego F. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. w B., Fundacji T. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 94/13 odrzucające zażalenie Stowarzyszenia zwykłego F. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. w B., Fundacji T. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 października 2015 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi T. G. i T.G. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanych urządzeń wodnych postanawia: odrzucić zażalenie Stowarzyszenia zwykłego F. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. w B., Fundacji T. w B. Postanowieniem z dnia 26 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z., Fundacji T. w B. oraz Stowarzyszenia zwykłego F. w B. na postanowienie Sądu z dnia 20 marca 2014 r. o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji oraz Stowarzyszenia Z. na postanowienie Sądu z dnia 21 maja 2013 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji oraz Stowarzyszenia Z. do udziału w sprawie w charakterze strony. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. i Fundacji T. w B. w dniu 9 listopada 2015 r., natomiast Stowarzyszeniu F. w B. w dniu 10 listopada 2015 r. W dniu 13 listopada 2015 r. pełnomocnik Stowarzyszenia F. w B., Stowarzyszenia Z. i Fundacji T. w B. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 26 października 2015r. W dniu 17 listopada 2015 r. zażalenie na ww. postanowienie złożyło Stowarzyszenie F. w B. (w likwidacji), Stowarzyszenie Z., Fundacja T. w B. oraz Stowarzyszenie zwykłe F. w B. (k. 644). Powyższe zażalenie w imieniu ww. podmiotów podpisane zostało przez R.K. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 94/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił ww. zażalenie Stowarzyszenia zwykłego F. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. w B. i Fundacji T. w B. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z., Fundacji T. w B. w dniu 9 listopada 2015 r., zaś Stowarzyszeniu zwykłemu F. w B. w dniu 10 listopada 2015 r. Wobec powyższego termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie dla ww. podmiotów upływał w dniu 16 listopada 2015 r., natomiast dla Stowarzyszenia zwykłego F. w B. w dniu 17 listopada 2015r. W tych okolicznościach zażalenie wniesione w dniu 17 listopada 2015 r. przez Stowarzyszenie F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie zwykłe Z. oraz Fundację T. w B. należy uznać za spóźnione i z tego powodu odrzucić. Odrzuceniu, zdaniem Sądu, podlegało również zażalenie Stowarzyszenia zwykłego F. w B., albowiem Stowarzyszenie nie jest uczestnikiem postępowania. Wprawdzie odpis postanowienia z dnia 26 października 2015 r. otrzymał R. K., który występuje w niniejszej sprawie jako osoba fizyczna, pełnomocnik Fundacji, likwidator jednego ze stowarzyszeń oraz przedstawiciel pozostałych dwóch stowarzyszeń, nie oznacza to jednak, iż podmioty reprezentowane przez ww. osobę, a niebędące uczestnikami postępowania, mają prawo wnoszenia środków zaskarżenia w kwestiach ich niedotyczących. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił przedmiotowe zażalenia. Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. R. K., występując w imieniu Stowarzyszenia zwykłego F. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. w B. i Fundacji T. w B., zaskarżył powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał r. pr. R. W. - pełnomocnika Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. w B. oraz Fundacji T. w B., a także R. K. - pełnomocnika Stowarzyszenia zwykłego F. w B., do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażaleń, braku formalnego ww. zażaleń poprzez nadesłanie pism zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (a w szczególności czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści) oraz by możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów). Dodatkowo wezwano R. K. do nadesłania dokumentu, z którego będzie wynikać, czy zażalenie Stowarzyszenia zwykłego F. w B. zostało skutecznie wniesione przez wszystkich członków stowarzyszenia, tj. przez przedstawienie stosownej uchwały wszystkich członków Stowarzyszenia o wniesieniu zażalenia oraz przez przedstawienie dokumentu, z którego będzie wynikał skład osobowy tego Stowarzyszenia oraz do nadesłania uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia zwykłego F. w B. upoważniających R. K. do reprezentowania tego Stowarzyszenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu powyższego zarządzenia zarówno r. pr. R.W. jak i przedstawiciel Stowarzyszenia zwykłego F. w B. - R.K., przesłali kolejne egzemplarze nieczytelnego zażalenia, przy czym pisma przesłane przez r. pr. R. W. zostały zredagowane pod względem stylistycznym poprzez zwiększenie czcionki pisma i zachowanie marginesów umożliwiających dołączenie pisma do akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie Stowarzyszenia zwykłego F. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. w B. i Fundacji T. w B. należało odrzucić. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania ustanowione dla pism w postępowaniu sądowym określa m.in. art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia lub niepoprawienia zażalenia przepisy szczególne, tj. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zamiast rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania wprowadzając rygor odrzucenia zażalenia. W rozpoznawanej sprawie zażalenie wniesione zarówno przez pełnomocnika Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. w B. oraz Fundacji T. w B. jak i pełnomocnika Stowarzyszenia zwykłego F. w B., pomimo wezwania tych podmiotów zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2015r. do uzupełnienia braków formalnych przez przesłanie zażalenia w takiej formie, aby możliwe było jego odczytanie, nie spełniało przedstawionych powyżej warunków. Przesłane do Sądu pisma odnoszą się bowiem do wielu spraw rozpoznawanych z inicjatywy skarżących organizacji i do rozstrzygnięć w różnych przedmiotach podejmowanych w tych postępowaniach. Ponadto zawierają różne, wzajemnie wykluczające się wnioski procesowe, które nie pozwalają na jednoznaczne odczytanie treści tych pism. W związku z powyższym uznać należało, że Stowarzyszenie F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie Z. w B., Fundacja T. w B. oraz Stowarzyszenie zwykłe F. w B., pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie, nie uzupełniły w terminie braków formalnych zażaleń wniesionych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 listopada 2015 r. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.