II FSK 2768/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 68/13 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 68/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 listopada 2012 r., w przedmiocie umorzenia należności podatkowej z tytułu podatku od spadków i darowizn. Ze stanu faktycznego przedstawionego w zaskarżonym postanowieniu wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji podał, że przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 24 stycznia 2013 r. Natomiast w dniu 2 lutego 2013 r. skarżąca wniosła do Sądu pismo, w którym zwróciła się o zwolnienie od wpisu sądowego. Skarżąca nie uiściła należnego w sprawie wpisu. W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę skarżącej stwierdzając, że nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji w trybie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez nietrafne przyjęcie iż uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 listopada 2012 r., podczas gdy skarżąca w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wysłanym listem poleconym w dniu 1 lutego 2013 roku. W oparciu o powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania - włącznie z orzeczeniem o kosztach postępowania kasacyjnego, dopuszczenie dowodu z dokumentu urzędowego (potwierdzenia nadania) na okoliczność dokonania wysłania przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym - w myśl art. 182 § 1 i § 2 p.p.s.a., przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w całości. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło w dniu 25 stycznia 2013 r., a nie jak podniósł Sąd w dniu 24 stycznia 2013 r. Okoliczności te spowodowały, iż strona po otrzymaniu w/w zarządzenia w terminie otwartym wystąpiła z wnioskiem z dnia 1 lutego 2013 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w K. wskazał, że nie może dokonać oceny zaistniałego stanu faktycznego z uwagi na brak właściwej dokumentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność i gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. Termin 7-dniowy do wniesienia opłaty biegnie w takiej sytuacji od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty, a nie od doręczenia stronie wypisu postanowienia o odmowie zwolnienia jej od kosztów sądowych ani nie od daty uprawomocnienia się postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie (por. post. NSA z 26 kwietnia 2005 r., II FZ 125/05, publ. na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wbrew twierdzeniu pełnomocnika strony, wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych został złożony po upływie 7 dniowego terminu, zakreślonego przez Sąd pierwszej instancji do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy bezspornie wynika bowiem, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone stronie 24 stycznia 2013 r. (k- 16 akt sądowych). Brak jakichkolwiek dowodów, które wskazywałyby na doręczenie wzmiankowanego zarządzenia - jak twierdzi strona - dnia 25 stycznia 2013 r. Z kolei termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (ewentualnie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy), upływał dnia 31 stycznia 2013 r. W wyżej wymienionym terminie nie został uiszczony wpis sądowy. Natomiast wniosek o zwolnienie z uiszczenia wpisu został nadany dnia 1 lutego 2013 r. (k- 22 akt sądowych), a zatem 1 dzień po terminie. Wobec powyższego, należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że skarga złożona przez stronę podlegała odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Wpis od wzmiankowanej skargi nie został bowiem uiszczony w terminie. Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że błędne wskazanie przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został wysłany w dniu 2 lutego 2013 r. a nie 1 lutego 2013 r., nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 2 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.