IV SA/Wa 2736/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. G., B. G. i K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz skarżących A. G., B. G. i K. G. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] Zarząd Dzielnicy [...] W. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie dwóch wolnostojących budynków jednorodzinnych na działce nr ew. [...] z obrębu [...], z infrastrukturą techniczną, z elementami zagospodarowania terenu oraz budowie fragmentu drogi wewnętrznej na części działki nr ew. [...] z obrębu [...] planowanej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] W. Od powyższej decyzji odwołała się Z. S. wskazując, iż nie wyraża zgody na budowę fragmentu drogi na działce nr [...] stanowiącej jej własność. Decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że dokonana przez organ I instancji w przedmiotowej sprawie analiza nie spełnia warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588). Analiza tekstowa nie zawiera szczegółowej charakterystyki zabudowy w obszarze analizowanym. W analizie tej organ administracji wskazał jedynie na rodzaj istniejącej zabudowy i ilości kondygnacji istniejącej zabudowy. Nie jest tym samym możliwa ocena prawidłowości dokonanych w decyzji ustaleń. Z analizy nie wynika, na jakiej podstawie organ I instancji wyznaczył takie, a nie inne wielkości dla nowej zabudowy. Nie wiadomo również, na jakiej podstawie ustalona została linia zabudowy dla planowanej inwestycji. Analiza tekstowa oraz uzasadnienie decyzji są bardzo ogólne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w celu wyliczenia średniej wielkości danego obszaru, konieczne jest wykazanie jak dany parametr kształtuje się dla zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym. Ustalając poszczególne parametry dla nowej zabudowy organ I instancji tylko je wymienił natomiast ani w analizie ani w decyzji nie wykazał, na jakiej podstawie parametry te zostały ustalone. Nie wiadomo, czy są to wielkości średnie, czy też od nich odbiegające wyznaczone w sposób odrębny. Ustalone dla nowej zabudowy wskaźniki nie znajdują odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji jak również w analizie. Wyniki analizy zawarte w załączniku do decyzji powinny odzwierciedlać jasno i czytelnie efekty przeprowadzonej analizy Nadto, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że decyzja organu I instancji nie została doręczona wszystkim stronom postępowania tj. K. T., B. M., B. M., D. P. Wyjaśnienia wymaga również, w ocenie Kolegium, doręczenie decyzji D. P.. W aktach sprawy brak jest bowiem informacji, czy jest ona stroną postępowania. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. G., B. G. i K. G. podnosząc zarzuty naruszenia: 1) art. 138 § 2 K.p.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania a wszelkie istotne dla sprawy okoliczności zostały przez ten organ wyjaśnione, 2) art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez pominięcie istotnych dowodów i dokonanie wybiórczej oceny materiału dowodowego, 3) art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 3 ust. 1 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na przyjęciu, ze szczegółowa analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dokonana przez organ powinna być zawarta w treści decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja, zdaniem Sądu, zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 K.p.a. Z przepisu tego wynika, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wskazane w ww. przepisie, które uzasadniałyby uchylenie decyzji organu I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na dokonanie oceny prawidłowości wydanej przez organ I instancji decyzji. W znajdującej się w aktach sprawy analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (k - 247, 248 akt administracyjnych) opisano budynki położone w sąsiedztwie planowanej inwestycji wskazując takie ich parametry, takie jak: ilość kondygnacji, rodzaj dachu, szerokość elewacji oraz wskaźnik powierzchni zabudowy działki. W analizie wskazano, że linię zabudowy wyznaczono analogicznie do zachodniej linii zabudowy wyznaczonej przez budynek znajdujący się na działce o nr ew. [...]. Wskazano również, że wskaźniki powierzchni zabudowy wynoszą od 10 % do 30 %, co oznacza, iż średnia powierzchnia zabudowy działek wynosi 20%. W analizie wskazano też inne dane pozwalające na ustalenie warunków zabudowy. Podsumowując, w ocenie Sądu stwierdzić należy, że sporządzona w sprawie analiza pozwala na dokonanie oceny prawidłowości wydanej przez organ I instancji decyzji. Zdaniem Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego zarówno organ I instancji jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze zbyt szeroko określiły krąg stron postępowania w przedmiotowej sprawie. Uwzględniając rodzaj planowanej inwestycji za strony postępowania, w oceanie Sądu, uznać należy jedynie właścicieli nieruchomości bezpośrednio graniczących z działką inwestorów. Stronami postępowania będą więc wyłącznie właściciele następujących działek: a) działki o nr ew. [...] – T. J. i J. J., b) działki o nr ew. [...] – E. B., c) działki o nr ew. [...] – W. B. i M. B., d) działki o nr ew. [...] – A. K. i J. K., e) e) działki o nr ew. [...] – Z. S. Wszystkim wyżej wymienionym osobom decyzja organu I instancji została doręczona. Brak jest tym samym podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji w celu ustalenia, czy decyzja ta została doręczona wszystkim stronom postępowania. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2|002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.