II OZ 1250/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2870/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2870/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej J.M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu Sąd poczynił rozważania dotyczące przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", i wskazał, że decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja ta nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego, bowiem nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a więc nie posiadając przymiotu wykonalności – węzła praw i obowiązków – jej wykonanie nie może podlegać wstrzymaniu. Dlatego Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie pismem z dnia 9 sierpnia 2013 r. zatytułowanym "zapowiedź złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 15 lipca 2013 r. wraz z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu i wnioskiem o zwolnieniu z kosztów sądowych" zażalenie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącej brak wstrzymania wykonania zakwestionowanej decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę w postaci obniżenia wartości jej działki sąsiadującej z działką wnioskodawcy. Spowoduje także zacienienie i narazi skarżącą na liczne niedogodności i utrudni w swobodnym korzystaniu z prawa własności skarżącej. Pismem z dnia 22 sierpnia 2013 r. skarżąca potwierdziła, że ww. pismo z dnia 9 sierpnia 2013 r. stanowi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Dobre z dnia [...] sierpnia 2012 r. ustalającą na wniosek inwestorów warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny oraz rozbudowę tego budynku na działce nr [...] w miejscowości S. Decyzja o warunkach zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę (rozbudowę) istniejącego już obiektu i zmiana jego przeznaczenia z gospodarczego na mieszkalny (porównaj: postanowienie NSA z dn. 13.09.2012 r., sygn. akt II OZ 747/12, npubl.). Zatem za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, który analizując możliwość wykonania zaskarżonej decyzji, wywiódł, iż nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych, a zatem nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.