I OW 221/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Naczelnikiem Urzędu Celnego w Olsztynie a Starostą Olsztyńskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy o przejęcie pojazdu marki Hyundai Accent celem uregulowania jego sytuacji zgodnie z przepisami prawa celnego postanawia: wskazać Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie jako organ właściwy w sprawie. Naczelnik Urzędu Celnego w Olsztynie, wnioskiem z dnia 26 października 2012 r., wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jaki powstał pomiędzy tym organem a Starostą Olsztyńskim, działającym przez Powiatową Służbę Drogową w Olsztynie, który z organów jest właściwy do uregulowania sytuacji samochodu osobowego zgodnie z przepisami prawa celnego. W uzasadnieniu wniosku Naczelnik wyjaśnił: Powiatowa Służba Drogowa zwróciła się do niego o uregulowanie sytuacji samochodu marki [...], na podstawie art. 130a pkt 5f w związku z pkt 10b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z przepisami prawa celnego, jednak po analizie akt okazało się, że pojazd ten był uprzednio zarejestrowany w innym kraju członkowskim Unii Europejskiej, co potwierdza jego wspólnotowy status, a wobec tego nie zachodzi konieczność ponownego uregulowania jego sytuacji. Jakkolwiek pojazd został wyrejestrowany, to nie zmienia to faktu, że został już dopuszczony do ruchu i posiada status towaru wspólnotowego, nie ma zatem podstawy do ponownego uregulowania jego sytuacji, co potwierdza literalna wykładnia art. 130a ust. 10b ww. ustawy. Odpowiadając na wniosek, Dyrektor Państwowej Służby Drogowej w Olsztynie wniósł o wskazanie Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie jako organu właściwego w sprawie, podkreślając, że ustawa – Prawo o ruchu drogowym nie wskazuje innego sposobu regulacji sytuacji samochodu jak jego rejestracja, która jest niezbędna do przeprowadzenia czynności dotyczących orzeczenia przepadku (do samochodu [...] została wydana dyspozycja usunięcia go a właściciel oświadczył, że nie odbierze go z parkingu, prowadzonego przez Powiatową Służbę Drogową). Wyrejestrowanie samochodu oznacza, że nie jest on zarejestrowany w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej, zatem, zgodnie z art. 130a ust. 10b naczelnik urzędu celnego ma uprawnienie do uregulowania sytuacji takiego samochodu, dlatego też temu organowi przekazano tę sprawę do załatwienia – wyjaśnił Dyrektor. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje sprawę o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz sprawy kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji sądowej W niniejszej sprawie zaistniał spór kompetencyjny, negatywny, bowiem żaden z dwu organów administracji nie uznaje się właściwym do załatwienia sprawy. Przedmiotem sporu jest uregulowanie sytuacji samochodu osobowego marki [...], celem przeprowadzenia następnie czynności dotyczących orzeczenia przepadku tego samochodu, gdyż właściciel oświadczył, że nie odbierze go z parkingu prowadzonego przez Powiatową Służbę Drogową w Olsztynie. Podstawą prawną mającą w sprawie zastosowanie jest art. 130a ust. 10b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137), którego interpretacja przez Naczelnika Urzędu Celnego i Starostę Olsztyńskiego doprowadziła oba organy do wniosku, iż żaden nie jest właściwy do rozpoznania sprawy. Naczelnik Urzędu Celnego twierdził, iż pojazd już był zarejestrowany i nie ma potrzeby regulowania jego sytuacji, a Starosta Olsztyński uważa, że wobec jego wyrejestrowania należy tę sytuację uregulować. Z art. 130a ust. 10, który stanowi, że starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel nie odbierze pojazdu w razie jego usunięcia, wynika generalna kompetencja tego organu do załatwienia sprawy. Jednak ust. 10b stanowi wyjątek od tej zasady, bowiem stosownie do niego, jeżeli usunięty pojazd nie jest zarejestrowany w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej, przekazuje się go właściwemu miejscowo naczelnikowi urzędu celnego w celu uregulowania jego sytuacji zgodnie z przepisami prawa celnego. W sprawie nie ma sporu co do tego, iż samochód [...], faktycznie był użytkowany na terenie Niemiec, jednak został wyrejestrowany, zatem w chwili obecnej jest pojazdem nie zarejestrowanym w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej. Jest to zatem sytuacja, którą reguluje art. 130a ust. 10b, a przepis ten przewiduje, jako wyjątek od generalnej zasady, właściwość naczelnika urzędu celnego do załatwienia sprawy, tj. uregulowania sytuacji, aby możliwe było podjęcie dalszych czynności związanych z orzeczeniem przepadku samochodu. Wobec powyższego należało wskazać Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie jako organ właściwy w sprawie i Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 4 i art. 15 § 2 P.p.s.a.