VII SA/Wa 2132/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2013r. sprawy ze skarg J. J. – K. oraz A. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. skargi oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – dalej k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), po rozpatrzeniu odwołania J. J.-K. oraz odwołania A. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budowy bramy stanowiącej integralną część ogrodzenia, znajdującej się na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach: Inwestor A. C. w dniu [...] czerwca 2009 r. zgłosiła w Starostwie Powiatowym w [...], zamiar wykonania robót budowlanych na działce stanowiącej jej własność o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], polegających na "przebudowie ogrodzenia (brama o szerokości 4,5 m), konstrukcja metalowa, sztachetki drewniane. Wysokość 2 m i nie będzie przekraczać 50 % ażuru". Brama wykonana została etapami około połowy lipca 2009r. oraz [...] sierpnia 2009 r. Skarżąca J. J. – K., wraz z mężem A.J. - właścicielem nieruchomości przy ul. [...] w dniu [...] sierpnia 2009 r. złożyli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] pismo z żądaniem zdemontowania bramy (ogrodzenia) wybudowanej przez A. C. i G. C., na nieruchomości położonej w [...] ul. [...]. Skarżący domagali się od organu podjęcia działań zmierzających do likwidacji bramy wskazując, że uniemożliwia im realizację uprawnień ze służebności ustanowionej na działce o nr ew. [...] stanowiącej własność A. C. i G. C., polegającej na prawie przechodu i przejazdu przez ich działkę. Po wszczęciu postępowania w ramach nadzoru budowlanego organ powiatowy dwukrotnie wydawał decyzje o umorzeniu postępowania, uznając iż bramę wybudowano legalnie w oparciu o zgłoszenie z dnia [...] czerwca 2009 r. Decyzje te były uchylane prze organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2113/10, uchylił decyzję [...] WINB Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. W konsekwencji ponownego rozpatrzenia odwołania (po wyroku Sądu), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję PINB w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. o umorzeniu postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, tj. PINB w [...]. W toku kolejnego rozpatrzenia sprawy PINB w [...] przeprowadził w dniu [...] marca 2012 r. czynności kontrolne, w trakcie których ustalił, iż na przedmiotowej działce od strony południowo - zachodniej znajduje się brama o szerokości w świetle 473 cm, na dwóch słupach stalowych, wykonanych z profili zamkniętych 10 x 10 cm zabetonowanych punktowo w gruncie rodzimym. Brama jest jednoskrzydłowa o konstrukcji stalowej wykonana z profili zamkniętych 8 cm x 4 cm o wysokości 120 cm, wypełniona sztachetami drewnianymi o wysokości 150 cm. Ustalono wysokość bramy na 157 cm (mierząc do poziomu przyległego terenu), a wysokość słupków na 172 cm. Brama otwierana jest do wewnątrz przedmiotowej działki. Zlokalizowana jest w odległości ok. 285 cm od krawędzi jezdni od strony południowej i około 100 cm mierząc od słupa energetycznego od strony zachodniej. A. C. konsekwentnie twierdziła, iż przedmiotowa brama objęta była zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Po dokonaniu powyższych ustaleń, PINB w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...], po raz kolejny umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy bramy stanowiącej integralną całość ogrodzenia znajdującej się na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje, że zgłoszenie z dnia [...] czerwca 2009 r. dotyczyło bramy znajdującej się na wjeździe służebności gruntowej przysługującej J. J. – K. i A. J., polegającej na prawie przejazdu i przechodu przez działkę nr [...] i [...], stanowiącą własność A. i G. C. i Z. J. Organ uznał, iż inwestor A. C. dopełniła obowiązku wynikającego z art. 30 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a roboty budowlane określone w zgłoszeniu z dnia [...] czerwca 2009 r., zostały wykonane bez istotnych odstępstw od określonych w zgłoszeniu. Zdaniem organu nie było podstaw do prowadzenia dalszego postępowania naprawczego w trybie art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane, a tym bardziej w trybie legalizacyjnym określonym w art. 49 b, które dotyczy samowoli budowlanych. PINB powołał nadto art. 105 § 1 k.p.a., na podstawie którego organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W ocenie organu ustalony stan faktyczny wskazuje, że brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Od powyższej decyzji J. J.-K. wraz z mężem A. J. złożyli odwołanie, w wyniku którego w dniu [...] lipca 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r. umarzającą przedmiotowe postępowanie administracyjne. Organ odwoławczy stwierdził, iż organ powiatowy słusznie umorzył przedmiotowe postępowanie ze względu na brak przedmiotu sprawy. W ocenie organu sporna brama, mimo przeciwnych twierdzeń skarżących została zrealizowana zgodnie ze zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2009 r., które jak ustalono dotyczyło bramy znajdującej się na wjeździe przysługującej skarżącym służebności gruntowej - prawie przejazdu i przechodu przez działkę [...] i [...]. W ocenie organu odwoławczego skoro przedmiotowa brama powstała zgodnie ze zgłoszeniem oraz Prawem budowlanym i przepisami techniczno – budowlanymi, to nie było podstaw do prowadzenia dalszego postępowania z zakresu nadzoru budowlanego i zastosowanie miał art. 105 § 1 k.p.a. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., wnosząc o ich uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca J. J.–K. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - prawa materialnego tj. art. 3 ust. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że realizacja nowego obiektu budowlanego stanowi "przebudowę"; - przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy: 1. art. 105 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji umarzającej postępowanie w sytuacji braku zaistnienia przesłanek do jej umorzenia. 2. art. 7, 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i nie uwzględnienie pism Wydziału Budownictwa Starostwa Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz z dnia [...] stycznia 2011 r., w których organ przyjmując zgłoszenie przebudowy ogrodzenia stwierdził, iż zgłoszenie to dotyczy istniejącej już bramy. Zdaniem skarżącej, inwestor dokonał budowy nowego obiektu budowlanego – bramy, a nie jak wynikało z treści dokonanego zgłoszenia przebudowy istniejącej już bramy. Skarżąca podnosiła, że organ pominął pisma Starostwa, z których jednoznacznie wynikało, iż czynności wykonane przez inwestora nie były przebudową istniejącego już obiektu, ale budową nowego obiektu budowlanego. Zarzuciła, iż ustalenia zgodności wykonywanych robót ze zgłoszeniem, dokonano pomimo braku oryginału mapy (wyrysu) dołączonej do tego zgłoszenia, z której wynikał przebieg zaplanowanych czynności. Organ ograniczył się jedynie do zeznań inwestora, czym w sposób oczywisty naruszył podstawowe zasady prawa administracyjnego. Zdaniem skarżącej, organ wadliwie przyjął, iż brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem jego postępowania. Skarżący A. J. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa: - art. 6 k.p.a i art. 8 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji administracyjnej wydanej z naruszeniem 10 § 1 k.p.a. i art. 79 § 1 k.p.a. polegającym na tym że organ I instancji nie powiadomił strony o czynności przesłuchania świadka A. C. oraz czynności oględzin bramy przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, z których wynika że organ prowadzący postępowanie jest obowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, w tym zawiadomić strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu. W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie. Na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. zarządzić połączenie spraw o sygn. akt VII SA/Wa 2132/12 i VII SA/Wa 2133/12 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, dalej sprawę prowadzić pod sygnaturą akt VII SA/Wa 2132/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargi nie zasługują na uwzględnienie. Z czynności kontrolnych przeprowadzonych przez PINB w [...] w dniu [...] marca 2012 r., wynikało, iż małżonkowie C. na własnej działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] wykonali bramę o szerokości w świetle 473 cm, zamontowaną na dwóch słupach stalowych z profili zamkniętych 10 x 10 cm zabetonowanych w gruncie. Brama jest jednoskrzydłowa, wykonana z profili stalowych zamkniętych 8 cm x 4 cm o wysokości 120 cm z wypełnieniem sztachet drewnianych o wysokości 150 cm. Wysokość bramy ustalono na 157 cm (mierząc do poziomu przyległego terenu), a wysokość słupków na 172 cm. Brama otwierana jest do wewnątrz przedmiotowej działki. Znajduje się w odległości ok. 285 cm od krawędzi jezdni od strony południowej i około 100 cm mierząc od słupa energetycznego od strony zachodniej. Materiał dowodowy zgromadzony przez organ, dawał zdaniem Sądu podstawy do ustalenia, że inwestorzy wykonali przedmiotowa bramę stosownie do zgłoszenia z dnia [...] czerwca 2009 r. i zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Nie ma znaczenia prawnego okoliczność, iż zgłoszenie dotyczyło robót polegających na "przebudowie ogrodzenia (brama o szerokości 4,5 m), konstrukcja metalowa, sztachetki drewniane. Wysokość 2 m i nie będzie przekraczać 50 % ażuru", a pewną niedokładność opisu tych robót, można wytłumaczyć poprzez fakt, iż przedmiotowa brama tworzy nowy element całego istniejącego dotychczas ogrodzenia. Stąd w ocenie Sądu w zgłoszeniu mowa jest o przebudowie ogrodzenia poprzez budowę bramy. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że innych robót budowlanych związanych z przebudową ogrodzenia inwestorzy nie wykonywali. Choć roboty budowlane określone w tym zgłoszeniu dotyczyły bramy znajdującej się na wjeździe, pasie gruntu obciążonym służebnością przysługującą J. J. – K. i A.J., polegającą na prawie przejazdu i przechodu przez działkę nr [...] i [...], stanowiącą własność A. i G. C. i . J., to nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, iż zgłoszenie to było prawnie niedopuszczalne. Kwestia utrudnienia bądź uniemożliwienia realizacji uprawnień ze służebności jest zagadnieniem cywilnoprawnym (w tym zakresie toczy się spór między stronami). Natomiast niewątpliwie właściciel miał prawo ogrodzić swoją nieruchomość. Podnoszenie przez skarżących, że organ architektoniczno-budowlany (Starosta) w czasie dokonywania zgłoszenia uważał, że dotyczyło ono przebudowy istniejącej bramy, wobec prawidłowych ustaleń organu nadzoru budowlanego, co do zakresu zgłoszenia, nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Roboty objęte zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2009 r., zostały wykonane bez istotnych odstępstw oraz zgodnie z warunkami technicznymi określającymi wymogi co do parametrów. W tych okolicznościach organ I instancji słusznie uznał, iż nie ma podstaw do prowadzenia dalszego postępowania naprawczego w trybie art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane, a tym bardziej w trybie legalizacyjnym określonym w art. 49 b, który dotyczy samowoli budowlanych. Inwestorzy konsekwentnie twierdzili, iż przedmiotowa brama objęta była zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2009 r., a materiał dowodowy zebrany w sprawie potwierdził, że zgłoszenie z dnia 3 czerwca 2009 r. istotnie dotyczyło wykonania nowej bramy. Poza tym inwestorzy musieli mieć świadomość, iż wykonanie bramy spowoduje negatywną reakcję uprawnionych ze służebności przechodu i przejazdu i powinno być formalnie zgłoszone. Organ prawidłowo powołał art. 105 § 1 k.p.a., na podstawie którego wydaje się decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Wobec bezzasadności zarzutów sformułowanych w skargach oraz braku stwierdzenia naruszenia prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi jako nieuzasadnione oddalił - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.