I SAB/Wa 563/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-03-15
Skład orzekający: Tomasz Szmydt
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przed jej wniesieniem trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 k.p.a. Brak dowodu nadania takiego wezwania przed wniesieniem skargi skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej nieruchomości. Minister wyjaśnił, że strony były informowane o opóźnieniu i przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy. Sąd wezwał skarżących do przedstawienia dowodu nadania wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Ministra przed wniesieniem skargi. Skarżący przedstawili wezwanie wysłane po wniesieniu skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym kwotę 100 zł tytułem wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. i Z. Z. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym J. Z. i Z. Z. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi.
J. Z. i Z. Z. , reprezentowani przez adw. B. K., pismem z dnia 9 listopada 2012 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zarzucając organowi, że w niniejszej sprawie przekroczony został przez organ ustawowy termin na rozpoznanie sprawy, a mimo to Minister nie rozpoznał odwołania Agencji Nieruchomości Rolnych od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] orzekającej, że nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] (obręb [...], gm. N., pow. [...]), na której posadowiony jest zespół pałacowo-parkowy w N. nie podpadła pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że strony niniejszego postępowania były regularnie informowane o braku możliwości rozpatrzenia przedmiotowej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz powodach opóźnienia w załatwieniu sprawy, jak również przewidywanym terminie jej rozpatrzenia. Jednocześnie wskazał, że pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. poinformowano strony, że przedmiotowa sprawa zostanie rozpoznana do dnia 31 stycznia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2013 r. zwrócono się do organu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wskazanie czy przed wniesieniem skargi na bezczynność J. Z. i Z. Z. wystosowali do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. oraz wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wystosowanego przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wezwania z dnia 17 października 2012 r. do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w skardze z dnia 9 listopada 2012 r. wraz z dowodem jego nadania.
Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. (karta nr 30 akt sądowych) organ poinformował, że nie odnotowano wpływu przedmiotowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast przy piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. (karta nr 26 akt sądowych) adw. B. K. nadesłał poświadczoną kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 października 2012 r., nie załączając dowodu jego nadania. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2013 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, dowodu nadania (wniesienia) wezwania z dnia 17 października 2012 r. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi adw. B. K. przy piśmie z dnia 25 lutego 2013 r. (karta nr 35 akt sądowych) nadesłał wezwanie z dnia 12 lutego 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa wraz z dowodem nadania oraz potwierdzeniem jego odbioru.
W tym miejscu podnieść należy, że wezwanie z dnia 17 października 2012 r., z uwagi na brak dowodu jego nadania, uznać należy, że nie zostało wysłane, zaś wezwanie z dnia 12 lutego 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa wysłane zostało w dniu 12 lutego 2013 r. zatem po wniesieniu przedmiotowej skargi na bezczynność.
W związku z powyższym skoro skarżącym przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – p.p.s.a postanowił jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącym drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło