VII SA/Wa 2189/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. B. i E. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] /2012 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. B. i E. B. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., Nr 116/2012, działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. "Prawo budowlane" oraz 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "kpa", zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce nr ew. [... położonej w [... przy ul. [..., jednocześnie udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie w/w budynku oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestorzy w związku z powadzonym postępowaniem naprawczym w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego w dniu [... kwietnia 2012 r. złożyli do projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce nr ew. [..., położonej w [... przy ul. [.... Odnosząc się do braku zgody J. B. na lokalizację wiaty, która jest usytuowana przy granicy działki, organ wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mają zastosowanie do odległości pomiędzy zewnętrznymi ścianami budynków, względnie odległości pomiędzy budynkami a granicą sąsiedniej działki budowlanej. Wiata, jako obiekt niebędący budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego nie podlega regulacji zawartej w tych przepisach. Wynika to z treści art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym budynek jest to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach. Tak więc wiata w żadnej mierze za budynek uznana być nie może. Podobnie w stosunku do wiat nie stosuje się postanowień dotyczących lokalizacji budynków na działce budowlanej wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych. Zatem możliwe jest sytuowanie wiaty o konstrukcji: murowane słupy, dach drewniany z dachem dwuspadowym, skierowanym w stronę działki inwestora, na granicy z inną działką budowlaną. [... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [... sierpnia 2012 r., Nr [.../12, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. B. oraz E. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż z uwagi na odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego konieczne było sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Przedłożenie w PINB w [... projektu budowlanego zamiennego pozwoliło na ocenę prawidłowości wykonanych robót budowlanych pod kątem zgodności ze sztuką budowlaną i przepisami oraz umożliwiło legalizację wykonanych samowolnie zmian. Analiza przedłożonej dokumentacji w świetle art. 35 Prawa budowlanego nie wykazała naruszenia przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak też przepisów szczególnych. Wykonane w ramach odstępstw roboty budowlane czynią zadość przepisom techniczno - budowlanym. W świetle powyższego możliwe stało się zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego. Na dalszym etapie na inwestorze ciąży obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji. Przedłożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny sporządzony został przez osoby ze stosownymi uprawnieniami i zgodnie z wymogami określonymi w przepisach Prawa budowlanego. Ponadto autorzy projektu - inż. budownictwa lądowego B. K. oraz J. K. złożyli oświadczenie, że projekt został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Organ II instancji wskazał, że jak wynika z dokumentacji zamiennej wprowadzone w trakcie budowy zmiany polegały na pozyskaniu pomieszczeń gospodarczych na poziomie piwnicy, pomniejszeniu kuchni na parterze i wykonaniu wc, zmian w niektórych ściankach działowych w budynku, zmianie wysokości kondygnacji, zabudowaniu części tarasu na piętrze i pozyskaniu jadalni, zmianach w stolarce. Ponadto rozpoczęto dobudowę wiaty od strony elewacji bocznej. Zmiany te nie naruszają w sposób zasadniczy układu konstrukcyjnego budynku, nie zwiększają rozpiętości konstrukcji stropów i nie mają dużego wpływu na zmianę konstrukcji dachu. Roboty budowlane wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną, budynek jest w dobrym stanie technicznym. Ponadto organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii wiaty budowanej na przedmiotowej działce od strony elewacji bocznej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. i E. B., wnosząc o uchylenie decyzji w całości. Skarżący podnieśli, że skoro w Prawie budowlanym nie ma definicji słowa "wiata", to trzeba brać pod uwagę docelowe przeznaczenie obiektu, a tzw. wiata ma służyć za garaż na kilka samochodów. Jednocześnie wskazali, że zgodnie z definicją słowa wiata zawartą w Załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z dnia 31 grudnia 1999r.) wiata jest budynkiem: "Za szczególny rodzaj budynku uważa się wiatę, która stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione." W ocenie skarżących definicja ta znajduje zastosowanie w szeroko pojętym prawie budowlanym i wiatę jak każdy inny budynek, obejmują przepisy mówiące o odległościach od granicy z sąsiednią działką zawartych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto rozporządzenie to definiuje odległości od zabudowań miejsc postojowych dla samochodów osobowych zawartych w Rozdziale 3 §19. Dodatkowo skarżący wskazali, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta [... zatwierdzony Uchwałą Nr [... Rady Miejskiej w [... z dnia [... maja 2004 r. obejmujący nieruchomość na której powstała kwestionowana wiata dopuszcza sytuowanie budynków gospodarczych i garaży do wysokości 3,5m, natomiast nie przewiduje wiat. Zdaniem skarżących wiata ma ok. 50 m2 powierzchni, a na zgłoszeniu mogą być budowane obiektu o powierzchni do 25 m2. W skardze wskazano również, że wbrew twierdzeniom PINB o wolno stojących nie związanych z gruntem słupach, słupy te faktycznie posiadają fundamenty są zbrojone i trwale związane z gruntem. W odpowiedzi na skargę [... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy wskazać, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w związku z wnioskiem E. B. o skontrolowanie zgodności z prawem inwestycji polegającej na budowie słupów betonowych w granicy jego działki. Z zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [....11.2011 r. wynika, że postępowanie dotyczyło wiaty zlokalizowanej na nieruchomości nr ew. [... w [... i zostało wszczęte na wniosek E. B. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [... z dnia [... lipca 20012 r. nr [.../2012 zatwierdzała projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Przy czym decyzja ta dotyczyła stwierdzonych istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę, natomiast nie zawierała żadnego rozstrzygnięcia w zakresie wiaty. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że w ocenie organu przedmiotowa wiata, chociaż zrealizowana w ramach samowoli budowlanej, nie podlega ocenie z punktu widzenia prawa budowlanego. Z takim rozstrzygnięciem nie można się zgodzić. Stosownie do regulacji art. 104 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej, decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Zatem decyzja administracyjna powinna rozstrzygać o istocie sprawy (w całości lub w części) lub stwierdzać niedopuszczalność takiego rozstrzygnięcia, co również kończy postępowanie w sprawie przed organem administracyjnym w danej instancji bez orzekania odnośnie do interesu prawnego lub obowiązku, ale otwiera drogę do weryfikacji tego rozstrzygnięcia w trybie administracyjnym lub sądowym. W tym wyraża się znamię jurysdykcyjności decyzji administracyjnej podejmowanej w postępowaniu administracyjnym ogólnym unormowanym w k.p.a. Organ załatwiając sprawę przez wydanie decyzji wykonuje tzw. proceduralny nakaz podjęcia decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, str. 473). Skoro zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o wniosku strony, który był podstawą wszczęcia postępowania i zgodnie z zawiadomieniem postępowanie toczyło się w tej sprawie, a brak jest podstaw do stwierdzenia, że jest to decyzja częściowa przewidująca wydanie odrębnej decyzji dla części nierozstrzygniętej (należy zaznaczyć, że Sąd nie przesądza, że wydanie takiej decyzji w niniejszej sprawie byłoby dopuszczalne) to należy stwierdzić, że została ona wydana z istotnym naruszeniem przepisu art. 104 k.p.a. W następnej kolejności należy wskazać, że zatwierdzony decyzją PINB projekt budowlany zamienny jest wewnętrznie sprzeczny. W szczególności część opisowa odbiega od części graficznej. Projekt budowlany zamienny opisuje istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę popełnione w trakcie realizacji budynku, nie odnosi się jednak w żaden sposób do spornej wiaty, która konstrukcyjnie połączona jest z budynkiem mieszkalnym. Natomiast w części graficznej wiata oraz budynek mieszkalny objęty pozwoleniem na budowę stanowią jedną całość. W tej sytuacji należy uznać, że inny jest zakres projektu budowlanego zamiennego ujęty w części opisowej a inny w części graficznej. Na koniec wskazać należy, że nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego zaprezentowany w skarżonych rozstrzygnięciach pogląd, iż wiata nie jest obiektem objętym regulacją prawa budowlanego. Pomijając nietrafne na gruncie niniejszej sprawy rozważania na temat trwałego związania przedmiotowej wiaty z gruntem należy wskazać, że ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w art. 29 ust. 1 pkt 2 wprost wymienia wiatę jako obiekty do którego stosuje się przedmiotową ustawę. Rozstrzygając ponownie sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględni przedstawione wyżej rozważania. Dodatkowo oceni, czy wiata połączona konstrukcyjnie z domem stanowi jego część czy też jest odrębnym obiektem. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. |/ ... | | |f. | | | |. M ! | | |( J> |\i, MM | | | I kJ | | |j |