II GZ 640/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. Spółki z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 69/13 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił B. Sp. z o.o. w B. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Relacjonując przebieg sprawy Sąd I instancji podał, że pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła skargę na opisaną w osnowie decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W piśmie tym strona skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że "wobec podniesionych zarzutów, charakteru sprawy oraz spornej wysokości wymierzonej grzywny, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody". Sąd I instancji powołując treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że skarżąca nie wykazała potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem strona nie udokumentowała w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego skutku wykonania zaskarżonej decyzji. Zaakcentowano, że skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła wniosek, podnosząc jedynie, że w przypadku wykonania decyzji "wobec podniesionych zarzutów, charakteru sprawy oraz spornej wysokości wymierzonej grzywny, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody". Na poparcie tych twierdzeń nie przedstawiła jednak żadnych dowodów. Podniosła jedynie "że jej sytuacja ekonomiczna, fakt zatrzymania urządzenia, jak również okoliczności opisane w uzasadnieniu skargi" – stanowiące przecież w istocie polemikę z argumentami podniesionymi przez organ w zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatów do gier poza kasynem gry – wskazuje na okoliczność, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody (k. 9 akt sądowych). Zażaleniem B. spółka z o.o. w B. zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez dowolne przyjęcie, że skarżąca spółka nie wykazała potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków grożących w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy swobodna szczegółowa i wnikliwa analiza sytuacji materialnej skarżącej, prowadzi do wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Stwierdzić należy, że Spółka, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku ograniczyła się do twierdzeń, że wobec podniesionych w skardze zarzutów, charakteru sprawy oraz wysokości wymierzonej kary, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Za zasadnością wstrzymania wykonania decyzji miałaby przemawiać również sytuacja ekonomiczna Spółki oraz fakt zatrzymania urządzenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty wskazane przez Spółkę są zbyt ogólne i nie dają podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wziął wprawdzie pod uwagę dokumenty dołączone do złożonego w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże analiza aktualnej sytuacji finansowej Spółki, dokonana na podstawie tych dokumentów, nie dawała podstaw do przyjęcia, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje następstwa w postaci wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje sprawę pod kątem zarzutów zażalenia w oparciu o akta jednej konkretnej sprawy i ocenia pod względem zgodności z prawem jedynie zaskarżone rozstrzygnięcie. Zatem podniesiona w zażaleniu okoliczność, że Spółka jest również stroną w innych postępowaniach, bądź że jedno z tych postępowań zakończyło się uchyleniem decyzji, nie może skutkować wstrzymaniem wykonania decyzji. Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącej, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.