II FSK 1844/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej A. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1048/12 w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 24 września 2012 r. o nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych za 2005 r. postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie. 2. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 r. odrzucił skargę. Uzasadniając wskazał, że skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 24 września 2012 r. W związku z tym, że pełnomocnik strony nie przedstawił oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej, pismem z dnia 6 grudnia 2012 r., Sąd wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez nadesłanie prawidłowego pełnomocnictwa. Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000,00 zł. Pisma te wraz z pouczeniami doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 11 grudnia 2012 r., a wyznaczony termin upłynął 18 grudnia 2012 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 19 grudnia 2012 r. pełnomocnik strony nadesłał pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że zgodnie z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; zwana dalej : "p.p.s.a.") do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem go nie złożył, a brak pełnomocnictwa uznawany jest za brak formalny. Sąd zobowiązany jest do wezwania do usunięcia takiego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązań Sądu, obliczony zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. mijał 18 grudnia 2012 r. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej i nie uiścił należnego wpisu od skargi. Dopiero pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 19 grudnia 2012 r., dzień po terminie, pełnomocnik strony nadesłał pełnomocnictwo oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, a dokonując tych czynności, nie wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do ich dokonania. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej A. J. działająca przez pełnomocnika - radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt. 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy : 1. art. 83 § 2 p.p.s.a. na skutek jego zastosowania w sprawie z uwagi na to, że w sprawie nie zachodziły przesłanki do obliczenia terminu wykonania zobowiązania Sądu zgodnie z regułami określonymi w tym przepisie, gdyż ostatni dzień terminu nie przypadał ani w niedzielę, ani też w dzień ustawowo wolny od pracy gdyż dzień 18 grudnia 2012 r. był dniem roboczym i tego tez dnia została nadana przesyłka pocztowa zawierająca wykonanie zobowiązania Sądu, 2. art. 83 § 3 p.p.s.a. na skutek jego niezastosowania w sprawie w sytuacji, gdy pismo z dnia 17 grudnia 2012 r. zawierające uzupełnienie braków formalnych skargi zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 18 grudnia 2012 r., a zatem w ostatnim dniu siedmiodniowego terminu do wykonania zobowiązania Sądu, mając na uwadze, że zobowiązanie zostało doręczone w dniu 11 grudnia 2012 r. 3. art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zachodzą uzasadnione podstawy do zastosowania tego przepisu w konsekwencji ustalenia przez Sąd, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym przez Sąd I instancji terminie. 4. art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 i w zw. z art. 78 Konstytucji RP poprzez zamknięcie skarżącej drogi sądowej bez merytorycznego rozpoznania sprawy, choć nie istniały ku temu przesłanki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnione są zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie. Należy wskazać, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nie ulega wątpliwości, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 18 grudnia 2012 r. WSA w Szczecinie kierując się danymi zamieszczonymi na stemplu placówki pocztowej zamieszczonym na kopercie przyjął, że pismo zawierające uzupełnione braki formalne oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy, stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 19 grudnia 2012 r. Tymczasem z dołączonego do skargi kasacyjnej odpisu nadawczej książki pocztowej, poświadczonej za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego wynika, że nadanie przesyłki nastąpiło w dniu 18 grudnia 2013 r. Porównanie numeru przesyłki poleconej zamieszczonego na kopercie i na dowodzie jej nadania, nie pozostawia wątpliwości, że termin uzupełnienia braków formalnych w istocie został zachowany. Także z uwagi na złożenie w tej samej przesyłce wniosku o przyznanie prawa pomocy przerwaniu uległ bieg terminu do uiszczenia opłaty wpisu od skargi. Tym samym z uwagi na to, że strona skarżąca wykazała w skardze kasacyjnej zachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. Brak było podstaw do zastosowania tej części art. 185 § 1 p.p.s.a., która mówi o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie będzie ponownie rozpoznawał kwestii braków formalnych skargi, lecz nada jej dalszy bieg i merytorycznie ją rozpozna. Jeśli zaś chodzi o zasądzenie kosztów postępowania, to wniosek strony w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie bowiem do treści art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy. Z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. W niniejszej sprawie zapadło zaś postanowienie o odrzuceniu skargi. Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi i z tych też względów nie orzeczono o zwrocie kosztów sądowych. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Żaden przepis p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu ze skargi kasacyjnej dotyczącym postanowienia o odrzuceniu skargi (por. analogicznie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2010 r., w sprawie I FSK 1443/10, publ. LEX nr 740524). Z tych względów, w oparciu o art. 184 w związku z art. 209 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji niniejszego postanowienia.