I SA/Ke 34/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 marca 2013 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz T.Sp. z o.o. w K. kwotę 1346 (tysiąc trzysta czterdzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Ke 34/13 Uzasadnienie 1.1 Decyzją z dnia [...] r., znak [...]Burmistrz Miasta i Gminy C. określił T. Sp. z o.o. (dalej jako spółka, strona, skarżąca) zobowiązanie w podatku od nieruchomości za okres od 1 kwietnia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. w kwocie 5.397 zł. W dniu 20 czerwca 2012 r. spółka złożyła od powyższej decyzji odwołanie, zarzucając naruszenie art. 165 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749). W związku z wskazanym zarzutem wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Uzasadniając odwołanie, spółka wskazała, że wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie pisemnej. Natomiast w niniejszej sprawie po otrzymaniu wezwania z dnia 12 kwietnia 2012 r. do złożenia deklaracji w zakresie podatku od nieruchomości otrzymała jedynie postanowienie z dnia 15 maja 2012 r. wyznaczające stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Spółka nie otrzymała zatem postanowienia o wszczęciu postępowania. 1.2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]znak: [...]utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśniło, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 95, poz. 613, dalej określanej jako u.p.o.l.), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Na podstawie art. 3 ust. 1 w/w ustawy, podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące m.in. właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 6 ust. 9 u.p.o.l, m.in. na osobach prawnych ciąży obowiązek składania w terminie do dnia 31 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracji na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy, sporządzonych na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku. Organ podkreślił, że w aktach sprawy znajduje się akt notarialny nr rep. A 2774/2012 z dnia 14.03.2012 r., z którego wynika, że spółka stała się właścicielem nieruchomości zabudowanej, położonej w miejscowości C. w gminie C., oznaczonej jako działka nr 230/3 o powierzchni 5 000 m2. Mimo prawnego obowiązku wynikającego z nabycia nieruchomości, spółka nie złożyła Burmistrzowi Miasta i Gminy C. deklaracji na podatek od nieruchomości na rok 2012. Spowodowało to zasadne wezwanie do złożenia deklaracji. Wobec niezastosowania się do tego wezwania, Burmistrz Miasta i Gminy C. postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. wszczął wobec "T." sp. z o.o. postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2012. Postanowienie to zostało doręczone skarżacej na adres , ul. S. 12, 25-365 K.. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia oznaczono, że zostało ono doręczone za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 7 maja 2012 r., J. Ś. - pełnomocnictwo pocztowe nr 559. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło zatem, że organ pierwszej instancji nie naruszył art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż wszystkie czynności w sprawie, prowadzone były już po wszczęciu postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podkreśliło ponadto, że organ pierwszej instancji wydał decyzję, którą zasadnie określił wysokość zobowiązania podatkowego, przyjmując za podstawę wymiaru (wobec niezłożenia przez spółkę deklaracji) dane zawarte w deklaracji podatkowej na rok 2012 złożonej przez poprzedniego właściciela nieruchomości. Do opodatkowania organ przyjął: powierzchnię 5.000 m2 gruntów związanych z działalnością gospodarczą, powierzchnię 115 m2 budynków związanych z działalnością gospodarczą oraz budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości 48.000 zł. 2.1 Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę, zarzucając błędne ustalenie stanu faktycznego i niepoprawne zastosowanie przepisów prawa materialnego. Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Rozwijając zarzuty skargi, spółka wskazała, że organ pierwszej instancji niewłaściwie przyjął wysokość podstawy opodatkowania w części dotyczącej budowli. Nie ma bowiem przepisu pozwalającego na zastosowanie "podstawy przyjętej przez poprzedniego zobowiązanego". Podstawa opodatkowania budowli powinna wynikać z dokumentacji podatnika i stanowić wartość, od jakiej nalicza on amortyzację. Organ nie podjął starania, by taką wartość ustalić. Ponadto organom z urzędu było wiadome - na skutek przekazania aktu notarialnego przez notariusza - że w dniu 3 lipca 2012 r. podatnik zbył nieruchomość. Zbycie nieruchomości wpływa zaś na obowiązek podatkowy, gdyż ten wygasa z końcem miesiąca, w którym dokonano zbycia nieruchomości. Organ pierwszej instancji nie załączył posiadanych dokumentów do akt sprawy, przez co Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie uchyliło decyzji i nie przekazało sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w celu określenia podatku w nowej wysokości. W związku z powyższym skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z załączonego do skargi aktu notarialnego Rep. A nr 3731/2012 z dnia 3 lipca 2012 r. 2.2 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało dotychczasową argumentację. Dodatkowo organ zaznaczył, że o zbyciu przedmiotowej nieruchomości przez skarżącą dowiedział się dopiero ze złożonej skargi i dołączonego do niej aktu notarialnego. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji w aktach sprawy znajdował się jedynie akt notarialny z dnia 14 marca 2012 r., świadczący o zakupie przez spółkę opodatkowanej nieruchomości. Pomimo obowiązku wynikającego z przepisu 6 ust. 9 pkt. 2 u.p.o.l. oraz wezwania z dnia 29 października 2012 r., spółka nie powiadomiła o zaistnieniu zdarzenia mającego wpływ na wysokość podatku. Świadczy to o tym, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Natomiast wyjście na jaw w/w okoliczności, może stanowić ewentualnie podstawę do wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje: 3.1 Sądy adsministracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U.Nr 153, poz 1269 ze zm.). Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszajace prawo w sposób o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami admnistracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Nadto z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana w powyższy sposób kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga jest zasadna choć nie z przyczyn w niej podniesionych. 3.2 Zaskarżona decyzja zapadła w nastepujących okolicznościach proceduralnych: Burmistrz Miasta i Gminy C. decyzją z dnia [...]. określił T. sp.z o.o. w K. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2012r. W dniu 22.06.2012r. P. Z.. Do odwołania nie złożył dokumentu umocowania w związku z czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia 2.10.2012r. wezwało go w trybie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 749) do złożenia w terminie 7 dni dokumentu pełnomocnictwa wraz z aktualnym odpisem z KRS w zakresie reprezentacji spółki , pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W odpowiedzi działający w imieniu spółki doradca podatkowy złożył dokument pełnomocnictwa udzielonego mu w dniu 13 kwietnia 2006r. przez “T.." sp. z o.o. , oraz wyciąg z KRS z dnia 16.10.2012r. dotyczący skarżacej spółki. 3.3 Zgodnie z art. 136 ord. pod. strona może działać osobiście lub przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości, że odwołanie od decyzji organu I instancji może za stronę złożyć ustanowiony przez nią pełnomocnik. Z art. 137 § 2 i 3 ord. pod. wynika, że pełnomocnictwo winno być udzielone na pismie lub zgłoszone do protokołu a jego orginał lub uwierzytelniony odpis dołączony do akt sprawy. Istotnym jest, że wniesione na pismie podanie ( odwołanie ) zgodnie z dyspozycją art. 168 § 3 ord. pod. powinno być podpisane przez wnoszacego lub zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami przez reprezentującego wnoszacego pełnomocnika. 3.4 Złożone w sprawie odwołanie od decyzji organu I instancji standardów tych nie spełnia , albowiem co umknęło organowi umocowanie podpisanego pod odwołaniem pełnomocnika nie pochodzi od strony. Stroną postępowania podatkowego była bowiem spółka T., zaś pełnomocnictwa do działania udzieliła nie będąca stroną spółka “T.". W takiej sytuacji obowiązkiem organu było wezwanie strony do podpisania odwołania, czego w sprawie organ nie zrobił , przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy ( patrz np. orzeczenie ISA/Lu 457/12 LEX nr 1234859). 3.5 W sprawie doszło zatem do przedwczesnego i dowolnego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji, które to uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy był bowiem uprawniony rozpoznać sprawę w drugiej instancji co do istoty , tylko po uprzednim stwierdzeniu, że odwołanie zostało prawidłowo wniesione (podpisane przez osobę uprawnioną). Tylko bowiem prawidłowo wniesione odwołanie może skutecznie wszcząć postępowanie przed organem II instancji. W sytuacji zatem gdyby strona nie podpisała w ustawowym terminie wniesionego odwołania , organ nie byłby uprawniony do jego rozpatrzenia. Oznacza to , że doszło do naruszenia podstawowych zasad postępowania podatkowego tj. zasady praworządności oznaczającej w myśl art. 120 ord. pod. , że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wynikajacej z art. 121 ord. pod. 3.6 Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji wezwie stronę do podpisania odwołania w trybie art. 169 § 1 ord. pod. Na wypadek niepodpisania odwołania zastosuje rygor o jakim mowa w tym przepisie (porównaj orzeczenia NSA II FSK 1642/10 dostepne w bazie LEX). W przypadku uzupełnienia braku przystąpi do merytorycznego rozpatrzenia złożonego odwołania. Wobec dostrzeżonych uchybień proceduralnych przedwczesnym było ustosunkowywanie sie do merytorycznych zarzutow skargi. 3.7 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Admnistracyjny w K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach ( zwrot uiszczonego wpisu 100zł , plus wynargodzenia pełnomocnika 1200zł i 17 zł opłaty od pełnomocnictwa) wydano w oparciu o art. 200 p.p.s.a.