II OZ 711/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 11/13 odmawiające K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 11/13 odmówił K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 1 grudnia 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) K. K. złożyła bezpośrednio do Sądu skargę wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że w październiku 2012 roku nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia. W załączeniu do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku pełnomocnik dołączył historię jej choroby, wyjaśnienia K.K. co do jej stanu zdrowia, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz artykuły dotyczące reumatoidalnego zapalenia stawów. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 11/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił K. K. termin do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. P. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 415/13 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu powyższego zażalenia, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że ze stanowiska Sądu I instancji wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała z upływem końca listopada 2012 r., a więc w czasie, gdy polepszył się stan zdrowia K.K., natomiast argumenty podnoszone w zażaleniu dotyczące aktywnego wykonywania przez nią mandatu radnej w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. wskazują, że choroba skarżącej nie pozbawiała jej całkowicie możliwości racjonalnego działania i dbania o swoje interesy i z tych względów zasługują one na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę weźmie pod uwagę powyższe okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając zaskarżonym postanowieniem przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazał, że w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie strona wnosząca skargę wskazała, że przyczynę uchybienia terminu stanowił zły stan jej zdrowia, który polepszył się z upływem miesiąca listopada 2012 r., co umożliwiło skarżącej wniesienie skargi do Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W toku postępowania międzyinstancyjnego wyszły jednak na jaw nowe okoliczności nieznane dotąd Sądowi, ponieważ uczestnik postępowania T.P. wskazał, że w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. K. K. aktywnie wykonywała mandat radnego. Na potwierdzenie tych okoliczności zostały przedstawione do akt sprawy listy obecności potwierdzające uczestnictwo K. K. na sesji Rady Dzielnicy N. S. oraz wydruk artykułu z "[...]", z którego wynika, że K.K. brała czynny udział w konsultacjach społecznych dotyczących likwidacji Dzielnicy N. S. Sąd I instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącej zaistniałe pogorszenie stanu jej zdrowia, jakie miało miejsce we wrześniu 2012 r. i trwało w czasie biegu terminu do wniesienia skargi, tj. od dnia 16 października 2012 r. do dnia 15 listopada 2012 r., nie miało wpływu na pozbawienie jej całkowicie możliwości racjonalnego działania i dbania o swoje interesy, skoro jak wynika z powyższego w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. K. K. aktywnie wykonywała mandat radnego. W ocenie Sądu, przywołane wyżej okoliczności świadczą o tym, że K.K. nie uprawdopodobniła należycie braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, zatajając przed Sądem istotne okoliczności, które miały wpływ na wynik sprawy. Z tych względów wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie działająca przez profesjonalnego pełnomocnika K. K. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 161 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy sąd administracyjny winien umorzyć postępowanie w związku ze skutecznym cofnięciem skargi przez skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W odniesieniu do zarzutu zażalenia, że niniejsze postępowanie powinno zostać umorzone ze względu na cofnięcie skargi wskazać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi zostało wydane w dniu 26 czerwca 2013 r., zaś pismo cofające skargę (datowane na dzień 25 czerwca 2013 r.) wpłynęło do Sądu I instancji w dniu 27 czerwca 2013 r. (k. 156 akt s.), co oznacza, że jego treść nie była znana Sądowi w dniu wydania zaskarżonego postanowienia. Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. jest niezasadny. Kwestia umorzenia postępowania zostanie rozpoznana przez WSA w Warszawie oddzielnym postanowieniem w stosownym trybie. Odnośnie zaś do prawidłowości zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając ponownie w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był związany postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2013 r. (art. 153 P.p.s.a.). WSA w Warszawie wykonał zalecenia zawarte w w/w postanowieniu NSA uznając, że okoliczność, iż skarżąca w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. aktywnie wykonywała mandat radnego wyklucza takie pogorszenie się jej stanu zdrowia, które uniemożliwiałoby jej normalne funkcjonowanie – a taką przyczynę skarżąca podała we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z taką oceną Sądu I instancji należy się zgodzić. Stwierdzić należy, że w istocie w związku z pogorszeniem zdrowia skarżącej nie zaistniały przyczyny, które miały wpływ na uchybienie przez nią terminu do wniesienia skargi. Zasadnie zatem uznał WSA w Warszawie, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak było możliwości zastosowania regulowanej w art. 86 § 1 P.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.