II SO/Bk 7/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. N. o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu B. za nieprzekazanie sądowi skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek J. N. złożył do tutejszego sądu wniosek o wymierzenie Staroście Powiatu B. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego - w kwocie 35.000 zł. Uzasadniając wniosek J. N. wskazał, że trzykrotnie (w pismach z dnia: 24 stycznia 2012 r., 4 maja 2012 r., 8 lutego 2013 r.) występował do Starosty z żądaniem wykonania dwóch ostatecznych decyzji: Starosty Powiatowego w B. z dnia [...] marca 2005 r. oraz SKO w B. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Mimo upływu czasu organ nie przystąpił do wykonania powyższych decyzji, co uniemożliwia stronie dokonanie zmian w ewidencji gruntów rolnych oraz prawidłowe regulowanie zobowiązań wobec Skarbu Państwa. Wraz z wnioskiem J. N. złożył kserokopie kierowanych do organu pisemnych żądań, z których wynika, że chodzi mu o ustalenie przez Starostę "udatności upraw zalesienia części działek" wymienionych w tych pismach. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2013 r. wezwano wnioskodawcę do wskazania, czy składał skargę na działanie/bezczynność Starosty Powiatu B., która nie została przekazana tutejszemu sądowi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o wymierzenie grzywny (k. 15). Wezwanie doręczono wnioskodawcy w dniu 7 marca 2013 r. (k. 17). Termin jego wykonania mijał we czwartek 14 marca 2013 r. W dniu 11 marca 2013 r. J. N. złożył wniosek o zawieszenie postępowania ze względu na toczące się przed SKO w B. postępowanie o ustalenie stron postępowania w przedmiocie zobowiązania do wykonania prawomocnych i ostatecznych decyzji administracyjnych Starosty B. Dołączył kserokopię postanowienia SKO z dnia [...] lutego 2013 r. odmawiającego uzupełnienia wcześniejszego postanowienia tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. (przesłania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wpłynięcia do organu) – sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak z powyższego wynika, dopuszczalność wymierzenia organowi grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy taka skarga do organu została złożona. Dopiero bowiem wówczas organ ma obowiązek jej przekazania. Taki obowiązek z oczywistych względów nie ciąży na nim w sytuacji, gdy skargi nie złożono, bowiem wówczas nie ma środka zaskarżenia, który mógłby być przesłany oraz nie ma zarzutów, do których organ mógłby się ustosunkować. Zauważyć też należy, że wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe w rozumieniu art. 63 i 64 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Zgodnie z art. 64 § 2 p.p.s.a. wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Stosownie zaś do treści art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie sądu wykazanie przy wnoszeniu wniosku w trybie art. 55 p.p.s.a. o nałożenie grzywny, że wnioskodawca wniósł skargę do organu, jest jednym z koniecznych elementów formalnych przesądzających o jego dopuszczalności. Nie można bowiem żądać ukarania organu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzi na nią w sytuacji, gdy taka skarga do organu nie została złożona. Powyżej opisana sytuacja braku wykazania złożenia skargi ma miejsce w sprawie niniejszej. J. N. wniósł bowiem o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jednak – wezwany do wykazania, że złożył skargę - tej okoliczności nie wykazał na żądanie sądu (wezwanie, k. 15). W takiej sytuacji wniosek o wymierzenie grzywny jest niedopuszczalny, bowiem nie istnieje obowiązek, którego wykonanie – w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. – ciążyłoby na mającym być ukaranym organie. Jednocześnie z żadnego z pism procesowych dołączonych do wniosku o wymierzenie grzywny, jak również z nadesłanych wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania dokumentów nie wynika, by miała miejsce czynność złożenia nieprzesłanej sądowi w ustawowym terminie skargi. Na taką okoliczność nie wskazują trzy pisma wnioskodawcy kierowane do Starosty (z dnia 24 stycznia 2012 r., z dnia 4 maja 2012 r., z dnia 8 lutego 2013 r.), ani też nie wskazuje na nią treść postanowienia SKO z dnia [...] lutego 2013 r. (k. 19). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Z uwagi na niedopuszczalność merytorycznego orzekania w sprawie i brak z tego powodu skutecznego wszczęcia postępowania – brak też było podstaw do rozpoznania zgłoszonego wniosku o zawieszenie postępowania.