III SAB/Gd 1/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego, iż w realiach sprawy organem, któremu zarzucono bezczynność jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność winna była wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Z treści pisma skarżącej datowanego na dzień 3 marca 2013 r. wynika, iż skarżąca pismem z dnia 22 listopada 2013 r. wezwała ww. organ do usunięcia naruszenia prawa. Nie posiada jednakże dowodu nadania pisma ani jego kserokopii. Należy zauważyć, że w aktach administracyjnych nadesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze brak jest wskazywanego przez skarżącą pisma stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji należy uznać, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego datowanej na dzień 9 stycznia 2013 r. skarżąca nie wezwała ww. organu do usunięcia naruszenia prawa. Wywiedzioną skargę należy więc uznać za niedopuszczalną. W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.