II SAB/Ol 15/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2013 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Dziekana Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dziekana Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu na rzecz skarżącego kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 20 grudnia 2012 r. P. B. wystąpił do Dziekana Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu, za pomocą poczty elektronicznej, z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci następujących dokumentów: treści dwóch, losowo wybranych, decyzji administracyjnych doręczonych za pokwitowaniem do imiennie oznaczonego kandydata o nieprzyjęciu na studia stacjonarne, kierunek lekarski w roku akademickim 2010/2011 oraz wskazanie imienia i nazwiska co najmniej dwóch innych kandydatów, którym doręczono za pokwitowaniem decyzję administracyjną o nieprzyjęciu na studia stacjonarne pierwszego stopnia, kierunek lekarski w roku akademickim 2010/2011. W dniu 11 stycznia 2013 r. P. B. nadał telefaksem do wymienionego organu, adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skargę na bezczynność Dziekana Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu w załatwieniu powyższego wniosku. Jednocześnie w dniu 11 stycznia 2013 r. Dziekan Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu wydał decyzję znak: "[...]", którą, na podstawie art. 5 ust. 2 oraz art. 16 § 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia wnioskodawcy żądanych informacji. Następnie w dniu 22 stycznia 2013 r. organ przekazał tut. Sądowi przedmiotową skargę, wnosząc o jej odrzucenie wobec stwierdzonych braków formalnych, a w przypadku ich uzupełnienia przez stronę – o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu organ podniósł, iż w sprawie zostało podjęte odpowiednie stanowisko, o którym skarżący został poinformowany w dniu 11 stycznia 2013 r. Organ zaznaczył, iż skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego z art. 37 § 1 kpa. W wykonaniu wezwania Sądu, skarżący w wyznaczonym terminie uzupełnił wskazane braki formalne skargi poprzez jej podpisanie oraz uiścił wymagany wpis sądowy w kwocie 100 zł. Jednocześnie upoważniony przez skarżącego radca prawny, T.B. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na usunięcie stanu bezczynności przez organ po wniesieniu skargi oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Przedmiotowa skarga spełnia wszystkie wymogi formalne i tym samym jest dopuszczalna. W szczególności należy wskazać, że w rozpatrywanym przypadku skarga do sądu administracyjnego nie musiała być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.) jest ustawą szczególną wobec Kodeksu postępowania administracyjnego. To jej uregulowania decydują o trybie postępowania w tego rodzaju sprawach, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy tak stanowią przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie zaś do art. 16 ust. 1 i 2 tej ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się wyłącznie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz do decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W konsekwencji, w niniejszym przypadku nie znajdował zastosowania art. 37 kpa (zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, a także wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Po 87/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej w dalszej części uzasadnienia: p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie zaś do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Dziekan Wydziału Nauk Medycznych Uniwersytetu, bowiem wydał decyzję w przedmiocie żądanej informacji publicznej tego samego dnia, w którym otrzymał skargę na bezczynność, przekazaną następnie Sądowi. Zatem dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż zaskarżony stan bezczynności został usunięty przez organ po wniesieniu skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit."c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U nr 163, poz.1349 ze zm.).