II SA/Rz 245/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. W. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], którym oddalono wniosek wyżej wymienionego o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Organ podał, że stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej w skrócie P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Na powyższe postanowienie organu zażalenie nie przysługiwało, zatem skarga winna zostać odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sądy administracyjne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., którym oddalono wniosek W. H. o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej K.p.a.), zgodnie z którym organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. W piśmiennictwie utrwalił się pogląd, że orzeczenie organu w przedmiocie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji następuje w formie postanowienia w oparciu o art. 123 K.p.a., w myśl którego w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia dotyczące poszczególnych kwestii wynikających z toku postępowania, nie rozstrzygając jednakże o istocie sprawy (por. J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Wydawnictwo C.H. Beck 2005 r., str. 594). Jak przewiduje natomiast art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Sąd zauważa, że na postanowienie rozstrzygające kwestię wstrzymania wykonalności decyzji organu I instancji zażalenie nie przysługuje. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty. Jak wyżej wskazano zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W świetle powyższych rozważań należy uznać, że postanowienie wydane na podstawie art. 135 K.p.a. dotyczące kwestii wstrzymania wykonalności decyzji nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. O czym prawidłowo W. H., w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] lutego 2013 r., został pouczony. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, postanowił jak w sentencji.