V SA/Wa 823/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2013 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. w Ś. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju; ,,A.’’ Sp.z o. o. z siedzibą w Ś. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu ,,Badania hybrydowych nano-powłok w obróbce cieplno-chemicznej i powierzchniowej metali" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 , Oś priorytetowa: Badania i rozwój nowoczesnych technologii Działanie 1.4. Wsparcie projektów celowych. Pismem z dnia [...] października 2012r. Instytucja Pośrednicząca POIG – Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowała Wnioskodawczynię , że powyższy projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia ze względu na to, iż nie spełnił wymaganych kryteriów Projekt nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 10: Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz uzyskał 77,66 pkt. W ramach kryteriów fakultatywnych. Jednocześnie w piśmie zawierającym rozstrzygnięcie wskazano, że uzasadnienie oceny znajduje się w załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej. Spółka, od powyższego rozstrzygnięcia, wniosła protest Polemizując ze stanowiskiem eksperta, iż koszty wynagrodzeń wszystkich osób biorących udział w projekcie są zawyżone, Spółka podniosła, że unikalne know-how zwiększa stopień skomplikowania i pracochłonności konstruowanego urządzenia-stanowiska badawczego, a nie zmniejsza. Podkreśliła, że posiada rozeznanie jaki nakład pracy jest potrzebny, aby urządzenie – stanowisko badawcze , o takiej skali złożoności zaprojektować i zbudować. Wskazała, że przy analizie adekwatności wynagrodzenia za dobrze wykonaną pracę zgodnie z tym zakresem, należy uwzględnić poziom wymaganej wiedzy niezbędnej do skutecznej realizacji zadań na tym stanowisku, stopień skomplikowania systemów automatyzacji tego typu urządzeń w świetle wymagań technologicznych, niedobór na rynku pracy inżynierów zdolnych do realizacji takich zadań. Napisała, że przeciętne koszty wynagrodzenia inżyniera oprogramowania wahają się między 4,5 tys. a 8 tys. zł. Brutto miesięcznie; Wnioskodawca przyjął je w wys. 7 tys. brutto. To samo, zdaniem Spółki, dotyczy konstruktora projektu mechanicznego i elektrycznego. głównego inżyniera, serwisantów i pracowników produkcji. Co do głównego inżyniera projektu- wskazano, że z uwagi na 12-miesieczny okres realizacji, wynagrodzenie- przy 50% zaangażowaniu wynosi 12 x 3500zł = 42 000zł. Co do uwagi nr 3 – brak uzasadnienia na wymaganym poziomie planowanych wydatków, w szczególności brak określenia tak podstawowych danych niezbędnych do określenia kosztów badań jak: rodzaj, wymiary i liczba badanych części maszyn i urządzeń, rodzaj materiałów podłoża, rodzaj warstw nakładanych PVD - Spółka podniosła, że recenzent mylnie interpretuje cel badań zawężając go do konkretnych materiałów i części maszyn, celowo nie wymienionych we wniosku, ponieważ celem nadrzędnym projektu jest stworzenie urządzenia wielofunkcyjnego umożliwiającego użytkownikowi wykonanie procesów na częściach maszyn wykonanych z różnych gatunków materiałów o zróżnicowanych kształtach. Innowacyjna koncepcja konstruowania urządzeń hybrydowych umożliwi wytworzenie urządzenia, które znajdzie zastosowanie w hurtowniach usługowych, branży lotniczej, narzędziowej, zbrojeniowej, motoryzacyjnej. Wybór technologii hybrydowej i opracowanie parametrów procesowych dla konkretnego asortymentu części maszyn musi być dokonany przez użytkownika urządzenia. Protestująca podkreśliła, że uzasadnienie wszystkich ponoszonych wydatków jest opisane w pkt. C1.4 biznes planu. Co do uwagi 4 – brak zakupu za 3 mln zł. Know-how i stwierdzenia recenzenta, że Wnioskodawca przyjął wskaźnik, że sprzeda 10 urządzeń nie przedstawiając żadnego dowodu na zainteresowanie rynku, w postaci nawet wstępnego zamówienia oraz że ,,wiedza na temat technologii procesu i urządzeń do wytwarzania powłok PVD, wytwarzania wodoru znana jest od ponad 20 lat’’ – Wnioskodawca podkreślił, że uzasadnienie dla zakupu know-how znajduje się w pkt. C1.$ i C1.9 biznes planu, a mimo, że technologia wytwarzania wodoru jest znana od 20 lat, nie można dotychczas wskazać przypadku zastosowania tej technologii do realizacji hybrydowych technologii nano-powłok przeciwzużyciowych. Ponadto Spółka podkreśliła, że we wniosku aplikacyjnym i załącznikach nie była zobowiązana do dołączenia dowodów wskazujących na zainteresowanie rynku nową technologią. Opisał te kwestie w sekcji D biznes planu. Jest w stanie wykazać przewidywany popyt na podstawie kserokopii zapytań ofertowych. Zgłoszono także zarzuty co do oceny merytorycznej fakultatywnej: W kryterium fakultatywnym nr 1 - ,,Poziom innowacyjności prac badawczo-rozwojowych’’ obejmującym podkryteria: ,,Nowoczesność prac badawczo-rozwojowych w porównaniu do aktualnego stanu wiedzy w zakresie objętym projektem’’, ,,Praktyczna użyteczność rezultatów prac B+R’’ i "Opłacalność wdrożenia rezultatów prac B+R powstałych w wyniku realizacji projektu" rozrzut ocen pomiędzy recenzentami jest bardzo duży. Zdaniem Spółki recenzent, który przyznał 0 punktów , mylnie porównał technologie standardowe z innowacyjnymi technologiami hybrydowymi. Spółka szeroko z nim polemizuje (k 6 protestu). Co do uwagi nr 1 – Nie sprecyzowano celu badawczego: własności nano warstw hybrydowych i sterowania tymi własnościami – wskazano, że cel badawczy został określony w pkt. C.1.1. biznes planu, a w pkt. C.3. 1 opisane są cele poszczególnych zadań badawczych, w związku z czym uwaga recenzenta jest bezzasadna. Co do uwagi nr 2 – Nie podano rodzaju materiału, kształtu i wymiarów przedmiotów, na które nakładane mają być nano-powłoki hybrydowe – podkreślono, że urządzenia technologiczne do obróbki cieplno-chemicznej , cieplnej i PVD nie są budowane do obróbki wybranego asortymentu elementów. Urządzenia te umożliwiają prowadzenie różnych typów procesów technologicznych, a możliwość obróbki konkretnych rodzajów elementów jest zapewniana odpowiednim wyposażeniem procesowym, jak np. tace, stojaki, uchwyty itp. Co do uwagi nr 3 –Nie określono materiału nano warstw wierzchnich – Skarżąca wskazała, że określono warstwy wierzchnie wytwarzane w projekcie jako warstwy przeciwzużyciowe; C.1.2a Biznes planu. Co do uwagi Nr 4 –Zadania projektu nie zawierają podstawowych badań własności użytkowych warstw wierzchnich, takich jak np. przyczepność do podłoża, odporność na zużycie ścierne, korozyjne, erozyjne – Protestująca się z tym nie zgodziła podkreślając, że w pkt. C.3.1 biznes planu zawarta jest na ten temat informacja a badania technologiczne wymienionych procesów polegają na wskazaniu korelacji pomiędzy parametrami procesowymi a właściwościami użytkowymi wytwarzanych warstw, w tym adhezji, odporności na zużycie ścierne, korozyjne, erozyjne itp. Zatem badania właściwości warstw mieszczą się w zakresie zaplanowanych badań technologicznych. Co do uwagi nr 5 –Walidacja procesu na wybranych gatunkach stali, nie określono nawet ogólnie grup badanych stali – Skarżąca zaznaczyła, że wytwarzane będą hybrydowe warstwy przeciwzużyciowe, to znaczy warstwy na bazie węglików i azotków metali przejściowych do zastosowań w branżach lotniczej, narzędziowej, zbrojeniowej i motoryzacyjnej, co jednoznacznie określa grupy stali, które będą objęte badaniami. Podobnie skład chemiczny warstw będzie dobierany stosownie do rodzaju i warunków pracy pokrywanego elementu. Co do uwagi nr 6 – Nie określono podstawowych danych przedmiotów wytwarzanych hybrydowymi warstwami nano oraz własności warstw wytwarzanych opracowaną w projekcie technologią – Spółka podkreśliła, iż nie są istotne dane przedmiotów wytwarzanych z hybrydowymi warstwami nano, gdyż opracowane w ramach projektu urzadzenie zapewni możliwość nakładania nano-powłok na przedmioty dowolnych kształtów i wymiarów z dowolnego materiału, ponadto potencjalni klienci obecnie nie byliby w stanie stwierdzić do jakich przedmiotów będą stosowali technologie hybrydowe. Co do uwagi nr 7 –Brak podstawowych informacji technicznych pozwalających na określenie opłacalności wdrożenia wyników prac B+R – Skarżąca, jako odpowiedź zacytowała treść pktu C.1.2 biznes planu. W dalszej części protestu odniesiono się do recenzenta, który przyznał 24 punkty (14 za nowoczesność rezultatów prac badawczo-rozwojowych, 5 za praktyczną użyteczność rezultatów prac B+R i 5 za opłacalność wdrożenia) i do zgłoszonych przez niego uwag. Uwaga nr 1 – Wnioskodawca chce przeprowadzać procesy przy temperaturach 800-880 C. W praktyce dąży się do wykonywania procesów dyfuzyjnych przy niższych temperaturach gdyż prowadzi to do zwiększenia energooszczędności oraz ograniczenia zmiany kształtów i wymiarów ulepszanych cieplnie elementów narzędzi i in. Wnioskodawca wskazał, iż recenzent mylnie przyjął powyższą temperaturę gdyż zamiera on zbudować urządzenie hybrydowe, którego konstrukcja będzie umożliwiała włączanie do technologii hybrydowych także procesów wysokotemperaturowych, np. nawęglania. Szczegółowy opis przyjętej koncepcji konstruowania urządzeń hybrydowych znajduje się w pkt C.1.1 biznes planu. Uwaga nr 2 – Zbyt ogólnikowo potraktowano omówienia np. konstrukcji pieca (pomimo możliwości dostarczenia dodatkowych informacji dla Wnioskodawcy przez zakup know-how) Spółka podkreśliła, iż na etapie przygotowania wniosku konstrukcja pieca nie mogła być szczegółowo opisana, ponieważ stanowi przedmiot prac w projekcie objętym niniejszym wnioskiem, a opracowane rozwiązania zostaną ujawnione po zgłoszeniu wniosku patentowego. Wskazała także, że opis oryginalności i innowacyjności proponowanych rozwiązań technicznych znajduje się w punkcie C.1.2. biznes planu. Uwaga nr 3 – W jaki sposób Wnioskodawca zamierza przeprowadzić wszystkie techniki w jednym urządzeniu, np. zważając na fakt adhezji do podłoża powłok, wytwarzanych za pomocą PVD, która wiąże się ściśle ze sposobem oczyszczania powierzchni narzędzi. W odpowiedzi Wnioskodawca stwierdził, że oczyszczanie powierzchni dokonuje się techniką trawienia jonowego i ma on w tym zakresie duże d9oświadczenie, wskazując adres strony internetowej. Uwaga nr 4 –Jak zostanie ten problem połączony z jednocześnie przeprowadzaną obróbką powierzchniową przez hartowanie indukcyjne, która wymaga wprowadzenia do wnętrza pieca kolejnych elementów grzejnych i chłodzących. W odpowiedzi na powyższą uwagę Wnioskodawca wskazał, że sformułowania ,,hartowanie indukcyjne’’ użył tylko w opisie znanego stanu techniki, a proponowane urządzenie nie zawiera indukcyjnego układu hartującego. Uwaga nr 5 – Wątpliwe jest obniżenie kosztów związanych z użyciem gazów ochronnych i reakcyjnych podczas przeprowadzania wspomnianych obróbek powierzchniowych, SA one niezbędne do prowadzenia obróbek powierzchniowych w próżni. W odpowiedzi Wnioskodawca podkreślił, że wszelkie obróbki cieplne i cieplno-chemiczne prowadzone w piecach próżniowych eliminują konieczność stosowania gazów ochronnych , a w obróbkach prowadzonych w piecach próżniowych zużywa się 10-krotnie mniej gazów reakcyjnych niż w tradycyjnych piecach. Uwaga nr 6 – recenzent uważa, że cena pieca próżniowego jest 20-30% zawyżona. Ponadto uznał on, że jeśli odbiorca nie potrzebuje dla produkowanych ściśle określonych materiałów nie potrzebuje przeprowadzenia tak różnorodnych i wielu procesów, ekonomiczne będzie zakupienie dwóch urządzeń (gdzie możliwe jest przeprowadzanie ściśle określonych obróbek powierzchniowych) aniżeli jednego droższego. Odpowiadając, Wnioskodawca podał, że z pkt. C.1.2. biznes planu wynika, że opracowane urządzenie będzie dostępne w konfiguracji bazowej – odpowiadającej możliwościom technologicznym i cenie typowego urządzenia do obróbki cieplnej, ale umożliwiającej późniejsze uzupełnienie wyposażenia i możliwości technologicznych urządzenia o rozwiązania interesujące konkretnego użytkownika. Ponadto Wnioskodawca szczegółowo odniósł się do uwag dodatkowych sformułowanych przez tego recenzenta oraz podkreślił, że jego ocena nie dotyczy przedmiotowego wniosku, a wyłącznie przyjętych przez IŻ kryteriów oceny merytorycznej fakultatywnej, w związku z czym nie powinna być brana pod uwagę przy ustalaniu średniej z ocen kryteriów merytorycznych. Podsumowując, Spółka wniosła o sprostowanie oceny i przyznanie dotacji na realizacje projektu. W piśmie z dnia [...] lutego 2013r Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zawarło rozstrzygnięcie, że protest nie został uwzględniony. IP poinformowała, że w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia zarzutów podniesionych w proteście, został powołany Zespół do spraw rozpatrywania protestów (dalej: ,,Zespół’’), którego opinia stanowi podstawę rozstrzygnięcia. Odnośnie Kryterium merytoryczne dostępu nr 10 – nie uwzględniono zarzutu Wnioskodawcy. IP, w uzasadnieniu, wskazała, że uznano za właściwy koszt wynagrodzenia inżyniera projektu i Głównego inżyniera. Za nieracjonalne uznano wskazywanie wysokości wynagrodzenia za prace badawcze bez odniesienia się do planowanego zakresu badawczego i nie sposób mówić o przebadaniu technologii ( z obszaru procesów specjalnych) bez odniesienia się do wymogów jakościowych narzucających formę materiału badawczego. Ponadto wskazano, że informacje zawarte w sekcji D biznes planu pkt 1.5 nie potwierdzają popytu przedsiębiorców na urządzenia pracujące w technologii hybrydowego nakładania powłok na metale, uznając, że właściwą formą analizy popytu rynku będącego podstawą do określenia wartości wskaźnika sprzedaży urządzeń, byłaby ankieta wśród przedsiębiorców, której Wnioskodawca nie przeprowadził. Podsumowując podkreślono, że forma prezentacji poszczególnych wydatków w odniesieniu do zakresu i celu projektu jest za mało precyzyjna , szczegółowa i nie pozwala uznać kryterium merytorycznego nr 10 za spełnione. Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 1 – uwzględniono zarzut Wnioskodawcy i przyznano 30 punktów. Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 4 - Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B + R niezbędną do realizacji prac badawczych lub zawarł umowę warunkową z wykonawcą tych prac – nie uwzględniono zarzutu. Wskazano, że z uwagi na brak sprecyzowanego zakresu współpracy z instytucją badawczą (Partnerem) i wynikającego z tego tytułu obciążenia, zachodzi poważna obawa, że zaistnieje możliwość wystąpienia zaburzeń realizacji projektu wg założonego harmonogramu. Przyznano 13,33 punktów. Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 5 – Rezultatem realizacji projektu jest zgłoszenie patentowe wynalazku w trybie PCT lub EPO (objecie ochrona co najmniej w 7 państwach UE) – nie uwzględniono zarzutu. Przyznano 12 punktów. Reasumując, w wyniku przedmiotowej oceny projekt uzyskał 88,33 punktów, jednak z uwagi na niespełnienie wszystkich kryteriów merytorycznych dostępu został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 marca 2013r na informację o wynikach rozpatrywania protestu w części dotyczącej uznania kryterium merytorycznego nr 10 za niespełnione, ,,A.’’ Sp.z o.o. zawarła polemikę z rozstrzygnięciem wydanym przez Instytucję Pośredniczącą i oceną ekspercka. Oprócz polemiki z oceną ekspertów, w skardze znalazły się zarzuty proceduralne, tj. 1) rozpatrzenie protestu w stosunku do kryterium merytorycznego dostępu nr 10 w oparciu o informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie w części, która wg skarżącej nie powinna być brana pod uwagę przy dokonywaniu oceny w przypadku ww. kryterium, 2) wymaganie od Skarżącej zawarcia we wniosku o dofinansowanie informacji, która w świetle dokumentacji konkursowej nie powinna być wymagana. W odpowiedzi na skargę NCBR wnosiło o jej oddalenia. IP podkreśliła, odnośnie zarzutu 1), że ocena kryterium nr 10 odbywa się na podstawie części VI wniosku o dofinansowanie oraz na podstawie opisu i danych zawartych w pkt C.1.4 biznes planu oraz Harmonogramem rzeczowo-finansowym w powiązaniu z zakresem i celami projektu określonymi w szczególności w pkt C.1.1 oraz C.1.3 biznes planu. Oznacza to, że informacje muszą być zawarte w ww. jednostkach redakcyjnych, muszą być wyczerpujące i spójne z pozostałymi częściami wniosku dotyczącymi zakresu i celu projektu. Wnioski , przy dokonywaniu oceny spełnienia kryterium nr 10, są badane również pod kątem informacji zawartych w pkt D biznes planu (zakres i cele projektu). Dotyczą różnic miedzy dotychczasowymi produktami, sprzedaży wyników projektu czy wyników badań popytu. Na tej podstawie IP szacuje czy koszty poniesione na realizację projektu w kontekście ,,dochodowości’’ projektu celowego, jego wartości dodanej dla gospodarki – wpisują się w kryterium 10. Organ wskazał, że zgodnie z Instrukcją wypełniania biznes planu – należy podać rezultaty badań rynkowych i analiz wskazujących na wielkość popytu na nowy produkt. Wnioskodawca powinien powołać się na badania, analizy, źródła danych, podać metodologię badań oraz główne założenia. Podkreślił, że w przedmiotowym wniosku lakonicznie opisano wyniki badań popytu (pkt 5 str 50 biznes planu). Podsumowując IP stwierdziła, że forma prezentacji poszczególnych wydatków w odniesieniu do zakresu i celu projektu jest za mało precyzyjna i szczegółowa, a twierdzenie Skarżącej, że żądano dołączenia kosztorysu usługi badawczej jest nieprawdziwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m. inn. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz 270), dalej: ’’p.p.s.a.’’, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W tym miejscu należy zaznaczyć, że materialnoprawną podstawą rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712), dalej; u.z.p.p.r. W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, rozpoznając skargę (art. 30c ust. 3-5). W zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie mają przepisy p.p.s.a., określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, 61§ 3-6, 115-122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w przypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą , tym samym uwzględniając skargę. Wskazać należy, że zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności, bądź jej braku, z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju kryterium ,,naruszenia prawa’’, prawodawca jednocześnie ustalił, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tej ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych- nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 37 ustawy). Wobec tego , wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie, skoro sąd nie jest związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien zbadać ich zgodność z przepisami ustaw i Konstytucji, a więc z prawem powszechnie obowiązującym. W tym miejscu WSA w Warszawie wskazuje, iż zna stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z dnia 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie w jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust.2 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji RP, jak też z art. 30c ust. 1 tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach nie będących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie to zostało opublikowane w Dz.U. z 2011r. Nr 279, poz. 1644. Jednakże należy pamiętać, że TK odroczył wejście w życie tego orzeczenia na okres 18 miesięcy od daty jego ogłoszenia. Dla niniejszej sprawy oznacza to, iż orzekając w niej WSA nie mógł uwzględnić tego, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG 2007-2013 znajdują się poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować. Tak więc, odnosząc się do obowiązujących, wskazanych wyżej, w sprawie regulacji, należy mieć na uwadze, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień, sąd ma możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony postępowania, ale ma też ograniczenia w postaci, m. innymi, braku możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem z dokumentu. Nie może więc powołać biegłego , gdy w sprawie są wymagane wiadomości specjalne, celem uzyskania od niego opinii i przeprowadzenia z niej dowodu w sprawie. W sytuacji więc, gdy w toku oceny projektu dokonywanej przez odpowiedni organ w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający wiedzę specjalistyczną z danej dziedziny, objętej programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r. , sąd administracyjny nie może wejść w rolę kolejnego eksperta. Nie może wiec ocenić usług i opinii wydanej przez eksperta , powołanego zgodnie z przepisami, gdyż sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, którymi dysponuje powołany ekspert, nie ma też możliwości powołania biegłego. Brak jest bowiem przepisów, wśród regulujących sądową procedurę kontroli legalności oceny projektu przeprowadzoną przez właściwą instytucję, które dałyby podstawę prawną do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu, sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa ustanowionego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu. Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, należy stwierdzić, że nie odpowiadają one prawu. Przede wszystkim należy przypomnieć, ze sprawa została zainicjowana wnioskiem o dofinansowanie projektu ,,Badania hybrydowych nano-powłok w obróbce cieplno-chemicznej i powierzchniowej metali’’. Rozpoznając skargę ,,A.’’ Sp.z o.o. Sąd stwierdził, że nieprawidłowo dokonano oceny wniosku o dofinansowanie, zawartej w piśmie z dnia [...] października 2012r., informującym o tym, że przedmiotowy projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia ze względu na to, iż nie spełnił wymaganych kryteriów. Brak jest w nim bowiem uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, a tylko znajduje się informacja: ,,Uzasadnienie oceny znajduje się na załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej". Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, nie jest to prawidłowe. Beneficjent powinien mieć podaną w sposób jasny i precyzyjny ocenę wniosku. Powinna z niej wynikać informacja o sposobie wyliczenia ilości punktów jakie zostały przyznane dla danego projektu. Z lakonicznej informacji o uzyskanym wyniku punktowym nie można ustalić, jak dokonano oceny wniosku i jakie jest uzasadnienie przyjętej oceny. Odesłanie do kart oceny merytorycznej nie spełnia wymogów prawa przewidzianych w art. 30b ust.1 u.o.p.p.r. Stanowi on; ,,W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca , po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust.3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść". Zdaniem Sądu, ani odesłanie do kart oceny merytorycznej wniosku, ani dołączenie do pisma zawierającego rozstrzygniecie, kart oceny – nie realizuje wymogu sporządzenia uzasadnienia informacji. Nie zajmując się zasadnością zarzutów zawartych w skardze, opartych o specjalistyczną wiedzę , nie można nie zauważyć, że odnośnie kryt. Nr 10 – przy rozpoznawaniu protestu – NCBR podtrzymało swoja pierwotną opinię co do niespełnienia tegoż kryterium. W załączonych Kartach Oceny Merytorycznej Eksperta 1, 2, 3 są zasadnicze różnice jeżeli chodzi o ocenę spełnienia kryterium nr.10. I tak Ekspert 1 stwierdził, że to kryterium nie zostało spełnione i uzasadnił swoje stanowisko, Ekspert 2 – również , natomiast Ekspert 3 – uznał to kryterium za spełnione, przy czym niespójna jest jego ocena z jego komentarzem , w którym pisze: ,,Wysokość dotacji budżetowej dotycząca finansowania Partnera odpowiedzialnego za badanie wytwarzanych warstw powierzchniowych i powiązanie ich własności z kluczowymi parametrami technologii (IMNTPPK, patrz punkt 7) wydaje się racjonalna. Jednakże jej prezentacja w projekcie może budzić zastrzeżenia, ponieważ nie sprecyzowano nawet w przybliżeniu przewidywanej ilości zleceń badawczych i wynikających z nich obciążeń aparatury i personelu badawczego. W tej sytuacji trudno jest ocenić w jakim stopniu budżet badawczy jest adekwatny do zakresu zadań, które będą zlecone Partnerowi". Sąd stwierdza, że w świetle materiału dowodowego sprawy w pełni uzasadniona jest konkluzja, ze nie przeprowadzono pełnej, wymaganej przepisami prawa, merytorycznej oceny złożonego wniosku o dofinansowanie. W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że w niniejszym przypadku ocena projektu Skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd był zobligowany w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. uwzględnić skargę. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach nie rozstrzygano, wobec braku wniosku w tym zakresie.