I OZ 786/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 76/13 odrzucające zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Po 76/13 odrzucające skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 76/13 oddalającego skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony wraz z pouczeniem co do trybu i terminu zaskarżenia tego orzeczenia. W wymaganym trzydziestodniowym terminie K. K. wniósł do Sądu osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 23 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną wskazując, iż zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, czego nie dopełniono w niniejszej sprawie. Sąd podkreślił, że przy odpisie postanowienia z dnia 23 maja 2013 r. pouczono skarżącego co do trybu i terminu zaskarżenia tego orzeczenia, w tym o wymogu sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Na postanowienie z dnia 23 maja 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/po 76/13, odrzucił zażalenie wskazując, że nie zostało ono sporządzone przez osoby wymienione w art. art. 175 § 1 i 2 powołanej ustawy, a więc nie został zachowany tzw. przymus adwokacki. Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie, nie zgadzając się z jego rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 175 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3, a zatem wniesienie tych środków osobiście przez skarżącego jest niedopuszczalne. Zaś stosownie do art. 194 § 4 tej ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie skarżący K. K. osobiście sporządził zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, co nie spełniało powyższego wymogu mimo, że został o nim pouczony przy doręczeniu postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 23 maja 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby skarżący był podmiotem, o którym mowa w art. 175 § 2 lub 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, co uprawniałoby go do złożenia skargi kasacyjnej osobiście. W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2013 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu zaznaczyć, że przedmiotem jego rozpoznania była tylko i wyłącznie kontrola postanowienia z dnia 27 czerwca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zatem pozostałe kwestie podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie mogły zostać rozpoznane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.