III SA/Kr 248/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2013 r. sprawy ze skargi P. Z. na czynność Burmistrza Miasta C w przedmiocie pozostawienia wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę P. Z. złożył w dniu 15 listopada 2012 r. wniosek do Burmistrza Miasta C o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika z tytułu ukończenia nauki zawodu, po zdaniu egzaminu końcowego, stanowiące pomoc de minimis. W piśmie z dnia 21 listopada 2012 r. nr [...] organ wezwał wnioskodawcę, na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez dostarczenie potwierdzenia zamieszkania młodocianego na terenie gminy C i oświadczenia o zaciągniętych kredytach/pożyczkach, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie doręczono wnioskodawcy w dniu 26 listopada 2012 r. Odpowiedź na wezwanie P. Z. złożył dnia 5 grudnia 2012 r. (data wysyłki). W piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r. nr [...] organ zawiadomił P. Z. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku złożonego w dniu 15 listopada 2012 r. Nadmienił, że odpowiedź wnioskodawcy została nadana po upływie siedmiodniowego terminu. Jako podstawę prawną organ wskazał, art. 64 § 2 K.p.a.. Organ pouczył wnioskodawcę o prawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa i w dalszej kolejności do zaskarżenia pozostawienia wniosku bez rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. P. Z. wniósł 7 lutego 2013 r. (data nadania) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność organu polegającą na pozostawieniu podania bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei stosownie do § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przedmiotem skargi P. Z. jest czynność Burmistrza Miasta C z dnia 14 grudnia 2012r. informującą skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej "K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; OSP 2001, z. 1, poz. 12). Sąd podzielając powyższe stanowisko, uznał że skarga P. Z. jako wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu. Zasadność podjęcia czynności na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym niezałatwienia merytorycznie wniosku strony, podlega kontroli sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność (por. wyrok WSA w Kielcach z 15 lipca 2010 r., I SAB/Ke 2/10, wyrok WSA w Gdańsku z 10 grudnia 2009 r., III SAB/Gd 42/09, postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008r., I GSK 485/07, orzeczenia.nsa.gov.pl.). W sprawie oznacza to, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu skarżący może doprowadzić jedynie wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku, poprzedzając skargę, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., stosownym zażaleniem skierowanym do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, albowiem przedmiotem zaskarżenia była czynność materialno-techniczna nie podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego.