I SAB/Wa 25/13
WyrokWSA w Warszawie2013-04-03
Skład orzekający: Dariusz Chaciński, Małgorzata Boniecka – Płaczkowska, Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie, ponieważ mimo upływu znacznego czasu od złożenia wniosku oraz wyznaczenia dodatkowego terminu przez Wojewodę, sprawa nie została merytorycznie rozstrzygnięta. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie dwóch miesięcy. Jednocześnie sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wynikała ona w dużej mierze z problemów z ustaleniem kręgu stron postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o odszkodowanie za nieruchomość w lipcu 2006 r. Pomimo upływu lat i złożenia wniosku przez innych spadkobierców, organ nie wydał decyzji merytorycznej. Po zażaleniu skarżącej na bezczynność, Wojewoda wyznaczył organowi dodatkowy termin na załatwienie sprawy, jednak organ nadal nie rozstrzygnął wniosku. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta W. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując na czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego.Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość oznaczoną hip. [...], położoną przy ul. [...] w W., w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
E. M. (dalej powoływana jako skarżąca) 18 grudnia 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o wypłatę odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], oznaczoną hip. "[...]" Nr [...].
Jak wyjaśniła skarżąca, wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość złożyła 30 lipca 2006 r. Następnie uczynili to także pozostali spadkobiercy. Jednak mimo posiadania wszystkich niezbędnych dokumentów organ nie dokonał merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Przed wniesieniem skargi, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej na bezczynność, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] uznał je za uzasadnione i wyznaczył termin 4 miesięcy na załatwienie sprawy. Jednocześnie Wojewoda uznał, że niezałatwienie sprawy w terminie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na całkowitą zasadność skargi.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Przedmiotowe postępowanie o ustalenie odszkodowania zostało wszczęte wnioskiem skarżącej z 30 lipca 2006 r. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu opisanego wniosku. Wojewoda powołanym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] uznał powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy wynoszący 4 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia tj. – jak wynika z materiału dowodowego sprawy – do dnia 17 grudnia 2012 r. Zauważyć przy tym należy, że od przedłożenia organowi I instancji opisanego postanowienia Wojewody wraz z aktami sprawy tj. od dnia 17 sierpnia 2012 r. Prezydent działa w sposób, który sprzyja wydłużaniu prowadzenia tego postępowania, a w aktach brak jest dokumentacji z czynności organu, które w sposób zasadniczy prowadziłyby do jego zakończenia.
W ocenie Sądu nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowa skarga na bezczynność jest w pełni uzasadniona. Jednocześnie Sąd uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ zwłoka organu wynikała w dużej mierze z problemów z ustaleniem kręgu stron postępowania, a w szczególności następców prawnych J. K.
Zdaniem Sądu, wyznaczony termin 2-miesięczny dla załatwienia wniosku odszkodowawczego, w okolicznościach niniejszej sprawy jest wystarczający.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło