I SAB/Wa 217/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. J. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie przyznania skarżącej na podstawie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) odszkodowania za nieruchomości położone w W. zajęte pod drogi publiczne (ul.[...]) stanowiące działki gruntu o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Skarżąca podniosła, że decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] przyznał T. K. odszkodowanie za ww. działki, a w uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że nie przyznaje odszkodowania J. L. ze względu na to, że nie złożyła ona wniosku o przyznanie odszkodowania. Skarżąca wskazała, że dnia 13 sierpnia 2003 r. złożyła wniosek o przyznanie jej odszkodowania za działkę zajętą pod ul. [...] dołączając trzy decyzje Wojewody [...] z 2006 r. potwierdzające przejście prawa własności działek przy ul. [...] na rzecz W. . Podczas trwającego od 2003 r. do 2011 r. postępowania o przyznanie odszkodowania za wszystkie działki skarżąca brała w nich udział na prawach strony, były jej doręczane wszystkie pisma i decyzje wydane w sprawie. Zdaniem skarżącej czynne uczestnictwo w tym postępowaniu świadczy o tym, że oczekiwała ona wypłaty odszkodowania za udział ½ części działek nr [...] i[...] , którego jednak nie otrzymała. W związku z powyższym skarżąca nadal ma prawo domagać się ustalenia odszkodowania za ww. działki, a obowiązkiem organu było wezwanie jej do sprecyzowania wniosku złożonego 13 sierpnia 2003 r. celem ustalenia, za które działki skarżąca domaga się odszkodowania. W marcu 2012 r. J. L. złożyła do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zażalenie na bezczynność Wojewody[...], który postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. uznał je za nieuzasadnione podnosząc, iż przed Wojewodą [...] nie toczy się żadne postępowanie w sprawie przyznania J. L. odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne tj. ul.[...] . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Skarga jest nieuzasadniona, co skutkowało jej oddaleniem. Przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewody [...] polegająca na nieprzyznaniu skarżącej odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne ul. [...] w W. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art.. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów, zachodzi stan niezałatwienia sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 1 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Wojewody[...] , a tym samym wydanie orzeczenia o którym mowa w art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a więc zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie. J. L. wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), zgodnie z którym odszkodowanie za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne jest ustalane i wypłacane wg zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Zgodnie zaś z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) odszkodowanie ustala Starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, z zastrzeżeniem ust. 5. Stosownie do art. 129 ust. 5 Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzje o odszkodowaniu w przypadkach o których mowa w art. 98 ust. 3, art. 106 ust. 1 i art. 124-126 na wniosek podmiotu realizującego cel publiczny lub właściciela wywłaszczonej nieruchomości oraz gdy nastąpiło pozbawienie praw do nieruchomości bez ustalenia odszkodowania, a obowiązujące przepisy przewidują jego ustalenie. Z akt administracyjnych nie wynika by Prezydent W. – właściwy do rozpatrzenia w niniejszej sprawie wniosku o odszkodowanie złożonego w trybie art. 73 ust. 4 ww. ustawy wydał w sprawie decyzję w odniesieniu do J. L. oraz aby od takiej decyzji wniesione zostało odwołanie do Wojewody [...]. Jedynie bowiem tylko w takiej sytuacji oraz przy niezałatwieniu sprawy (rozpoznanie odwołania) w terminach wskazanych na wstępie Wojewodzie [...] można byłoby zarzucić pozostawanie w bezczynności. Z akt sprawy wynika, że J. L i T. K. były współwłaścicielkami przedmiotowych działek zajętych pod drogę publiczną ul. [...] w ½ części każda z nich. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Prezydent W. odmówił uwzględnienia wniosku T. K. w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotowe działki. Wojewoda [...] zaś w skutek odwołania wniesionego od tej decyzji przez T. K. decyzję organu I instancji uchylił i ustalił odszkodowanie za ½ części przedmiotowych nieruchomości zajętych pod drogi publiczne na rzecz T. K. - decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr[...]. Z powyższego wynika, że zarówno decyzja organu I instancji jak i organu II instancji zostały wydane w sprawie prowadzonej z wniosku T. K. i dotyczyły ustalenia odszkodowania za ½ części przedmiotowych nieruchomości. W tej sytuacji błędne jest stanowisko skarżącej, że Wojewoda [...] pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej o przyznanie odszkodowania. Dopóki bowiem jej wniosek nie będzie przedmiotem rozstrzygnięcia Prezydenta [...] i nie wniesione zostanie od niego odwołanie do organu II instancji dopóty przed Wojewodą [...] nie będzie toczyło się postępowanie o ustalenie odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogę publiczną. Jeśli więc przed Wojewodą [...] nie toczy się postępowanie odwoławcze z wniosku skarżącej o ustalenie odszkodowania, nie może organ ten pozostawać w bezczynności. W tej sytuacji zarzuty skargi należy uznać za całkowicie chybione. Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego skarżącej z dnia 4 października 2012 r. uznając, iż przeprowadzenie dowodów w nim zgłoszonych nie jest niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Ponadto jak wynika z treści powyższego wniosku skarżąca wniosła o zobowiązanie Wojewody do nadesłania akt administracyjnych, których dysponentem jest Prezydent W., a nie Wojewoda. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.