I GZ 271/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-05-20
Skład orzekający: sędzia NSA Cezary Pryca
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych) skarżącej, która wniosła skargę kasacyjną, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i wcześniejsze rozporządzenia majątkowe?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nieprawidłowo ocenił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do ustawowych przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, nie zbadał obecnej sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącej, a oparł się na argumentacji wykraczającej poza zakres prawa pomocy, w tym na wcześniejszych rozporządzeniach majątkowych, które niekoniecznie musiały wpływać na aktualną zdolność płatniczą.Stan faktyczny
Skarżąca M. J. wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przedstawiając dokumenty dotyczące swojej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odmówił przyznania prawa pomocy, wskazując na wcześniejsze rozporządzenia majątkowe skarżącej. Skarżąca złożyła zażalenie, podnosząc, że ponosi stałe koszty leczenia i życia codziennego, a wcześniejsze rozporządzenia majątkowe nie mają związku z jej aktualną sytuacją.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 2 marca 2015 r.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 2 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1989/12 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. oddalił wniosek M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji przedstawił, że wyrokiem z [...] września Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddali skargę skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] października 2012 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Następnie pismem z [...] grudnia 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika doradcę podatkowego, wniosła skargę kasacyjną na powyższy wyrok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (w terminie do jego uiszczenia) skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do wniosku skarżąca dołączyła poświadczenie o zatrudnieniu, zaświadczenie o zarobkach, wydruk z CEIDG, wyrok rozwodowy, wyniki badań lekarskich, zaświadczenia lekarskie oraz fakturę za leki. W uzupełnieniu wniosku przy piśmie z [...] lutego 2015 r. skarżąca nadesłała formularz PPF oraz odcinek emerytury matki byłego męża A. J., którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odmawiając skarżącej przyznania wnioskowanego prawa pomocy w zakresie częściowym wskazał, że jak wynika z przedłożonych informacji skarżąca żyje we wspólnym gospodarskie z matką byłego męża i wychowuje dwie córki w wieku 10 i 14 lat. Aktualny dochód skarżącej to 1 750 zł z tytułu zatrudnienia oraz dochód matki 935,21 zł z tytułu emerytury.
Dalej Sąd I instancji przedstawił, że skarżąca poprzez rozporządzenia własnym majątkiem doprowadziła do nieodpłatnego przekazania kilku nieruchomości, łącznie z nieruchomością, w której aktualnie zamieszkuje wraz z córkami oraz matką byłego męża. Zgodnie z informacją zawartą w sprzeciwie z [...] maja 2013 r. oraz informacjami ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości: Elektroniczne Księgi Wieczyste skarżąca samodzielnie a także wraz z byłym mężem przeniosła własność trzech nieruchomości na rzecz matki męża (A. J.) z którą aktualnie zamieszkuje i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, a także dokonała darowizny dwóch nieruchomości na rzecz syna, M. J.. Także na skutek ugody zawartej z byłym mężem utraciła prawo współwłasności nieruchomości na rzecz byłego męża. Zgodnie z aktem notarialnym z [...] stycznia 2012 r. łączna wartość nieruchomości, których własność przeniesiono na matkę byłego męża to 465.500 zł, a łączna wartość nieruchomości, których własność przeniesiono w wyniku darowizny to 151.000 zł. Zdaniem Sądu, niezależnie od relacji łączących skarżącą z osobami, na rzecz których nastąpiło przysporzenie majątkowe zaznaczyć należy, że skarżąca wyzbyła się majątku na rzecz rodziny w 2012 r., w sytuacji, gdy była już zapoznana z materiałami toczącego się postępowania podatkowego, tuż przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej z [...] lutego 2012 r. Mogła się zatem spodziewać niekorzystnej dla siebie decyzji i zabezpieczyć środki pieniężne na prowadzenie postępowania sądowego. Skoro tego nie zrobiła, to należy domniemywać, że poszukiwała pomocy finansowej u rodziny i ją znalazła. Tym samym z okoliczności przedstawionych, nie można uwzględnić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
M. J. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu podniosła, że znajduje się pod staną opieką lekarską w związku z czym ponosi stałe koszty leczenia i dojazdu do lekarza, koszty życia codziennego tym samym jej środki finansowe są dodatkowo ograniczone. Odnosząc się do faktu przesunięć majątkowych we wcześniejszym okresie podała, że nie mają one związku z jej aktualną sytuacją majątkową. Na moment złożenia wniosku jak również na moment składania zażalenia wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca nadmieniła, że fakt, iż rodzina sfinansowała skarżącej pełnomocnika z wyboru, nie zmienia okoliczności, iż skarżąca nadal nie jest w stanie ponieść kosztów opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że prawo pomocy jest szczególną instytucją, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Zasadą jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu przez każdą ze stron (art. 199 p.p.s.a.). Prawo pomocy, zgodnie z treścią art. 246 § 1 p.p.s.a., może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek, zaś przesłanką uwzględnienia wniosku jest wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (w sytuacji, gdy ubiega się o pomoc w zakresie całkowitym - art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (gdy ubiega się o prawo pomocy w zakresie częściowym - art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy obowiązana jest wykazać swoją trudną sytuację materialną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1510/04, LEX nr 302281). Oceniając zaś zasadność wniosku sąd musi rozważyć z jednej strony interes państwa w pobieraniu opłat za rozstrzyganie sprawy, a z drugiej - interes strony w dochodzeniu swych praw przed sądem i zachować odpowiednią proporcję między tymi interesami (na konieczność zachowania proporcji między interesem państwa a prawem strony do rozpoznania jej sprawy przez sąd zwracał uwagę Europejski Trybunał Praw Człowieka np. w wyroku z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie Brualla Gómez de la Torre przeciwko Hiszpanii).
Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym musi wykazać, iż mimo poczynienia wszelkich możliwych oszczędności i ograniczenia wydatków do niezbędnych, nie może zgromadzić środków na poniesienie kosztów postępowania lub ich części.
M. J. na wcześniejszym etapie postępowania sądowego przedstawiła i udokumentowała szereg okoliczności świadczących o sytuacji materialnej wiążącej się w szczególności z dochodami z tytułu prowadzenia działalności, spłaty kredytów, kosztami leczenia i innymi wydatkami życia codziennego. Na podstawie złożonych dokumentów Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. po ich analizie uznał, ze zachodzą przesłanki przyznania prawa pomocy tj. zwolnił skarżącą od wpisu od skargi w zakresie przekraczającym kwotę 500 zł oraz ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. Wskazać również trzeba, iż postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. cofnął przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu postanowienia objętego obecnie zażaleniem, Sąd I instancji odmawiając przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych, nie odniósł się do ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że uwzględniając treść art. 246 § 1 p.p.s.a. pkt 2 Sąd I instancji nie ocenił sytuacji majątkowej skarżącej, nie zbadał jej obecnej sytuacji materialnej i rodzinnej mimo, że skarżąca do wniosku dołączyła nowe dokumenty m.in. poświadczenie o zatrudnieniu, zaświadczenie o zarobkach, wyrok rozwodowy. Niewątpliwie zadaniem sądu rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest ocena czy spełnione zostały przesłanki zezwalające na ustalenie czy strona ma dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Tymczasem w niniejszej sprawie, Sąd pierwszej instancji odnosząc się do rozpoznawanego wniosku posłużył się argumentacją pozostającą poza zakresem ustawowych przesłanek dotyczących prawa pomocy.
W ocenie NSA Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. przy ponownym rozpoznawaniu sprawy winien raz jeszcze ocenić sytuację finansową skarżącej w oparciu o przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz jej wpływ na możliwości płatnicze skarżącej odnoście uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 1 805 zł. Ponowna ocena zebranego materiału oraz ponowne zbadanie czy w sprawie zaistniały nowe okoliczności przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, dadzą pełny obraz sytuacji majątkowej skarżącej, tym samym pozwolą ocenić możliwości finansowe skarżącej i jej rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny z wymienionych powodów orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło