I SA/Wa 2397/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. D. D. pismem z [...] października 2012 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą, z której wynikało, iż wnioskodawca w związku z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2012 r., nr [...] uchylającym własne postanowienie z [...] sierpnia 2012 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] lipca 2012 r., nr [...] ponowił swój wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. Wezwaniem skutecznie doręczonym D. D. w dniu [...] grudnia 2012 r. Sąd zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia – poprzez jednoznaczne wskazanie zaskarżonego aktu (data, numer) oraz organu wydającego rozstrzygnięcie. Sąd wyjaśnił skarżącemu, że z treści skargi wynika, że domaga się on rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. W tej sprawie organem właściwym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Pismem z [...] grudnia 2012 r. D. D. wyjaśnił, że jego skarga jest nieaktualna, gdyż zgodnie z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2012 r. przyznany mu został zasiłek pielęgnacyjny. Z uwagi na fakt, że jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie, sprawę uważa za zakończoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a nadto powinna zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak natomiast wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Sąd wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W związku z nieprecyzyjnym oznaczeniem przedmiotu zaskarżenia D. D., pismem z dnia 13 grudnia 2012 r., wezwany został w siedmiodniowym terminie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne wskazanie zaskarżonego aktu (data, numer) oraz organu wydającego rozstrzygnięcie. W dniu [...] stycznia 2013 r. D. D. przesłał odpowiedź na w/w wezwanie, jednak Sąd uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem. Z przesłanego pisma wynika bowiem jedynie, że problem skarżącego jest nieaktualny bowiem organ przyznał mu zasiłek pielęgnacyjny. Tymczasem, mając na uwadze treść art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić miedzy innymi wówczas, gdy strona składając skargę nie sprecyzuje, jakiego aktu lub czynności ma ona dotyczyć, bowiem uniemożliwia to nadanie takiemu pismu procesowemu dalszego, prawidłowego biegu. W niniejszej sprawie przeszkodą merytorycznego rozpoznania sprawy jest również fakt, iż skarżący nie jest zainteresowany dalszym prowadzeniem postępowania. Z uwagi jednak na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – postanowił o jej odrzuceniu.