I OSK 1689/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2431/12 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wtórnika karty pojazdu postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić A. K. – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2431/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wtórnika karty pojazdu. Od wyroku tego A. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: • naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 141 § 4 powołanej ustawy, polegające na niewyjaśnieniu w uzasadnieniu wyroku przesłanek, którymi kierował się Sąd przy podjęciu rozstrzygnięcia, • naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 1 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy działanie organu nie było merytoryczne lecz ograniczyło się tylko do kontroli, a to naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania, • naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji, pomimo że decyzja została wydana bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego, 2. naruszenie prawa materialnego, tj.: § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu z dnia 20 października 2003 r. (Dz.U. Nr 189, poz. 1858 ze zm.) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że tylko stała, bezpowrotna utrata karty pojazdu umożliwia wydanie wtórnika karty pojazdu. W związku z powyższymi zarzutami autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Następnie pismem procesowym z dnia 4 grudnia 2013 r. A. K., cofnął wniesioną skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii, co do zasady, jest wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą - stosownie do art. 183 P.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557). W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.