I SA/Łd 173/13

Dnia 11 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia: odrzucić skargę. Przedsiębiorstwo "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 lutego 2013 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania w postaci aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 492 zł, także w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 11 marca 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, nałożone zarządzeniami obowiązki nie zostały przez stronę wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 tego artykułu. Elementy składowe pisma strony, a zatem i skargi, zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Z uregulowania zawartego w art. 46 § 1 p.p.s.a. wynika, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Według art. 46 § 2 p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać nadto oznaczenie miejsca zamieszkania, a w jego braku - adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pismo zaś dalsze - sygnaturę akt. Podkreślić przy tym należy, że materia reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana jest w przepisach art. 28 i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu, do których niewątpliwie należy wniesienie skargi, przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do przepisu art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W analizowanej sprawie bezsporne jest, iż wobec doręczenia stronie skarżącej w dniu 11 marca 2013 r. wezwania do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony – aktualnego odpisu z KRS oraz uiszczenia wpisu od skargi, termin do uzupełnienia wskazanych braków zaczął swój bieg w dniu 12 marca 2013 r., a zakończył w dniu 18 marca 2013 r. Mimo upływu tego terminu strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. To zaś oznacza, iż złożona skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Nieusunięcie w zakreślonym terminie powyższych braków skutkuje odrzuceniem skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., jak wyżej już wskazano, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. dc