II SA/Wa 2101/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska, Iwona Dąbrowska, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy – oddala skargę – Komendant [...] Policji decyzją nr [...] z dnia [...] października 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. T. od decyzji Komendanta Rejonowego Policji W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie odmowy prawa do wypłaty w całości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2009 i 2010 r. i za urlop dodatkowy za rok 2010 przysługujący proporcjonalnie do okresu przepracowanego w roku 2009 i 2010 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy [...], zastosował wobec ww. podejrzanego o czyn [...] środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych. Wobec tego, Komendant Rejonowy Policji W. zawiesił wymienionemu od najbliższego terminu płatności 50% należnego uposażenia, a następnie z dniem [...] marca 2010 r. zwolnił z zajmowanego stanowiska naczelnika [...] i z dniem [...] kwietnia 2010 r. przeniósł do dyspozycji na okres 12 miesięcy. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. sygn. akt [...] , Sąd Rejonowy [...] uchylił środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych w związku z wydaniem wyroku. Na mocy rozkazu personalnego z dnia [...] marca 2011 r. Komendant Rejonowy Policji W. zwolnił A. T. ze służby w Policji z dniem [...] marca 2011 r. w związku z pisemnym zgłoszeniem wystąpienia ze służby A. T. w dniu [...] marca 2011 r. złożył do Komendanta Rejonowego Policji W. raport o wystawienie zaświadczenia o przysługujących i niewykorzystanych do dnia zwolnienia ze służby urlopach wypoczynkowych i dodatkowych. Podkreślił, że zawieszenie go w czynnościach nie jest podstawą do odebrania mu prawa urlopu, a jedynie do jego nieudzielania. Organ wyjaśnił, że na podstawie § 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie urlopów wypoczynkowych policjantów, w okresie zawieszenia go w czynnościach tj. od [...] października 2009 r. do dnia [...] września 2010 r. niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy zostały policzone proporcjonalnie do przepracowanych dni. Z takim stanowiskiem A. T. nie zgodził się wskazując, że zawieszenie w czynnościach nie jest tożsame z przerwaniem ciągłości służby. W piśmie z dnia [...] maja 2011 r. Komendant [...] Policji wyjaśnił, że w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, stronie nie przysługiwało prawo do urlopu wypoczynkowego i dodatkowego, a więc nie jest możliwe wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego za ten okres. Po ustaniu przesłanek zawieszenia wymienionemu przysługiwał urlop wypoczynkowy i dodatkowy proporcjonalnie do okresu przepracowanego w roku 2009 i 2010. W piśmie z [...] czerwca 2011 r. skierowanym do Komendanta Rejonowego Policji W. A. T., na podstawie art. 28 kpa wniósł o przeprowadzenie postępowania administracyjnego dotyczącego ustalenia uprawnień do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz określenie jego wysokości w związku ze zwolnieniem ze służby. Organ wskazał, że już wcześniej udzielił odpowiedzi. A. T. w tej sprawie ponownie pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. zwrócił się do Komendanta [...] Policji, pismo według właściwości Komendant [...] Policji, przekazał do Komendanta Rejonowego. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. Komendant Rejonowy Policji wskazał, że przedmiotowa sprawa była już przedmiotem badania. A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Rejonowego Policji W. w przedmiocie naliczenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w związku z odejściem ze służby w Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 403/11 zobowiązał powyżej określony organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie rozliczenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Komendant Rejonowy Policji W. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie odmówił ww. prawa do wypłaty w całości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2009 i 2010 i za urlop dodatkowy za rok 2010. W wyniku wniesionego przez stronę odwołania, Komendant [...] Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzje w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. I Zastępca Komendanta Rejonowego Policji W., decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy odmówił ww. prawa do wypłaty w całości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2009 -2010 i za urlop dodatkowy za rok 2010, przysługującego proporcjonalnie do okresu przepracowanego w roku 2009 i 2010. W uzasadnieniu decyzji organ powołał art. 87, art. 104 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U z 2011 r., nr 287, poz. 1687 ze zm.),§ 6 i § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie urlopów policjantów (Dz. U. z 2002 r. nr 81, poz. 740 ze zm.) oraz art. 104 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec zastosowania w stosunku do ww. środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia [...] października 2009 r. do dnia [...] września 2010 r., policjant nie może skutecznie dochodzić udzielenia urlopu wypoczynkowego za ten okres. A. T. w roku 2009 pozostawał w służbie przez 292 dni. W związku z tym nabył prawo do urlopu wypoczynkowego za dany rok proporcjonalnie do przepracowanych dni tj. 21 dni. Natomiast 2010 r. ww. pełnił służbę przez 116 dni, w związku z czym nabył prawo do 9 dni urlopu wypoczynkowego. W ten sam sposób dokona wyliczenia urlopu dodatkowego za rok 2010. Łączna ilość dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego do dnia zwolnienia za lata 2008-2011 wyniosła 75 dni natomiast urlopu dodatkowego za lata 2009-2011 – 12 dni. Łącznie 87 dni. W aktach A. T. znajdują się dwa zaświadczenia o niewykorzystanych przez ww. urlopach wypoczynkowych i dodatkowych. Wyjaśniona, że różnica w ilości dni urlopów przysługujących ww. zawarta w obu zaświadczeniach wynika z faktu, iż w Wydziale [...] dokonano obliczenia ilości dni należnego ww. urlopu wypoczynkowego i dodatkowego proporcjonalnie do przepracowanego okresu, z uwzględnieniem zawieszenia w czynnościach służbowych w okresie od [...] października 2009 r. do dnia [...] września 2010 r. W zaświadczeniu podpisanym przez naczelnika Wydziału [...] Komendy Rejonowej Policji W., przesłanym do Wydziału [...], na podstawie którego został ww. wypłacony ekwiwalent pieniężny –wskazana została łączna liczba 87 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego i dodatkowego. Od decyzji A. T. wniósł odwołanie, zarzucając niewłaściwą interpretację § 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2002 r. nie zgadzając się ze stwierdzeniem, iż nieudzielanie urlopu w czasie zawieszenia w czynnościach jest tożsame z utratą prawa do urlopu. Zarzucił ponadto, że wydając orzeczenie organ nie uwzględnił treści art. 82 ust 1 ustawy o Policji, który reguluje prawa policjanta do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Rozpatrując odwołanie organ podkreślił, że rozporządzenie MSWiA w sprawie urlopów policjantów, dopuszcza możliwość stosowania zasady proporcjonalności przy obliczeniu ilości dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego i dodatkowego stosownie do przepracowanego w danym roku okresu. Zarówno § 3 jak i § 27 cytowanego rozporządzenia opierają swe regulacje na tej zasadzie. Dalej organ podaje, że zgodnie z art. 82 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. nr 43, poz. 277 z późn. zm.), policjantowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni roboczych (...). Możliwości udzielenia urlopu nie zaś prawa do urlopu określają przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie urlopów policjantów (Dz. U. nr 81, poz. 740 z późn. zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, do okresu służby policjanta, od którego zależy prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, a także inne okresy, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią. § 3 ust. 2 stanowi, że policjantowi, który przed przyjęciem do służby w Policji wykorzystał urlop wypoczynkowy za dany rok w części lub w wymiarze niższym niż przysługujący w Policji albo otrzymał ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przysługujący w wymiarze niższym niż przysługujący w Policji, przysługuje w roku przyjęcia do służby urlop uzupełniający. W myśl § 27 ust. 2 w razie korzystania przez policjanta z urlopu bezpłatnego dłuższego niż jeden miesiąc, urlopy wypoczynkowy i dodatkowy ulegają skróceniu o 1/12 za każdy miesiąc urlopu bezpłatnego, nie więcej jednak niż za 12 miesięcy. Jeżeli urlopy za ten rok zostały już wykorzystane, skróceniu podlegają urlopy za następny rok kalendarzowy. Ust. 3 powołanego paragrafu stanowi, że urlopy wypoczynkowy i dodatkowy nie przysługują za rok kalendarzowy objęty w całości urlopem bezpłatnym. Policjant został zawieszony w czynnościach służbowych od dnia [...] października 2009 do [...] września 2010 r., w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych nie przysługiwało mu prawo do urlopu wypoczynkowego i dodatkowego, a więc nie jest możliwe również wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego za ten okres. Policjantowi przysługuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy proporcjonalnie do okresów pełnienia przez niego służby w roku 2009 i 2010. W aktach osobowych A. T., znajduje się zaświadczenie z dnia [...] marca 2011 r., w którym stwierdzono, że policjant posiada do wykorzystania, 9 dni urlopu wypoczynkowego za 2008 r., 26 dni za rok 2009, 26 dni za rok 2010, 26 dni za rok 2011, oraz urlopu dodatkowego z tytułu stażu pracy lub wieku 5 dni za rok 2009, 5 dni za rok 2010, 5 dni za rok 2011. Z kolei w zaświadczeniu z dnia [...] marca 2011 r. podpisanym przez naczelnika Wydziału [...] Komendy Rejonowej Policji W., stwierdzono, że wymienionemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze 19 dni za rok 2008, 21 za rok 2009, 9 dni za rok 2010, 26 dni za rok 2011, oraz urlop dodatkowy 5 dni za 2009 r, 2 dni za rok 2010, 5 dni za rok 2011. W zaświadczeniu tym dokonano prawidłowego, proporcjonalnego wyliczenia urlopu i na tej podstawie wyliczono 87 dni niewykorzystanego urlopu i wypoczynkowego i dodatkowego i według tego wyliczenia wypłacono ekwiwalent. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której skarżący zarzucił organowi naruszenie prawa materialnego i procesowego i wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Podać należy również, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie, zaskarżona została czynność Komendanta Rejonowego Policji W. z dnia [...] marca 2011 r. odmawiająca A. T. wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy za lata 2009 i 2010 i za urlop dodatkowy za rok 2010, przysługujące proporcjonalnie do okresu przepracowanego w roku 2009 i 2010. Powyższa czynność zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. nr 43, poz. 277 z późn. zm.), policjantowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni roboczych. Prawo do urlopu w pełnym wymiarze policjant nabywa z upływem roku służby (...). Art. 114 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, że policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe (...). Natomiast § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie urlopów policjantów (Dz. U. nr 81, poz. 740 z późn. zm.) stanowi, że policjantowi nie udziela się urlopu wypoczynkowego w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych. Natomiast zgodnie z § 6 ust. 3, część urlopu wypoczynkowego niewykorzystaną z powodu czasowej niezdolności do służby wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną należy udzielić policjantowi w terminie późniejszym. Wyliczenie przyczyn wskazanych w przepisie, uzasadniających przesunięcie urlopu na późniejszy termin, nie obejmuje kwestii nie udzielenia urlopu wypoczynkowego z powodu zawieszenia w czynnościach służbowych. Policjant nie może więc skutecznie dochodzić udzielenia urlopu wypoczynkowego za okres zawieszenia po ustaniu przesłanek uzasadniających zawieszenie w czynnościach służbowych, a zatem nie jest możliwe wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego. Podkreślić należy, że urlop wypoczynkowy przysługuje proporcjonalnie za przepracowany okres. Zgodnie z § 27 ust. 2 rozporządzania w razie korzystania przez policjanta z urlopu bezpłatnego dłuższego niż jeden miesiąc, urlopy wypoczynkowy i dodatkowy ulegają skróceniu o 1/12 za każdy miesiąc urlopu. Skora zatem skarżący nie pełnił służby w okresie zawieszenia to za ten okres nie przysługuje mu urlop wypoczynkowy. Zdaniem Sądu, organ dokonał właściwej interpretacji powyżej przytoczonych przepisów i podjął właściwe rozstrzygnięcie. Organ prawidłowo przyjął, że skarżący nie nabył bowiem prawa do urlopów wypoczynkowych w okresie zawieszenia, ponieważ w tym czasie nie pełnił służby a więc nie ma również prawa do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego za ich niewykorzystanie w związku ze zwolnieniem ze służby. Skarżący urlopów wypoczynkowych nie mógł wykorzystać, gdyż nie mogły być mu udzielone w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych. Skoro skarżący nie wykorzystał należnych mu urlopów wypoczynkowych, bo nie mogły być mu udzielone w okresie zawieszenia, to w związku ze zwolnieniem ze służby powinien otrzymać ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji.. Zdaniem Sądu, organ w tym przypadku dokonał właściwej interpretacji powyżej przytoczonych przepisów i podjął prawidłową czynność. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.