I SA/Gl 860/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w M. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A Sp. z o.o. w M., reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, pismem z dnia 19 czerwca 2012 r. wniosła skargę na interpretację indywidualną wydaną przez Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, w której organ ten stwierdził, że stanowisko Spółki w zakresie określenia skutków podatkowych otrzymania poręczenia jest nieprawidłowe. W skardze tej Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o oddalenie skargi. Następnie w piśmie z dnia 21 lutego 2013 r. organ interpretacyjny wskazał, że interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...] uwzględnił w całości skargę i zmienił zaskarżoną interpretację, w związku z tym wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Do pisma tego organ załączył interpretację indywidualną z dnia [...] wydaną m.in. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uznając tym samym stanowisko Spółki za prawidłowe. Dnia 12 marca 2013 r. faksem organ przesłał do tut. Sądu postanowienie z dnia [...] nr [...], mocą którego sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w interpretacji indywidualnej z dnia [...] nr [...]. Na podstawie postanowienia Sądu wydanego na rozprawie przeprowadzonej w dniu 12 marca 2013 r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej odpis pisma organu z dnia 21 lutego 2013 r., zobowiązując go do ustosunkowania się do jego treści. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik Spółki w piśmie z dnia 21 marca 2013 r. oświadczył, że zgadza się na umorzenie postępowania sądowego. Jednocześnie podtrzymał zawarty w skardze wniosek o zwrot kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W dalszej kolejności na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 marca 2013 r. zwrócono się do pełnomocnika organu o wskazanie, czy interpretacja indywidualna z dnia [...] oraz postanowienie z dnia [...] o jej sprostowaniu zostały zaskarżone. W odpowiedzi organ interpretacyjny w piśmie z dnia 4 kwietnia 2013 r. podał, iż do dnia dzisiejszego zarówno interpretacja z dnia [...] (doręczona stronie w dniu 26 lutego 2013 r.), jak również postanowienie z dnia [...] (doręczone stronie w dniu 15 marca 2013 r.) nie zostały zaskarżone. W sprawie uiszczono wpis od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez organ z powyższej możliwości samokontroli powoduje sytuację, do osiągnięcia której zmierza skarga, czyli eliminuje zaskarżoną decyzję z obrotu prawnego. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane przez wspomnianą skargę, a mające na celu sądową kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego, staje się bezprzedmiotowe. Postępowanie takie zaś, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy umorzyć. W niniejszej sprawie taka sytuacja wystąpiła. Minister Finansów wydając w trybie tzw. autokontroli interpretację indywidualną z dnia [...], która nie została zaskarżona, uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku Spółki w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240 zł. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania należy również zaliczyć wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 4 p.p.s.a., postanowiono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.