IV SA/Wa 147/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi L. X. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę W dniu 13 kwietnia 2012 r. X. L., za pośrednictwem H. M., wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Cudzoziemiec podpisał wniosek m. in. w części E pkt VIII z zaznaczoną przeczącą odpowiedzią na pytanie, czy toczy się przeciwko niemu postępowanie karne oraz w części obejmującej pouczenie, że złożenie wniosku zawierającego fałszywe informacje spowoduje odmowę udzielenia zezwolenia. Decyzją z [...] lipca 2012 r. Wojewoda [...] odmówił cudzoziemcowi udzielenia zezwolenia na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że: - wobec cudzoziemca prowadzone było postępowanie przygotowawcze nr [...], w trakcie którego [...] marca 2012 r. Policja dokonała tymczasowego zajęcia mienia ruchomego cudzoziemca (protokół nr [...]); w powyższym dokumencie cudzoziemiec występuje jako podejrzany; dokument ten został przetłumaczony cudzoziemcowi przez tłumacza języka chińskiego i został przez cudzoziemca podpisany, co świadczy o świadomości Cudzoziemca, w dniu składania wniosku o udzielenie zezwolenia (13 kwietnia 2012 r.), że toczy się wobec niego postępowanie karne, - [...] marca 2012 r. Prokuratura Rejonowa [...] wydała postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym w tej sprawie (sygn. akt [...]) i skierowała akt oskarżenia do Sądu Rejonowego [...], - skazujący Cudzoziemca wyrok w sprawie zapadł [...] maja 2012 r. Powyższe zdaniem organu I. instancji przemawia za odmową udzielenia zezwolenia na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r., Nr 264, poz. 1573, ze zm.). W odwołaniu Cudzoziemiec wskazał, że: - w dniu składania wniosku nie miał wiedzy o toczącym się wobec niego postępowaniu karnym; w jego ocenie postępowanie toczyło się nie wobec niego, lecz wobec spółki na podstawie art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.), zwanej dalej "P.w.p.", - postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym zostało mu przedstawione przez Policję, za pośrednictwem tłumacza, w tym znaczeniu, że Cudzoziemiec występuje w imieniu spółki, lecz nie ponosi za nią odpowiedzialności, a jego dane - jak zapewnił tłumacz - podane były wyłącznie w charakterze osoby kontaktowej, zaś zabezpieczenie majątkowe, które cudzoziemiec złożył, miało być tymczasowe i podlegać zwrotowi; gdyby zrozumiał inaczej swą pozycję procesową, nie składałby zeznań, lecz jedynie oświadczenie, że nie reprezentuje spółki. Zaskarżoną decyzją Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję organu I. instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wobec Cudzoziemca toczyło się postępowanie przygotowawcze prowadzone przez Komendę Powiatową Policji [...] (nr [...], kwalifikacja prawna: art. 305 ust. 1 P.w.p.), o czym świadczy protokół tymczasowego zajęcia mienia ruchomego z [...] marca 2012 r.; wynika z niego, że funkcjonariusz policji w obecności tłumacza języka chińskiego zgodnie z art. 224 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz. U. nr 89, poz. 555 ze zm.), zwanej dalej "K.p.k.", zawiadomił Cudzoziemca o celu czynności i pouczył o prawie wskazania osoby, która może być obecna podczas jej przeprowadzania. W tym samym dniu Cudzoziemiec składał także wyjaśnienia oraz przedstawiono mu zarzuty. Natomiast [...] marca 2012 r. Prokuratura Rejonowa [...] wydała, na podstawie art. 291, art. 292 i art. 293 § 1 K.p.k. postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym w sprawie przeciwko Cudzoziemcowi. W sprawie karnej nr [...] (sygn. akt [...]) [...] maja 2012 r. zapadł wyrok, w którym uznano cudzoziemca za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 305 ust. 1 P.w.p. i wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1.500 zł oraz zasądzono pokrycie kosztów zastępstwa sądowego i kosztów sądowych. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne [...] czerwca 2012 r. Mając na uwadze brzmienie orzeczenia Sądu Rejonowego [...] organ odwoławczy nie dał wiary tłumaczeniom strony, że postępowanie nie dotyczyło Cudzoziemca, lecz spółki, w której ten pracował. W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców powyższe wskazuje na złożenie przez X. L. wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zawierającego fałszywą informację, co na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach uzasadnia odmowę udzielenia mu takiego zezwolenia. X. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję organu odwoławczego wskazując, że: 1. we wniosku nie podał, że toczy się wobec niego postępowanie karne, ponieważ uważał, że jego stroną jest nie on, lecz zatrudniająca go spółka, której on jest jedynie pełnomocnikiem; 2. mimo podpisania protokołu nie miał świadomości, czego dokładnie dotyczy postępowanie; 3. kwestionariusz wypełniał on i jego pełnomocnik; 4. kwestionariusz został uzupełniony w trakcie późniejszego przesłuchania przed organem administracji; 5. spełnia pozostałe przesłanki do udzielenia zezwolenia oraz chce dalej pracować i żyć na terenie Polski. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Podczas rozprawy Skarżący wskazał, że podczas zajęcia rzeczy [...] marca 2012 r. była obecna tłumaczka z języka chińskiego, która jakoby powiedziała "jak zapłaci mandat to będzie wszystko i nie pójdzie do sądu". W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. W sprawie generalnie niesporne są fakty – zadeklarowanie przez Cudzoziemca w stosownym formularzu (wniosku), wniesionym do organu administracji 13 kwietnia 2012 r., że nie toczy się w stosunku do niego postępowanie karne oraz okoliczność wszczęcia takiego postępowania – postawienie zarzutów [...] marca 2012 r. (patrz pismo z Sądu Rejonowego [...] z [...] października 2012 r.). W takiej sytuacji trafnie wywiódł organ administracji (z zastrzeżeniem uwagi zawartej w końcowej części uzasadnienia wyroku), że zachodzą przesłanki obligatoryjne odmowy udzielenia zezwolenia, wskazane w art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach. Ponowne przytaczanie wcześniej zreferowanej argumentacji organu byłoby zbędne. Wobec podnoszonych zarzutów, trzeba jedynie dodać, że nie mogła być uwzględniona przez Sąd argumentacja podnoszona przez Skarżącego z następujących przyczyn: - w świetle zgromadzonej dokumentacji, w tym informacji z Sądu Rejonowego z [...] października 2012 r., postępowanie karne było prowadzone przeciw Wnioskodawcy; dodatkowo uprawdopodabnia tą okoliczność wydanie prawomocnego wyroku z [...] maja 2012 r., którym Cudzoziemcowi wymierzono grzywnę, - jak potwierdził Skarżący stosowne czynności w postępowaniu karnym były dokonywane w obecności tłumacza; w tej sytuacji nie mogły zostać ocenione, jako wiarygodne wyjaśnienia składane przez Stronę w toku postępowania administracyjnego (a potem przed Sądem), że była ona wprowadzona w błąd i nie była świadoma, jakoby postępowanie było prowadzone w stosunku do niej a wręcz przeciwnie - Cudzoziemiec uważał, że jest ono prowadzone w stosunku do spółki, w której był on zatrudniony; Skarżący wywodził również (w czasie rozprawy przed Sądem), jakoby poinformowano go, że w razie zapłacenia kary, nie będzie prowadzone żadne postępowanie - sprawa nie trafi do sądu powszechnego; w postępowaniu administracyjnym zasadą jest ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania (art. 80 K.p.a.); wymaga podkreślenia, że - poza gołosłownymi twierdzeniami - Wnioskodawca nie zdołał w żaden sposób uprawdopodobnić, jakoby został wprowadzony w błąd; jednocześnie uprawnione jest domniemanie w postępowaniu administracyjnym, że czynności w postępowaniu karnym, zakończonym prawomocnym wyrokiem skazującym, zostały przeprowadzone prawidłowo, w tym Strona - w języku dla niej zrozumiałym - została poinformowana o swojej sytuacji prawnej (postawienie zarzutów) oraz przysługujących jej prawach, - nie może mieć znaczenia okoliczność, że: - stosowny kwestionariusz wypełniał w imieniu skarżącego pełnomocnik oraz kiedy w istocie dokonano tych czynności (ile czasu przed dniem złożenia); w ocenie Sądu sformułowanie złożenia wniosku zawierającego nieprawdziwe informacje obejmuje tak samo sytuację, gdy informacje te zostały podane celowo jak i przypadki, gdy ich niezgodność z prawdą jest następstwem oczywistych zaniedbań po stronie wnioskodawcy (niezweryfikowanie aktualności informacji na dzień składania wniosku); - Cudzoziemiec w trakcie późniejszego przesłuchania przed organem administracji przyznał, że toczy się w stosunku do niego postępowanie; podjęcie tego zagadnienia wynikało bowiem z inicjatywy pracownika organu, nie zaś Cudzoziemca; potwierdzenie, wobec pozyskania przez organ administracji informacji z urzędu, że dane w kwestionariuszu były nieprawdziwe, nie może ekskulpować wnioskodawcy w kontekście stwierdzenia, że przedłożone przez niego we wniosku informacje nie odpowiadały prawdzie; - Cudzoziemiec wyraża chęć, aby dalej pracować i żyć na terenie Polski (podnoszone w skardze), oraz ewentualnie spełnianie innych przesłanek uzyskania zgody - wobec wystąpienia ustawowych obligatoryjnych przesłanek odmowy. Należy jedynie w odnotować, mylne wywody organu administracji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby istotnymi dowodami na wiedzę Cudzoziemca o toczącym się w stosunku do niego postępowaniu karnym na dzień składania kwestionariusza były: - protokół tymczasowego zajęcia mienia ruchomego z [...] marca 2012 r. - potwierdza on tylko obecność Skarżącego przy czynnościach; nie wskazano w jego treści jednoznacznie, że jest on podejrzanym (w sprawie [...]), - postanowienie Prokuratury Rejonowej [...] z [...] marca 2012 r. o zabezpieczeniu majątkowym – z samego tego dokumentu tego nie wynika, kiedy został doręczony Cudzoziemcowi. Wskazane uwagi nie mają jednak wpływu na trafność konstatacji, że Skarżący wiedział o toczącym sie postępowaniu karnym wobec postawienia mu zarzutów [...] marca 2012 r. (fakt ich postawienia potwierdza pismo z Sądu Rejonowego z [...] października 2012 r.). W tej sytuacji uchybienie przepisom postępowania, co do właściwego uzasadnienia orzeczenia (art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i 11 K.p.a.), nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, co wyklucza uchylenie przez Sąd zaskarżonego aktu - patrz a contrario art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W końcu trzeba odnotować: gdyby Skarżący w przyszłości wykazał, że czynności procesowe w postępowaniu karnym były prowadzone wadliwie (Cudzoziemiec istotnie nie był świadomy, że prowadzone jest w stosunku do niego postępowanie karne), co zostałoby odzwierciedlone stosownym orzeczeniem wydanym w myśl K.p.k., np. poprzez wzruszenie prawomocnego wyroku skazującego, wskazywałoby to na nieznaną organowi administracji - na dzień orzekania w przedmiotowej sprawie - okoliczność faktyczną. Mogło by to więc stanowić przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, w myśl art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W takim przypadku Skarżący będzie mógł wystąpić ze stosownym wnioskiem do organu administracji orzekającego w I. instancji, z zachowaniem terminu wskazanego w art. 148 § 1 K.p.a. (jeden miesiąc od dnia gdy strona dowiedziała się o danej okoliczności). Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.