IV SAB/Wa 214/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 1 grudnia 2012 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego polegająca na całkowitej odmowie rozpatrywania spraw zgłaszanych od 2 marca1997 r. do chwili obecnej. W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie, bowiem nie jest organem administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Stwierdzić należy, że Prokurator Generalny nie był uprawniony ani zobowiązany do wydania któregoś z wyżej wymienionych aktów ani dokonać żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków - indywidualnych wynikających z przepisów prawa. We wniesionej skardze W. S. zarzuca zaniedbania prokuratorom okręgowym, rejonowym, organom rentowym, sądom powszechnym itp. oraz żąda podjęcie stosownych działań od prokuratury. Rozważenia w niniejszej sprawie zatem wymagało, czy Prokurator Generalny jest w ogóle organem administracji publicznej i tym samym czy mają do niego zastosowanie przepisy cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaznaczyć należy, że o przynależności danego organu do rzędu organów administracji publicznej przesądzają jego kompetencje. Zgodnie z treścią art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) prokuratura, w tym Prokurator Generalny jest organem ochrony prawnej zobowiązanym do strzeżenia praworządności oraz czuwania nad ściganiem przestępstw. Prokurator Generalny nie jest zatem organem administracji publicznej ani w znaczeniu ustrojowym, ani w znaczeniu funkcjonalnym. Z tego względu niedopuszczalne jest wniesienie skargi na jego działanie lub bezczynność. Wobec tego stwierdzić należy, że Prokurator Generalny nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy należało orzec jak w sentencji.