III SA/Po 349/13

Dnia 17 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych oddala skargę W dniu 13 sierpnia 2012 r. "X" Sklepy Spożywcze Sp. z o.o. Sp. k. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie podstawy opodatkowania. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. "X" Sklepy Spożywcze Sp. z o.o. Sp. k. (dalej: wnioskodawca, spółka) planuje w przyszłości dokonać zmiany formy prawnej, w której prowadzi działalność gospodarczą ze spółki komandytowej na spółkę komandytowo-akcyjną (dalej, po przekształceniu: SKA). Przekształcenie zostanie dokonane w trybie art. 551 i nast. ustawy Kodeks spółek handlowych. Po przekształceniu wnioskodawcy w SKA możliwe są podwyższenia kapitału zakładowego w SKA w drodze emisji nowych akcji lub podwyższenia wartości nominalnej istniejących akcji. Wartość wnoszonych do SKA wkładów może być przy tym wyższa od wartości nominalnej obejmowanych w zamian za przedmiotowe wkłady akcji lub podwyższonej wartości nominalnej istniejących akcji. Część wartości wnoszonych wkładów może zostać przeznaczona na pokrycie kapitału zakładowego w SKA, natomiast nadwyżka wartości wnoszonych wkładów nad wartością nominalną obejmowanych akcji lub podwyższoną wartością nominalną akcji (tzw. agio) zostanie w takiej sytuacji przekazana na kapitał zapasowy SKA. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego w SKA podstawą opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie wyłącznie wartość, o jaką podwyższony zostanie kapitał zakładowy SKA, a ewentualna nadwyżka wartości wkładu akcjonariuszy przeznaczona na kapitał zapasowy SKA nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych ? Zdaniem spółki, podstawą opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego SKA będzie wyłącznie wartość, o jaką podwyższony zostanie kapitał zakładowy SKA a ewentualna nadwyżka wartości wkładu akcjonariuszy przeznaczona na kapitał zapasowy SKA nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (dalej: PCC) podlegają zmiany umów spółki, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W myśl art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o PCC, za zmianę umowy spółki osobowej uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania. Na gruncie przepisów ustawy o PCC (art. 1a pkt 1) przez spółkę osobową rozumie się spółkę cywilną, jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową! spółkę komandytowo-akcyjną. Podstawa opodatkowania PCC w przypadku umowy spółki i jej zmiany uregulowana została w art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.a i lit.b ustawy o PCC. Zgodnie z brzmieniem powyższych regulacji, podstawę opodatkowania stanowi: przy zawarciu umowy spółki - wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego (art. 6 ust. 1 pkt. 8 lit. a) ustawy o PCC); przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego - wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy (art. 6 ust. l pkt 8 lit.b ustawy o PCC). Jak wynika z przepisów k.s.h. wkłady akcjonariuszy spółek komandytowo-akcyjnych są wnoszone na pokrycie lub podwyższenie kapitału zakładowego. W myśl art. 126 § 1 k.s.h. w sprawach nieuregulowanych w przepisach działu IV k.s.h. do spółki komandytowo-akcyjnej stosuje się przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy. Biorąc pod uwagę wyniki wykładni literalnej wskazanych powyżej przepisów oraz fakt, iż na gruncie regulacji k.s.h., spółka komandytowo-akcyjna jest jedyną spółką osobową posiadającą kapitał zakładowy, należy stwierdzić, iż w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego w spółce komandytowo-akcyjnej podstawą opodatkowania jest właśnie wartość, o którą podwyższony zostaje jej kapitał zakładowy. Tym samym należy uznać zdaniem wnioskodawcy, iż regulacje dotyczące kapitału zakładowego przewidziane w ustawie o PCC znajdują zastosowanie także do kapitału zakładowego SKA. W przeciwnym wypadku, odwołanie się przez ustawodawcę w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o PCC, w którym zdefiniowana została zmiana umowy spółki osobowej, do podwyższenia kapitału zakładowego byłoby niezasadne. Zgodnie z art. 396 § 2 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 k.s.h. do kapitału zapasowego należy przelewać nadwyżki, osiągnięte przy emisji akcji powyżej ich wartości nominalnej, a pozostałe - po pokryciu kosztów emisji akcji. Dlatego też, w przypadku dokonania podwyższenia kapitału zakładowego SKA w drodze emisji nowych akcji (podwyższenia wartości istniejących akcji), które zostaną objęte powyżej ich wartości nominalnej, różnica pomiędzy wartością nominalną akcji a wartością wkładów wniesionych na ich objęcie powinna zostać przekazana na kapitał zapasowy SKA. W takim przypadku, w ocenie wnioskodawcy, podstawę opodatkowania PCC będzie stanowić wartość wkładów, o którą podwyższono kapitał zakładowy (zgodnie z art. 6 ust. I pkt 8 lit. b) ustawy o PCC). Wartość wkładów, która zostanie przekazana na kapitał zapasowy SKA (zgodnie z art. 396 § 2 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 k.s.h.) nie będzie stanowić podstawy opodatkowania PCC. Ponadto spółka podniosła, że w związku z brakiem odmiennej definicji kapitału zakładowego na gruncie przepisów podatkowych, należy przyjąć, iż pojęcie to ma takie samo znaczenie jak to, które zostało mu nadane w k.s.h. W związku z powyższym, nawet w sytuacji gdy część wartości wkładów wnoszonych w zamian za obejmowane akcje jest przeznaczana na kapitał zapasowy SKA, podstawą opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie wyłącznie wartość o jaką został podwyższony kapitał zakładowy SKA. Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając jako organ upoważniony przez Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że majątek spółki komandytowo-akcyjnej stanowią dwa rodzaje wkładów: * wkłady wnoszone przez komplementariuszy, do których na podstawie - art. 126 § 1 pkt 1 Kodeksu należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki jawnej oraz * wkłady wnoszone przez akcjonariuszy, które tworzą kapitał zakładowy spółki, a do których na podstawie art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki akcyjnej. Zdaniem organu, zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych spółka komandytowo-akcyjna, będąca spółką osobową w swojej konstrukcji zawiera wiele elementów spółki kapitałowej (w tym istnienie kapitału zakładowego) nie oznacza, iż na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych należy ją traktować inaczej niż pozostałe spółki osobowe. Określając zatem podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej należy wziąć pod uwagę wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej, tj. przyrost wartości wszystkich istniejących w spółce kapitałów. Z treści art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika bowiem, że przy zmianie umowy spółki - w przypadku spółki osobowej podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek tej spółki (dalsza część przepisu zarezerwowana jest wyłącznie do spółek kapitałowych). Zdaniem organu, z analizy przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika odrębność traktowania przez ustawodawcę spółek osobowych (i to wszystkich - bez wyjątku) i spółek kapitałowych. Art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy dotyczy wyłącznie zmian umowy spółki osobowej, a pkt 2 i 4 - spółki kapitałowej. Podział ten ma charakter dychotomiczny. Brak jest zatem logicznych powodów, dla których w punkcie 1 ustawodawca miałby od tego podziału odstąpić. W odniesieniu do spółek osobowych (do których niewątpliwie zalicza się spółki komandytowo-akcyjne) wyraźnie wskazano w tym przepisie, że za zmianę umowy spółki uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego. Jest to uregulowanie jasne, jednoznaczne i całościowe dla spółek osobowych. Ustawodawca nie wprowadził bowiem żadnego wyjątku, ani odstępstwa dla jakiegokolwiek typu spółki osobowej. Nie miał zatem zamiaru różnicować tych spółek, mimo ich daleko idącej specyfiki. Zatem ustawodawca pojęcie kapitału zakładowego, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych łączy ze spółką kapitałową, spółce osobowej (w tym np. spółce komandytowo-akcyjnej) pozostawiając zaś wartość wkładów, jako podstawę opodatkowania. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa spółka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. Pismem z dnia 24 grudnia 2012 r. organ, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stwierdził brak podstaw do zmiany opisanej powyższej indywidualnej interpretacji. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji Strona zarzuca naruszenie: przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.a i lit.b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: "Ustawa o PCC"), poprzez niewłaściwą ich interpretację w stosunku do przedstawionego przez Spółkę we wniosku stanu przyszłego, zasady in dubio pro tributario (rozstrzygnięcie wątpliwości, jakie powstają przy wykładni prawa podatkowego - na korzyść podatnika) oraz zasady precyzyjnego zakresu opodatkowania. W uzasadnieniu skargi spółka podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko. W szczególności podniosła, że z przepisów k.s.h. wkłady akcjonariuszy SKA są wnoszone na pokrycie lub podwyższenie kapitału zakładowego. W myśl ait. 126 § 1 k.s.h. w sprawach nieuregulowanych w przepisach działu IV k.s.h. do spółki komandytowo-akcyjnej stosuje się przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy. Biorąc pod uwagę wykładnię literalną wskazanych powyżej przepisów oraz fakt, iż na gruncie regulacji k.s.h., spółka komandytowo-akcyjna jest jedyną spółką osobową posiadającą kapitał zakładowy, należy stwierdzić, iż w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego w spółce komandytowo-akcyjnej podstawą opodatkowania PCC jest bezsprzecznie wartość, o którą podwyższony zostaje jej kapitał zakładowy. Tym samym należy uznać, iż regulacje dotyczące kapitału zakładowego przewidziane w ustawie o PCC znajdują zastosowanie także do kapitału zakładowego SKA. Dlatego też, w przypadku dokonania podwyższenia kapitału zakładowego SKA w drodze emisji nowych akcji (podwyższenia wartości istniejących akcji), które zostaną objęte powyżej ich wartości nominalnej, różnica pomiędzy wartością nominalną akcji a wartością wkładów wniesionych na ich objęcie powinna zostać przekazana na kapitał zapasowy SKA. W związku z brakiem odmiennej definicji kapitału zakładowego na gruncie przepisów podatkowych, należy przyjąć, iż pojęcie to ma takie samo znaczenie jak to, które zostało mu nadane w k.s.h. W związku z powyższym, nawet w sytuacji gdy część wartości wkładów wnoszonych w zamian za obejmowane akcje jest przeznaczana na kapitał zapasowy SKA, podstawą opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie wyłącznie wartość o jaką został podwyższony kapitał zakładowy SKA. Ponadto spółka zarzuciła, że organ w wydanej interpretacji jedynie w lakoniczny sposób odniósł się do wskazanych przez Spółkę interpretacji w analogicznych - podobnych stanach prawnych, bez wskazywania na merytoryczne różnice pomiędzy stanowiskiem zaprezentowanym w przedstawionej Spółce interpretacji, a interpretacjach wydanych w okresie ostatniego roku innym podatnikom. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 O.p.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem stanowisko organu interpretującego należy uznać za prawidłowe. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia ewentualnej nadwyżki wartości wkładu akcjonariuszy pozostałej z podwyższenia kapitału zakładkowego i przeznaczonej na kapitał zapasowy SKA i podlegania tej nadwyżki opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutu naruszenia w wydanej interpretacji indywidualnej art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych ( Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), należy stwierdzić, iż zarzut ten nie jest zasadny. Podnoszony zarzut nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy, bowiem przepis ten w ogóle nie był przedmiotem kwestionowanej interpretacji. Powyższy przepis nie został również wymieniony przez samego wnioskodawcę w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Jak stanowi art. 1 ust. 1 pkt 1 lit.k ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi podlegają umowy spółki. Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, zakresem przedmiotowym ustawy objęte są również zmiany umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4. Według art. la pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną. Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy w przypadku umowy spółki osobowej za zmianę umowy uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 9 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i ciąży na spółce. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.b ustawy, podstawę opodatkowania przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy. Instytucję spółki komandytowo-akcyjnej regulują przepisy Kodeksu spółek handlowych. Zgodnie z art. 125 k.s.h., spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem. Jak trafnie zauważył organ podatkowy, majątek spółki komandytowo-akcyjnej stanowią dwa rodzaje wkładów: wkłady wnoszone przez komplementariuszy, do których na podstawie - art. 126 § 1 pkt 1 k.s.h. należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki jawnej oraz wkłady wnoszone przez akcjonariuszy, które tworzą kapitał zakładowy spółki, a do których na podstawie art. 126 § 1 pkt 2 k.s.h. należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące spółki akcyjnej. Tak więc określając podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej należy wziąć pod uwagę wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej, tj. przyrost wartości wszystkich istniejących w spółce kapitałów. Z treści art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika bowiem, że przy zmianie umowy spółki - w przypadku spółki osobowej podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek tej spółki. Z analizy przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika odrębność traktowania przez ustawodawcę spółek osobowych i spółek kapitałowych. Art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy dotyczy wyłącznie zmian umowy spółki osobowej, a pkt 2 i 4 - spółki kapitałowej. Podział ten ma charakter dychotomiczny. Brak jest zatem logicznych powodów, dla których w punkcie 1 ustawodawca miałby od tego podziału odstąpić. W odniesieniu do spółek osobowych (do których niewątpliwie zalicza się spółki komandytowo-akcyjne) wyraźnie wskazano w tym przepisie, że za zmianę umowy spółki uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego. Jest to uregulowanie jasne, jednoznaczne i całościowe dla spółek osobowych. Ustawodawca nie wprowadził bowiem żadnego wyjątku, ani odstępstwa dla jakiegokolwiek typu spółki osobowej. Nie miał zatem zamiaru różnicować tych spółek, mimo ich daleko idącej specyfiki. Zatem ustawodawca pojęcie kapitału zakładowego, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych łączy ze spółką kapitałową, spółce osobowej (w tym np. spółce komandytowo-akcyjnej) pozostawiając zaś wartość wkładów, jako podstawę opodatkowania. Ma zatem rację organ podatkowy, że podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tytułu zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej stanowić będzie wartość wkładów powiększających majątek tej spółki, a więc zarówno wartość składająca się na kapitał zakładowy, jak i wartość przekazana na kapitał zapasowy spółki. Tym samym wartość wkładu wniesionego do spółki komandytowo-akcyjnej przez akcjonariusza w części mającej być przekazana na kapitał zapasowy tej spółki (nadwyżka wartości wkładu pieniężnego ponad nominalną wartość obejmowanych akcji spółki), również będzie wliczona do podstawy opodatkowania. Za nieuzasadnione Sąd również uznał zarzuty naruszenia przez organ podatkowy zasady in dubio pro tributario oraz zasady precyzyjnego zakresu opodatkowania. Zasada in dubio pro tributario, która oznacza zakaz rozstrzygania na niekorzyść podatnika wszelkich wątpliwości faktycznych oraz prawnych, zostaje wywiedziona z art. 2 Konstytucji RP, jest powszechnie akceptowana przez doktrynę i orzecznictwo sądowe. W myśl tej zasady przerzucanie na podatników negatywnych konsekwencji, wynikających z wadliwych i niedostatecznie precyzyjnych regulacji w sprawach podatkowych, jest niedopuszczalne. Zdaniem Sądu, zaskarżonej interpretacji nie można postawić takiego zarzutu. Przede wszystkim przedstawione przez organ podatkowy stanowisko znajduje umocowanie w prawie i wynika z bezpośredniego zestawienia dwóch przepisów: pierwszego, określającego zakres przedmiotowy ustawy, tj. art. 1 ust. 3 pkt ł uwzględniającego jednocześnie złożony, hybrydowy charakter spółki komandytowo -akcyjnej oraz drugiego, tj. art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.b wskazującego podstawę opodatkowania. Skoro, jak słusznie wskazał organ spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową, to konsekwentnie należy też przyjąć, że zastosowanie do tej spółki musi znaleźć zastosowanie reżim prawny ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odnoszący się do spółek osobowych. Według tego reżimu podstawę opodatkowania w przypadku spółek osobowych stanowi wartość wszystkich wkładów wnoszonych do tego rodzaju spółek, a więc także tych wnoszonych, zgodnie z odrębnymi przepisami na kapitał zapasowy, w przypadku spółek kapitałowych wyłącznie podwyższenie kapitału zakładowego. Odnosząc się na zakończenie do podniesionego w uzasadnieniu skargi zarzutu dotyczącego nie uwzględnienia w zaskarżonej interpretacji powołanych przez spółkę we wniosku interpretacji indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w P. oraz w W. wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wykonaniu powyższego przepisu Minister Finansów może dokonać zmiany każdej interpretacji ogólnej bądź indywidualnej. Ponadto, interpretacja rodzi skutki prawne jedynie w odniesieniu do wnioskodawcy i wyłącznie do przedstawionego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Nie można zatem powoływać się w toku postępowania sądowoadministracyjnego na interpretację indywidualną, która została wydana innemu wnioskodawcy i w innej sprawie. Reasumując, w opinii Sądu brak było podstaw do uznania, że przedmiotowa interpretacja została wydana z naruszeniem prawa. Organ podatkowy odpowiedział na pytanie postawione przez wnioskodawcę, wskazał adekwatne przepisy, dokonał ich prawidłowej wykładni i wyjaśnił w sposób zrozumiały swoje stanowisko. Fakt, że wydana interpretacja uznaje stanowisko strony za nieprawidłowe, nie może być wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, iż organ naruszył przepisy prawa. Skarga jako bezzasadna podlegała zatem oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).