II FSK 2398/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA (del.) Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 220/13 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 listopada 2012 r. Nr [...] postanawia : oddalić skargę kasacyjną. 1.B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 listopada 2012 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 25 lutego 2013r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. sygn.. akt I SA/Gd 220/13 odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lutego 2013 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 marca 2013 r. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270),dalej w skrócie "ppsa", sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżąca zarzuciła : 1. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez niezasadne przyjęcie, że skarga nie została uzupełniona podczas, gdy podpisany egzemplarz skargi został przesłany przez skarżącą B. B. do WSA listem poleconym nadanym 4.03.2013r. razem z wypełnionymi formularzami dotyczącymi wniosku o przyznanie pomocy prawnej 2. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz zasady zaufania obywateli do państwa poprzez przyjęcie, że brak podpisanego egzemplarza skargi przy jednoczesnym złożeniu podpisanego wniosku o adwokata z urzędu uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, podczas gdy skarżąca występowała bez profesjonalnego pełnomocnika i ubiegała się o pomoc prawną jednocześnie z wniesieniem skargi do WSA a jej wniosek o pomoc prawną był zasadny; w związku z tym skarżąca mogła sądzić, że dopełniła obowiązków, a pozostałe kwestie formalne uzupełni jej pełnomocnik wyznaczony z urzędu. Mając na uwadze powyższe wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości 2. przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do merytorycznego rozpoznania ewentualnie do przeprowadzenia postępowania o częściowe odtworzenie akt w trybie art. 295 i 296 ppsa 3. dopuszczenie dowodów na okoliczność uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i dołączenie podpisanego egzemplarza skargi przez skarżącą B. B. do przesyłki poleconej nadanej 4.03.2013r., a to: - dowodu z potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z 4.03.2013r. (kopia w załączeniu), pisma przewodniego z 4.03.2013r. z załącznikiem (kopia w załączeniu) oraz koperty adresowanej do WSA nadanej 4.03.2013r. (w aktach sprawy) oraz adnotacji uczynionych na pismach przesłanych w tej kopercie i dołączonych do akt sprawy (w aktach sprawy) - dowodu z wyciągów z systemu elektronicznej ewidencji pism sądowych i wszelkich innych urządzeń ewidencyjnych na okoliczność wpływu dwóch plików pism w jednej kopercie - dowodów z zeznań skarżącej B. B.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznej oceny postawionego zarzutu Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że stosownie do treści art. 57 § 1 ppsa skarga powinna zawierać nie tylko elementy wymienione w jego pkt 1 - 3 (tzn. wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego - co w niniejszej sprawie pozostaje poza sporem) ale i powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Podpis musi być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ppsa. Ponadto, stosownie do art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. W niniejszej sprawie, strona skarżąca została prawidłowo wezwana zarządzeniem z 7 lutego 2013 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz wypełnienie formularza PPF w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie prawa pomocy. Prawidłowo także została pouczona, że nieusunięcie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie spowoduje jej odrzucenie (k.39 akt sądowych). Ww. wezwanie zostało doręczone w dniu 25 lutego 2013 r. (k.43 akt sądowych). W następstwie wezwania skarżąca przesłała jedynie wypełniony formularz PPF. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej brak jakichkolwiek dowodów, że przesyłka z dnia 4 marca 2013 r. oprócz formularza PPF zawierała także podpisaną skargę. Nie potwierdzają tego w sposób wiarygodny także dołączone do skargi dokumenty, w tym dołączony podpisany egzemplarz skargi. Jak wynika z treści skargi kasacyjnej sama skarżąca nie ma pewności czy rzeczywiście przesyłka zawierał także podpisaną skargę "może dokument ten został niechcący podpięty pod inną przesyłkę do innych akt". W tych okolicznościach Sąd uznaje rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za odpowiadające prawu bowiem z analizy akt wynika bezspornie, że przesłana przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie przesyłka z dnia 4 marca 2013 r. nie zawierała podpisanej skargi pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków formalnych w terminie (k. 39 akt sądowych). Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Z tych to względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, zgodnie z art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ppsa.