IV SAB/Gl 22/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi K.B na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. w przedmiocie informacji publicznej 1) zobowiązuje Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. M. K. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 4 stycznia 2013 r. i stwierdza, że bezczynność Komornika Sądowego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) zasądza od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. M.K. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 4 stycznia 2013 r., przesłanym faksem do kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. – M. K., skarżący K. B. wniósł o udostępnienie informacji w zakresie; - liczby otrzymanych do wykonania orzeczeń sądowych z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - liczby otrzymanych do wykonania orzeczeń o roszczenia pieniężne z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - liczby otrzymanych do wykonania orzeczeń o roszczenia niepieniężne z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - liczby otrzymanych do wykonania orzeczeń o zabezpieczenie roszczeń z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - liczby otrzymanych tytułów do wykonania, wydanych na podstawie odrębnych przepisów z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - liczby sporządzonych protokołów stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia na zarządzenie sądu lub prokuratora z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - w jaki sposób i z jakim efektem sprawy zostały załatwione z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - na jakim etapie są niezałatwione sprawy, z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur; - które ze spraw będących przedmiotem wniosku są spoza właściwości Sądu Rejonowego w Z. (z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur). Skarżący wniósł o podanie powyższych informacji z uwzględnieniem podziału na okres od 22 października do 3 listopada 2012 r.; - od 5 listopada do 8 grudnia 2012 r.; - od 9 do 31 grudnia 2012 r. Jako podstawę wniosku wskazał przepis art. 6 ust. 3 lit. d i art. 6 ust. 3 lit. e ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W skardze na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z., zawartej w piśmie z dnia 26 stycznia 2013 r. K. B. wniósł o zobowiązanie wymienionego organu do załatwienia wniosku z dnia 4 stycznia 2013 r. oraz o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo upływu 14 – dniowego terminu, wymieniony organ nie udzielił żądanej informacji, nie poinformował także, że informacja zostanie udzielona w innym terminie. Podniósł, że zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek, następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, a na podstawie art. 13 ust. 1 tej ustawy, informacja jest udostępniana bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkami określonymi w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę, wymieniony Komornik Sądowy wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że do udzielenia informacji stanowiącej tajemnicę zawodową, organ egzekucyjny uprawniony jest jedynie w odpowiedzi na wezwanie Sądu bądź Prokuratora, który na podstawie art. 180 § 1 k.p.k., może wydać postanowienie o zwolnieniu z tajemnicy zawodowej. Dodał, że komornik udziela stosownych informacji także na żądanie wierzyciela, którego roszczenie stwierdzone jest tytułem wykonawczym lub tytułem egzekucyjnym. Podniósł, że zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, organ egzekucyjny, który prowadzi egzekucję lub który jest właściwy do jej prowadzenia, udziela wierzycielowi informacji, czy przeciwko dłużnikowi prowadzone jest przez ten organ egzekucyjny postępowanie egzekucyjne, a jeżeli tak, powiadamia go o stosowanych sposobach egzekucji oraz o wysokości wyegzekwowanych roszczeń, a także o aktualnym stanie sprawy (art. 760' kpc). Podkreślił, że przekazanie informacji dotyczących oznaczenia konkretnych sygnatur komorniczych oraz przyporządkowanych do nich sygnatur sądowych wraz z informacjami dotyczącymi tego, na jakim etapie jest postępowanie i innych informacji, osobom nieupoważnionym lub postronnym narazić może na skargi stron. Ponadto dodał, że informacje nie podlegające tajemnicy zawodowej m.in. sprawozdanie statystyczne półroczne lub roczne, umieszczone jest na stronie internetowej Krajowej Rady Komorniczej oraz właściwej Izby Komorniczej. Odnosząc się do zarzutu braku odpowiedzi na wniosek przesłany drogą telefoniczną (fax), organ wskazał, że w związku z niemożnością odczytania otrzymanego pisma, wniosek nie został zarejestrowany w kancelarii. W piśmie z dnia 29 marca 2013 r. skarżący przede wszystkim podniósł, że w razie otrzymania przez organ nieczytelnego podania, jest on zobowiązany do właściwego postępowania w celu otrzymania podania spełniającego warunki formalne określone w ustawie, w trybie której wniosek jest składany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. W przepisie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. zostały wymienione – inne niż decyzje i postanowienia - akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W wyniku rozpoznania skargi K. B. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. w zakresie wniosku skarżącego z dnia 4 stycznia 2013 r., stwierdzić należało, że wymieniony podmiot dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 z 2001 r. poz. 1198 ze zm.) i w konsekwencji bezczynności, a wobec tego skarga zasługiwała na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie, skarżący wniósł o udostępnienie informacji - z uwzględnieniem podziału na wymienione przez niego okresy - w zakresie liczby otrzymanych przez komornika do wykonania orzeczeń sądowych, w tym orzeczeń dotyczących roszczeń pieniężnych oraz roszczeń niepieniężnych, a także liczby otrzymanych do wykonania orzeczeń dotyczących zabezpieczenia roszczeń i liczby otrzymanych do wykonania tytułów wydanych na podstawie odrębnych przepisów oraz liczby sporządzonych protokołów stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia na zarządzenie sądu lub prokuratora, a ponadto o wskazanie, w jaki sposób i z jakim efektem sprawy zostały załatwione oraz na jakim etapie są niezałatwione sprawy – z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur w zakresie wszystkich wymienionych informacji. Ponadto wniósł o wskazanie, które ze spraw będących przedmiotem wniosku są spoza właściwości Sądu Rejonowego w Z. (z podaniem sądowych i komorniczych sygnatur). W świetle przepisu art. 4 ust. 1 cytowanej ustawy, według którego obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w przedmiotowej sprawie niewątpliwe było, że komornik sądowy, a więc organ egzekucyjny - jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Ponadto dane wymienione we wniosku skarżącego, w znacznej części mogą zostać zakwalifikowane do dwóch kategorii spośród wymienionych w sposób przykładowy w art. 6 ust. 1 tej ustawy, tj. do informacji o przedmiocie działalności podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy (informacje wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy) oraz do informacji o stanie spraw przyjmowanych przez te podmioty (informacje wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e). Wobec tego podkreślenia wymagało, że według art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Natomiast na podstawie art. 13 ust. 1 wymienionej ustawy – co do zasady - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 tej ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Ponadto dodać należało, że na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W przedmiotowej sprawie, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Z. nie dokonał żadnej z wymienionych czynności; przede wszystkim nie udostępnił wnioskowanej informacji, ani też nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia lub o umorzeniu postępowania. Nie zasługiwały przy tym na uwzględnienie twierdzenia zawarte w odpowiedzi na skargę, wskazujące jako przyczynę tego zaniechania, związanie organu tajemnicą zawodową. Zaprzecza tym twierdzeniom wywód tej samej odpowiedzi na skargę, według którego, organ nawet nie zarejestrował przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji, z powodu – jak stwierdził w odpowiedzi na skargę - niemożności odczytania pisma przesłanego drogą telefoniczną (fax). W tym zakresie podkreślenia ponadto wymagało, że – jak trafnie podniósł skarżący w piśmie z dnia 29 marca 2013 r. - w razie otrzymania przez organ nieczytelnego podania, jest on zobowiązany do właściwego postępowania w celu otrzymania podania spełniającego warunki określone w ustawie, w trybie której wniosek jest składany. Natomiast Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Z., od daty wpływu wniosku o udostępnienie informacji - do dnia wniesienia skargi na jego bezczynność, nie dokonał żadnej czynności, w tym nawet nie zarejestrował wpływu przedmiotowego wniosku. Jak już zatem była o tym mowa wyżej – stwierdzić należało, że wymieniony podmiot dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i w konsekwencji bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Na podstawie cytowanego wyżej art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał zatem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. do załatwienia wniosku skarżącego. Termin wykonania tego obowiązku wynika wprost z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie Sąd nie stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, bowiem w opisanych wyżej okolicznościach sprawy, brak było podstaw do przyjęcia takiej oceny. Od daty złożenia przedmiotowego wniosku do dnia wniesienia skargi na bezczynność organu, upłynął okres niespełna miesiąca, a więc znacznie krótszy niż wskazany w cytowanym wyżej art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast zgodnie z art. 200 P.p.s.a., Sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na które składa się uiszczony przez niego wpis od skargi.