II OZ 451/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 roku, sygn. akt VII SA/Wa 13/13 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 roku, nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Z.B. decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z zasady rozbiórka obiektu budowlanego, łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak również z powstaniem znacznej szkody. Ponadto wykonanie nakazu rozbiórki obiektu jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K.Z. podnosząc, że jeszcze przed wydaniem zaskarżonego postanowienie dokonała ona rozbiórki prawie całego obiektu, aktualnie pozostały tylko kawałki dwóch ścian. Podkreśliła, że w efekcie dokonanej rozbiórki ochrona zapewniona wydanym postanowieniem jest iluzoryczna, gdyż elementy wskazane przez skarżącą, których rozbiórka miała zagrażać jej życiu i zdrowi oraz mieniu, tj. dach budynku, strop i konstrukcja, w rzeczywistości już nie istnieją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania istnienia w danej sprawie przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Jednakże Sąd wydając decyzje o wstrzymaniu wykonania decyzji powinien brać pod uwagę cały stan faktyczny sprawy. Z rozpoznawanego zażalenia wynika, że rozbiórka obiektu została już zasadniczo dokonana i pozostały do usunięcia jeszcze tylko kawałki dwóch ścian. W zaskarżonym postanowieniu brak jest zaś rozważań Sądu I instancji w jaki sposób i w jakim zakresie dokonanie rozbiórki zagrozi stronie skarżącej. Niewątpliwie zgodzić się należy z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, że rozbiórka ze swej istoty wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami. Jednakże w niniejszej sprawie przed wydaniem postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę koniecznym jest ustalenie czy i w jakim zakresie rozbiórka został już dokonana, oraz w jakim stopniu dalsza rozbiórka może zagrażać stronie skarżącej, oraz czy w ogóle możliwe jest, że po stronie skarżącej (nie będącej inwertorem) dalsza rozbiórka spowoduje powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.