II SAB/Rz 34/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i A. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 14 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga (pismo z dnia 18 lutego 2013 r.) M. L. oraz A. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. ([...]). Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. W niniejszej sprawie wpis od skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 100 zł – zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193). Z uwagi na brak formalny skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 marca 2013 r. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu tym zawarto pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym zarówno M. L. i A. L. i odebrane przez M. L. w dniu 19 marca 2013 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. W zakreślonym terminie, w dniu 25 marca 2013 r. (data złożenia pisma "osobiście" w siedzibie tut. Sądu) skarżący złożyli pismo w którym wycofali swoją skargę z dnia 18 lutego 2013 r. W uzasadnieniu podali, że po złożeniu skargi na przewlekle prowadzenie postępowania, w dniu 11 marca 2013 r. otrzymali z SKO decyzję z dnia [...] marca 2013 r., którą uchylono własną decyzje z dnia [...] listopada 2012 r. oraz stwierdzono nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. M. L. oraz A. L., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynili zadość wezwaniu i nie uiścili wpisu sądowego. Podkreślenia jednak wymaga, że równocześnie do Sądu w dniu 25 marca 2013 r. wpłynęło pismo skarżących, w którym oświadczyli, że cofają swoją skargę z dnia 18 lutego 2013 r. Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207). Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych (por. B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, post. NSA z 3.01.2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX 335007). W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakiem formalnymi uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Do takiego braku należy zaliczyć brak wpisu sądowego. Wobec powyższego skarga M. L. i A. L. podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie. W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.