I OZ 665/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. kuratora skarżącego H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 231/13 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 231/13 w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 231/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek kuratora skarżącego H. S. w osobie adw. A. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 231/13 przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej. Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. została oddalona skarga H. S., działającego przez kuratora w osobie adw. A. M. W dniu 5 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) kurator skarżącego wywiódł wniosek o wydanie postanowienia o przyznanie na Jego rzecz wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego przed sądem administracyjnym. Nadto Sąd I instancji wyjaśnił, że kierując się treścią ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a), pismu adw. A. M. przyznał cechy jakimi w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a charakteryzuje się wniosek o uzupełnienie wyroku, przez umieszczenie w nim orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym winien zostać złożony w terminie 14 dni od daty ogłoszenia orzeczenia oddalającego. W dniu 24 kwietnia 2013 r. został ogłoszony niniejszy wyrok, a więc wskazany termin do złożenia wniosku o uzupełnienie przedmiotowego orzeczenia o zwrot kosztów postępowania sądowego, upłynął w dniu 8 maja 2013 r. Z czego wynika, że złożenie spornego wniosku nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, przewidzianego do dokonania tej czynności. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł kurator wskazując, że Sąd I instancji błędnie uznał wniosek kuratora z 5 czerwca 2013 r. jako wniosek o uzupełnienie wyroku, podczas gdy należy potraktować jako samoistny wniosek o zwrot wydatków kuratora zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawie cywilnych. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę postanowienia przez przyznanie na rzecz kuratora od Skarbu Państwa wynagrodzenia za reprezentowanie Henryka Subocza w postępowaniu przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w kwocie 1476 zł uwzględniającej 23 % podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji błędnie uznał, iż pismo kuratora skarżącego z dnia 5 czerwca 2013 r. jest wnioskiem o uzupełnienie wyroku z dnia 24 kwietnia 2013 r. Jak wynika z treści niniejszego pisma kuratora skarżącego zatytułowanego "wniosek kuratora" wnosi on wydanie postanowienia o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, skoro kurator skarżącego złożył wniosek o wydanie postanowienia o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego, to Wojewódzki Sąd Administracyjny winien go rozpoznać zgodnie z wolą wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.