II SAB/Ol 23/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. w O. na bezczynność Prezydenta O. w wydaniu decyzji w sprawie wypłaty odszkodowania za przejęcie części działek postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). "[...]" sp. z o.o. w O., reprezentowana przez radcę prawnego S. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta O. w wydaniu decyzji o wypłacie odszkodowania za przejęcie części działek nr ewid. "[...]" obręb "[...]" przy ulicy M. w O. oraz nr "[...]" i nr "[...]" obręb "[...]" przy ulicy W. w O. pod drogę publiczną (gminną). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta O. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż przedmiotowe działki nie zostały przejęte pod drogi publiczne. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do nadesłania - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - informacji, czy przed złożeniem skargi do Sądu skarżąca Spółka składała zażalenie na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a jeśli tak – o nadesłanie dowodu potwierdzającego złożenie takiego zażalenia. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej poinformował, że skarżąca przed złożeniem skargi do Sądu nie składała zażalenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej w dalszej części p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym w myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej w dalszej części kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka wniosła skargę na bezczynność organu w wydaniu decyzji administracyjnej o wypłacie odszkodowania za działki przejęte pod drogę publiczną, powołując się na art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.). Wskazać zatem należy, iż zgodnie z powołanym art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 129 ust. 5 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. cytowanej ustawy. Skoro zatem organem właściwym w mniejszej sprawie jest starosta (w tym wypadku Prezydent Miasta O.), wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, to organem wyższego stopnia jest wojewoda (art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami). Zatem zgodnie z art. 37 § 1 kpa przedmiotowa skarga winna być poprzedzona wniesieniem zażalenia do wojewody. Tymczasem - jak poinformował pełnomocnik strony skarżącej w odpowiedzi na wezwanie Sądu - skarżąca Spółka przed złożeniem skargi do Sądu nie składała zażalenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, iż skarżąca Spółka nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym przed właściwym organem, a tym samym wniesiona przez nią skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż skoro niniejsza sprawa podlega załatwieniu w trybie decyzji administracyjnej, to nieskuteczne jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 4 p.p.s.a., na co powołano się w skardze. Przepis ten ma zastosowanie jedynie w przypadku, gdy przedmiotem skargi są inne akty, co do których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia. Jak wskazano jednak wyżej w niniejszej sprawie stronie służą środki zaskarżenia w trybie administracyjnoprawnym, których strona skarżąca jednak nie wyczerpała. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.