I OZ 271/16

Dnia 30 marca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Ol 579/13 odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 9 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 21 października 2014r., oddalił skargę W.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 9 maja 2013 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Pismem z dnia 6 listopada 2014r. W.W. wniósł (zachowując 7 –dniowy termin) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Skarżący podniósł, że nie był w stanie złożyć wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, ponieważ musiał sprawować całodobową opiekę nad swoim ojcem. Jego stałym opiekunem jest wprawdzie matka skarżącego, jednak wyjechała ona w dniu 25 października 2014 r. do rodziny na Litwę w celu odwiedzenia grobów zmarłych i wróciła dopiero 3 listopada 2014r. Jednocześnie pismem z dnia 6 listopada 2014 r. W.W. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał, aby niezachowanie terminu, nastąpiło bez jego winy. Okoliczność, na którą powołuje się strona nie stanowi w ocenie Sądu przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Skarżący został prawidłowo poinformowany o terminie rozprawy (akta sądowe, k. – 125), która odbyła się 21 października 2014r., a na której się nie stawił. Zauważył, że skarżący wskazał na konieczność stałej opieki na swoim ojcem od 25 października 2014 r. Strona miała zatem aż 4 dni na to, żeby dowiedzieć się, jaki wyrok zapadł w interesującej ją sprawie i ewentualnie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tego jednak nie uczyniła, a nie sposób zakładać, że wyjazd matki skarżącego nie był planowany. Strona musiał zatem już jakiś czas przed wyjazdem matki wiedzieć, że będzie opiekowała się ojcem. Poza tym sporządzenie i wysłanie wniosku o uzasadnienie wyroku jest czynnością tak odformalizowaną i zabierającą niewiele czasu, że skarżący mógł to uczynić nawet podczas sprawowania opieki nad ojcem. Zdaniem WSA w Olsztynie trudno wyobrazić sobie, że nie wychodził on z domu choćby po zakupy. Ewentualnie w celu wysłania rzeczonego wniosku można przecież było posłużyć się pomocą osób trzecich. Ponadto Sąd dodał, że bez wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność nieobecności strony skarżącej (pomimo prawidłowego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy) przy ogłaszaniu wyroku. Udział skarżących na rozprawie jest bowiem ich prawem, a nie obowiązkiem. Nieobowiązkowe stawiennictwo na rozprawie nie oznacza zaś, że strony nie mogą uzyskać informacji co do stanu sprawy. W tym zakresie zaś strona skarżąca nie wykazała wystarczającej staranności. Będąc zatem zainteresowaną udziałem w rozprawie powinna kontrolować napływającą do niej korespondencję sądową, ewentualnie mogła w każdym momencie powziąć w Sądzie informację co do stanu jej sprawy. Dochowanie zatem stosownej staranności w dbałości o swoje sprawy sądowe pozwoliłoby skarżącemu na terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego orzeczenia. Zażalenie od powyższego postanowienia wywiódł W.W.. Podniósł on, że spodziewał się, iż będzie co najmniej kilka rozpraw, a nie że Sąd wyda orzeczenie na pierwszym posiedzeniu. Zwrócił uwagę także na swój zły san zdrowia oraz na to, ze w dniach 20-24 października 2014 r. przebywał w Warszawie w poszukiwaniu pracy. Wskazał też, że nie mógł prosić nikogo o pomoc, gdyż w godzinach pracy sądu ewentualne osoby mogące pomóc też pracują. Wreszcie zaznaczył, że miał zepsuty telefon i nie miał z nikim kontaktu. Do zażalenia załączył kartę zgłoszenia do naprawy w serwisie telefonu, datowaną na dzień 13 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przedstawiona regulacja określa ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Stanowisko skarżącego nie jest bowiem wiarygodne. Z jednej strony powołuje się on bowiem na swój zły stan zdrowia, z drugiej stan ten nie przeszkodził mu w wyjeździe do Warszawy w poszukiwaniu pracy. Nadto w żaden sposób faktu tego wyjazdu wnioskodawca nie udokumentował. Trudno także stwierdzić, ażeby o braku winy świadczyć mogło zgłoszenie telefonu do naprawy w serwisie. Po pierwsze bowiem fakt ten odnosi się do daty 13 listopada 2014 r., a zatem po analizowanym okresie, a po drugie nawet awaria komórki nie wyklucza możliwości skorzystania z telefonów publicznie dostępnych (tzw. budki telefonicznej). Kolejno także błędne przekonanie skarżącego, że odbędzie się kilka posiedzeń sądów, nie ma żadnego oparcia normatywnego. Przy tym dbając o swoje sprawy skarżący powinien był potwierdzić to zapatrywanie kontaktując się z sądem odnośnie stanu sprawy, ewentualnych dalszych posiedzeń itd., a wówczas – zachowując odpowiednią staranność – uzyskał by informację o wydanym wyroku. Wreszcie podkreślenia wymaga, że skarżący został pouczony w pkt 3 zawiadomienia o rozprawie o treści art. 141 § 2 p.p.s.a. oraz o skutkach uchybienia określonemu w nim terminowi, co powinno był skłonić skarżącego do zasięgnięcia informacji o wynikach posiedzenia Sądu pierwszej instancji, o którym skarżącego zawiadomiono. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.