VI SA/Wa 2069/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. sprawy ze skargi I. na decyzję Komitetu Odwoławczego przy Polskim Centrum Akredytacji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia zakresu akredytacji oddala skargę `VI SA/Wa 2069/13 UZASADNIENIE Komitet Odwoławczy przy Polskim Centrum Akredytacji orzeczeniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] na podstawie art.36 ust.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U z 2010 r. Nr 138 poz. 935 ze zm.) – dalej także jako u.s.z., a także Regulaminu Komitetu Odwoławczego przy Polskim Centrum Akredytacji, stanowiącego załącznik do Uchwały nr 1/2012 z dnia 17 stycznia 2011 r. Komitetu Odwoławczego na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2013 r. po rozpatrzeniu odwołania nr [...] wniesionego przez I. w W. (dalej także jako I. lub Jednostka Certyfikująca), od decyzji Polskiego Centrum Akredytacji (PCA) z dnia [...] marca 2013 roku o utrzymaniu i ograniczeniu zakresu akredytacji nr [...] (znak [....]) poziom zmian: A – ograniczenie – obszar mieszanek mineralno-asfaltowych, po zapoznaniu się z całością materiału dotyczącego procesu nadzoru, zarejestrowanego pod numerem [...] i analizie akt sprawy oddalił odwołanie. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco; I. w W. posiadał akredytację [...] obejmującą w swym zakresie certyfikację mieszanek mineralno-asfaltowych. W wyniku procesu w nadzorze, przeprowadzonego w siedzibie Jednostki Certyfikującej w dniu [...] maja 2012 r. sporządzono raport stwierdzający niezgodności na kartach 1/2 i 2/2 w odniesieniu do wymagań akredytacyjnych. Zaproponowany przez I. plan działań korygujących nie został w tym zakresie zaakceptowany przez Polskie Centrum Akredytacji. Co do niezgodności 2/2 stwierdzono, że w ocenie PCA zaplanowane działania korygujące są niewystarczające i wymagają podejścia systemowego, a nie w odniesieniu do konkretnego problemu. Co do niezgodności z karty 1/2 uznano podjęte działania za niewystarczające, jako że nie gwarantują skutecznego usunięcia problemu. Wyjaśniono, ze niezgodność 1/3 wskazana podczas oceny w nadzorze [...] maja 2011 r. obejmowała obszar certyfikowania wyrobów projektowanych przez Jednostkę Certyfikującą, a niezgodność 1/2 z [...] maja 2012 r. obejmuje szerszy aspekt – certyfikację wyrobów konkurencji. W związku z tym projektowanie przez I. mieszanek mineralno-asfaltowych nie pozwala na postrzeganie Jednostki Certyfikującej jako podmiotu bezstronnego w działalności certyfikującej w tym obszarze. W związku z tym uwagami PCA wyznaczyło Jednostce Certyfikującej termin do dnia [...] czerwca 2012 r. w celu podjęcia niezbędnych działań i przekazania informacji o tych działaniach. Na spotkaniu w dniu [...] czerwca 2012 r. ustalono, że I. do [...] czerwca 2012 r. przedstawi propozycje działań i stanowisko w sprawie. W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. I., odnosząc się do oceny PCA z dnia [...] maja 2012 r. oraz do ustaleń spotkania z [...] czerwca 2012 r. stwierdził, że nie zmieni zakresu działań korygujących przedstawionych w karcie niezgodności 1/2 oraz poinformował, że została wyjaśniona sprawa projektowania kationowych emulsji asfaltowych wyjaśniając, iż w ciągu 10 lat nie projektuje tych emulsji. W opinii Komitetu ds. Akredytacji z dnia [...] lutego 2013 r., opartej m.in. na ofercie I. Z. T. N., podjęte przez Jednostkę Certyfikującą działania korygujące należało uznać za niewystarczające. Z oferty tej wynikało, że I. Z. T. N. w zakresie swojej działalności projektuje nawierzchnie podatne drogowe i mostowe oraz projektuje mieszanki mineralno-bitumiczne. W związku z tymi ustaleniami Komitet, stwierdzając nieusunięci przez I. niezgodności 1/2, opiniował ograniczenie zakresu akredytacji [...] o obszar mieszanek mineralno-asfaltowych. Po poinformowaniu I. o opinii Komitetu Technicznego ds. Akredytacji, Polskie Centrum Akredytacji decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. ograniczyło I. zakres akredytacji w obszarze mieszanek mineralno-asfaltowych załączając zmienione egzemplarze akredytacji, informując pismem z dnia [...] marca 2013 r. o wydaniu decyzji oraz pouczając o terminie i trybie odwołania. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. I. złożył odwołanie wnosząc o przekazanie sprawy Polskiemu Centrum Akredytacji do ponownego rozpatrzenia. Jednostka Certyfikująca w odwołaniu zapewniła, że przestrzega wszelkich obowiązujących przepisów prawnych, a także stosuje się do wymagań ogólnych dotyczących jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów. Zdaniem odwołującego PCA w sposób rozszerzający interpretuje pojęcie bezstronności jednostki certyfikującej, które nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. I. podkreśliła, że działania poprzez nią wdrożone oraz wprowadzona i przestrzegana polityka bezstronności stanowiła gwarancję prawidłowego i zgodnego z prawem wydawania certyfikatów w procesie oceny, w którym zapewnione jest równe traktowanie wszystkich podmiotów. Odwołujący zapewnił również, iż nie projektował wyrobów, które certyfikuje. Podkreślano, że niezgodność z karty 1/3 została usunięta o czym PCA został powiadomiony pismem z [...] września 2011 r. Stwierdzone w maju projektowanie przez I. mieszanek mineralno-asfaltowych, które w zakresie certyfikacji ma I., zostało skorygowane (nie certyfikuje tych mieszanek, które produkuje, a osoby biorące udział w certyfikacji nie produkują tych wyrobów) i w opinii I. nie występuje już zagrożenie bezstronności w tym obszarze, o czym w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. powiadomiono PCA. W ocenie Jednostki Certyfikującej PCA niewłaściwie odczytała treść normy PN-EN 45011 pod kątem bezstronności I., jako Jednostki Certyfikującej. Podkreślano, że I. nie certyfikuje wyrobów własnych. W tych ustaleniach zostało wydane przez Komitet Odwoławczy przy Polskim Centrum Akredytacji wymienione na wstępie orzeczenie. Komitet stwierdził, że I. świadczy usługi w zakresie projektowania mieszanek mineralno-asfaltowych, będąc jednocześnie jednostką notyfikowaną o nr [...] w obszarze wyrobów budowlanych w tym mieszanek mineralno-asfaltowych. Wymagania PN-EN 45011:2000 w pkt 4.2 zakazują jednostce certyfikującej prowadzenia działalności w zakresie dostarczania lub projektowania wyrobów będących przedmiotem jej certyfikacji. Zakres certyfikacji i notyfikacji pokrywa się z działalnością I. w obszarze mieszanek mineralno-asfaltowych. Karta niezgodności 1/2 wskazuje, że I. projektuje wyroby, które ma w zakresie akredytacji certyfikując te wyroby. Ponieważ I. nie usunął w wyznaczonym terminie niezgodności 1/2, nie spełnia warunków bezstronności w obszarze tych mieszanek. W związku z tym PCA ograniczyło zakres akredytacji nr [...] o obszar tych mieszanek. Zdaniem Komitetu interpretacja wymagań zawartych w odwołaniu nie jest spójna z wymaganiami normy PN-EN 45011:2000, a przeprowadzona przez I. analiza potencjalnych źródeł konfliktu interesów jest niewystarczająca. Jednostką certyfikująca jest cały I. jako cała jednostka organizacyjną a w ramach tej jednostki prowadzone są działania badawczo-projektowe mieszanek mineralno-asfaltowych jak i zadania certyfikacji. Tym samym bezstronność I. nie może być zapewniona zgodnie z wymaganiami pkt 4.2 o) wymienionej normy. I. na podstawie udzielonej akredytacji uzyskał notyfikację o numerze [...] w obszarze Dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 roku w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych 89/106/EWG w tym obszarze mieszanek mineralno-asfaltowych. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG w art. 43 stanowi, że jednostka notyfikowana działająca w obszarze wyrobów budowlanych musi spełniać następujące wymagania: - pkt 3 Jednostka notyfikowana jest stroną trzecią, niezależną od organizacji lub wyrobu budowlanego, które ocenia, - pkt 4 Jednostka notyfikowana, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za wykonywanie zadań strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych nie mogą być projektantami producentami, dostawcami instalatorami, nabywcami, właścicielami, użytkownikami ani konwertorami wyrobów budowlanych, które oceniają, ani upoważnionymi przedstawicielami żadnej z tych stron. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz decyzji Polskiego Centrum Akredytacji z dnia [...] marca 2013 r. i zasądzenie kosztów postępowania. Orzeczeniu zarzucono: 1. naruszenie art. 43 pkt. 4 Rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 roku ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylających dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE. L z 2011 r. Nr 88, str.5) poprzez błędną wykładnię i uznanie, że jednostka notyfikowana nie może oceniać wszystkich wyrobów budowlanych podobnych do tego, który sama zaprojektowała, podczas gdy wskazany przepis odnosi się jedynie do tego konkretnego wyrobu budowlanego, który jednostka notyfikowana zaprojektowała, 2. naruszenie art.16 ust 4 ustawy o systemie oceny poprzez jego zastosowanie do przedmiotowej sprawy, podczas, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że skarżący nie naruszył zakresu Polskiej Normy PN-EN 45011:2000, a zatem nie było podstaw do oddalenia odwołania skarżącego, 3. naruszenie art. 16 ust 4 ustawy o systemie oceny zgodności w zw. z art. 87 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez uznanie, że spełnienie warunków określonych w certyfikacie akredytacji odnosi się również do Wytycznych IAF do stosowania przewodnika ISO/IEC Guide 65:1996 (idt. PN-EN 45011:2000) podczas gdy, Konstytucja nie pozwala na uznanie takiego dokumentu za źródło powszechnie obowiązującego prawa. Nadto wniesiono o zobowiązanie organu do złożenia normy europejskiej EN 45011:1998 w angielskiej wersji językowej w zakresie dotyczącym obowiązku zachowania bezstronności przez jednostkę certyfikującą. Zdaniem skarżącego PCA wydając decyzję ograniczającą skarżącemu zakres udzielonej akredytacji za podstawę przyjął wytyczne, które w żadnej mierze nie mogą być podstawą wydawania jakichkolwiek orzeczeń. Wytyczne na których opierała się PCA oraz Komitet Odwoławczy nie są umową międzynarodową i nie zostały implementowane do polskiego porządku prawnego. Zgodnie bowiem z ustawą z dnia 14 kwietnia 2000 roku o umowach międzynarodowych. (Dz. U. z 2000 r. Nr 39, poz. 443 ze zm.), w art. 2 pkt. 1 wskazuje się, że pod tym pojęciem należy rozumieć "porozumienie między Rzeczpospolitą Polska a innym podmiotem lub podmiotami prawa międzynarodowego, regulowane przez prawo międzynarodowe, niezależnie od tego, czy jest ujęte w jednym dokumencie czy w większej liczbie dokumentów, bez względu na jego nazwę oraz bez względu na to, czy jest zawierane w imieniu państwa, rządu czy ministra kierującego działem administracji rządowej właściwego do spraw, których dotyczy umowa międzynarodowa." Zdaniem skarżącego w Certyfikacie Akredytacji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r PCA powołano się jedynie na normę PN-EN 45011, a zatem tylko ta norma może stanowić podstawę do ewentualnego ograniczenia zakresu akredytacji, co jednoznacznie wynika z art.16 ust. 4 ustawy o systemie oceny zgodności. Odwołując się do zachowania bezstronności skarżący wskazał, że PCA i komitet Odwoławczy przy PCA dokonały zbyt daleko idącej wykładni zapisów normy PN-EN 45011:2000 . Przyjmując, że PCA i Komitet Odwoławczy mogły zastosować wytyczne, to wytyczne te nie mogły być sprzeczne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Skarżący wskazał, że organ w orzeczeniu [...] powołuje się na Rozporządzenie, a konkretnie na jego przepis art. 43 ust. 3 i 4. Zgodnie z tymi przepisami bezstronność jednostki notyfikowanej polega na tym, że jednostka taka nie powinna dokonywać oceny tych konkretnych wyrobów budowlanych, których jest np. producentem czy też projektantem. W żadnej jednak mierze nie można powyższych uregulowań interpretować w sposób, w jaki czyni to zarówno PCA jak i Komitet Odwoławczy przy PCA, to jest uznawać, że jednostka notyfikująca nie może w ogóle projektować wyrobów budowlanych, jeśli tylko dokonuje oceny wyrobów podobnych bądź odwrotnie, to znaczy, że może dokonywać oceny wyrobu budowlanego innego producenta, jeśli podobny wyrób sama przykładowo projektuje. Taki sposób rozumowania prowadzi nie tylko do zaprzeczenia sensowi istnienia instytutu badawczego, ale stanowi również zbyt daleko idące ograniczenie jego działalności. Skarżący odnosząc się do interpretacji normy wskazał, że PCA niezgodnie z zasadą - clara non sunt interpretanda – to co jasne nie wymaga interpretacji – wobec jasności treści tej normy nie miał podstaw do dokonania jej interpretacji. Na etapie udzielenia I. akredytacji w odniesieniu do mieszanek mineralno – asfaltowych, PCA nie uznało faktu projektowania takich mieszanek przez inny dział I. niż ten, który zajmuje się certyfikacją wyrobów budowlanych, za naruszenie reguł bezstronności. Podkreślić należy, że w chwili gdy skarżący otrzymał przedmiotową akredytację, to jest w dniu [...] października 2008 r. istniała norma PN-EN 45011 jak i Wytyczne, na które powołują się organy obu instancji. Odnosząc się do normy PN-EN 45011 wskazano, że jest ona tłumaczeniem angielskiej wersji normy europejskiej EN 45011:1998 i z uwagi na wątpliwość co do prawidłowego tłumaczenia normy z języka obcego i brak możliwości dostępu do oryginalnej wersji wniósł o zobowiązanie organu II instancji do złożenia jej w zakresie odnoszącym się do bezstronności jednostki certyfikującej. Również zastrzegł sobie prawo do złożenia wniosku o przetłumaczenie. W odpowiedzi na skargę Polskie Centrum Akredytacji, odnosząc się do zarzutów wskazanych w skardze, wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna. Spór pomiędzy stronami sprowadza się do tego, iż skarżący stoi na stanowisku, że nie narusza zasady bezstronności projektując wyroby (mieszanki mineralno-asfaltowe) dla innego odbiorcy podobne do tych, które sama certyfikuje. Zdaniem Polskiego Centrum Akredytacji takie działanie I. zasadę tę narusza, gdyż skarżący projektuje (produkuje) te wyroby, które są konkurencyjne w stosunku wyrobów przez siebie certyfikowanych. Na karcie niezgodności 1/2 stwierdzono, że "Jednostka Certyfikująca projektuje wyroby (mieszanki mineralno-asfaltowe), które ma w swoim zakresie akredytacji i wyroby te certyfikuje na zgodność z normami...". Obie strony odwołały się do przepisu art. 43 rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 roku ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylających dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE. L z 2011 r. Nr 88, str.5) stwierdzając, że skarżący jest jednocześnie jednostką notyfikowaną oraz do art. 4.2 PN-EN 45011:2000, w kontekście art. 16 ust. 4 ustawy o systemie oceny zgodności, wyciągając odmienne wnioski z ich treści. Zgodnie z art. 43 ust. 3 rozporządzenia jednostka notyfikowana jest stroną trzecią, niezależną od organizacji lub wyrobu budowlanego, które ocenia. W rozumieniu tego przepisu skarżący nie jest stroną pierwszą, która produkuje lub projektuje wyroby, ani stroną drugą, która jest użytkownikiem tych wyrobów, lecz stroną trzecią, która certyfikuje te wyroby, jako jednostka niezależna od ich producentów (projektantów) i użytkowników. W związku z tym jednostka certyfikująca nie może być zależna także w zakresie działalności handlowej od strony pierwszej lub drugiej, gdyż przeczy to zasadzie bezstronności. Mówi o tym wprost art. 43 w ust. 4 stanowiąc, że "Jednostka notyfikowana, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za wykonywanie zadań strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji (...) nie mogą być projektantami, producentami, dostawcami, instalatorami, nabywcami, właścicielami, użytkownikami ani konserwatorami wyrobów budowlanych, które oceniają...), chyba że wykorzystuje oceniane wyroby wyłącznie dla celów własnych (zdanie ostatnie tego akapitu ust. 4). Jednocześnie zgodnie z akapitem drugim art. 43 ust. 4 rozporządzenia: "Jednostka notyfikowana, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za wykonywanie zadań strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji (...) nie mogą bezpośrednio uczestniczyć w projektowaniu, produkcji lub budowie, wprowadzaniu do obrotu, instalowaniu, stosowaniu lub konserwacji tych wyrobów budowlanych (...). Nie mogą się angażować w żadną działalność, która mogłaby uchybiać niezależności ich opinii i uczciwości w odniesieniu do zadań, do których zostali notyfikowani. (...)". Jak stanowi bowiem ust. 5 art. 43 rozporządzenia: "Jednostka notyfikowana i jej pracownicy wykonują zadania strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji (...), zachowując najwyższy stopień uczciwości zawodowej i wymaganych technicznych kompetencji w danej dziedzinie oraz muszą być wolni od wszelkich nacisków i bodźców, zwłaszcza finansowych, mogących wpływać na ich opinię lub wyniki oceny i weryfikacji, szczególnie ze strony osób lub grup osób zainteresowanych wynikami tej działalności.". Z cytowanych przepisów rozporządzenia należy wyprowadzić wniosek, iż jednostka certyfikująca nie może angażować się w żadną działalność odnoszącą się do wyrobów podlegających jej ocenie, gdyż musi zachować najwyższy stopień uczciwości zawodowej będąc wolna od wszelkich nacisków i bodźców "zwłaszcza finansowych". Nie sposób przyjąć, że skarżący jest wolny od wpływu bodźców finansowych w sytuacji, w której projektuje wyroby analogiczne do tych, które w zakresie posiadanej akredytacji sam ocenia. W tym miejscu należy się zauważyć, że akredytację otrzymał skarżący jako I., a więc jako cały instytut. Z ustaleń organu administracji wynika natomiast, że Z. T. N., posiadający m.in. ten sam nr faxu co Dyrekcja I., wchodząc w skład I. ogłasza się, jako projektujący nawierzchnie podatne drogowe i mostowe oraz jako projektujący mieszanki mineralno-bitumiczne. Uprawnionym stał się w tej sytuacji wniosek organu administracji zawarty w karcie niezgodności 1/2 o nieusunięciu tej niezgodności. Zdaniem skarżącego istotne jest jednak to, czy naruszył przepisy będące podstawą udzielenia akredytacji nr [...], gdyż godnie z art. 16 ust. 4 ustawy o systemie oceny zgodności ograniczenie zakresu akredytacji następuje, jeżeli akredytowana jednostka oceniająca zgodność nie spełnia warunków określonych w certyfikacie akredytacji. Takim przepisem zawartym w certyfikacie akredytacji był m.in. przepis art. 4.2 PN-EN 45011:2000. Zdaniem skarżącego przepis ten jest jasny, zatem PCA nie powinien dokonywać jego wykładni. W ocenie składu orzekającego Sądu, Komitet Odwoławczy PCA w zaskarżonym orzeczeniu odniósł się bezpośrednio do wskazanego przepisu, a jedynie wnioski stron co do jego rozumienia są rozbieżne. Zgodnie z art. 4.2 lit. l) wymienionej Normy - struktura organizacyjna jednostki certyfikującej powinna zapewnić zaufanie do prowadzonej przez nią certyfikacji. W szczególności jednostka certyfikująca powinna: mieć politykę i procedury wyraźnie rozdzielające działalność certyfikacyjną od wszelkiej innej działalności, w którą jest zaangażowana jednostka certyfikująca oraz (lit. m) być, wraz z kierownictwem wykonawczym i personelem wolna od jakichkolwiek nacisków finansowych, handlowych lub innych, które mogłyby wpłynąć na wyniki procesów certyfikacji. W świetle ustaleń organu administracji skarżący I., posiadając akredytację jako cały I. nie wykazał, by spełniał wymienione warunki – wyraźnego rozdzielenia działalności certyfikacyjnej od innej, którą wykonuje jego Z. T. N., co stało się powodem stwierdzenia niezgodności na karcie 1/2, a co mogło mieć wpływ na działalność finansową i handlową skarżącego. Zgodnie także z art. 4.2 lit o) wymienionej Normy skarżący powinien: zapewnić, że działania jednostek związanych nie wpływają na poufność, obiektywność i bezstronność i jednostka certyfikującą nie powinna: dostarczać lub projektować wyrobów, które certyfikuje (pkt 1), dostarczać jakichkolwiek innych wyrobów lub usług, których oferowanie mogłoby narazić na szwank poufność lub bezstronność albo obiektywność procesów certyfikacji i podejmowanych decyzji (pkt 3). Zgodnie z pkt 1 art. 4.2 lit. o) Normy - jednostka certyfikującą nie powinna dostarczać lub projektować wyrobów, które certyfikuje - przez co należy rozumieć, że jednostka certyfikująca nie powinna projektować /dostarczać/ żadnych wyrobów objętych wykonywaną przez nią certyfikacją. Przepis ten nie wskazuje bowiem, jak chce go rozumieć skarżący, na zakaz projektowania /dostarczania/ wyrobów, które były przez skarżącego certyfikowane, lecz na wyroby "które certyfikuje". Gdyby przepis ograniczał projektowanie wyłącznie do wyrobów, które jednostka certyfikująca certyfikowała, brzmiałby – dostarczać lub projektować wyrobów, które jednostka certyfikowała – a nie "które certyfikuje". Przez to określenie należy rozumieć bowiem wyroby, które dana jednostka certyfikująca w ogóle certyfikuje, a więc takie, które są w zakresie jej kompetencji certyfikacyjnych. Intencją powołanej Normy jest nawet szerszy zakaz wskazany w art. 4.2 lit. o) pkt 3 – zakaz dostarczania jakichkolwiek innych wyrobów lub usług, których oferowanie mogłoby narazić na szwank poufność lub bezstronność albo obiektywność procesów certyfikacji i podejmowanych decyzji. Zauważenia wymaga, że zakaz ten nie odnosi się już tylko do wyrobów "które (jednostka) certyfikuje" lecz do wszystkich wyrobów, jeżeli ich dostarczanie stałoby na przeszkodzie zachowania przez jednostkę certyfikującą zasady bezstronności. Wskazane przepisy Normy PN-EN 45011:2000 bardzo rygorystycznie określają ograniczenia, jakim poddano jednostkę certyfikującą w zakresie wykonywania certyfikacji w związku z inną jej działalnością. Dlatego też dla zapewnienia zaufania i bezstronności jednostka certyfikująca nie powinna podejmować dodatkowo takiej działalności, która mogłaby owe zaufanie do bezstronności w jakimkolwiek zakresie podważać, chyba że w sposób nie budzący wątpliwości ta działalność dodatkowa spełnia wymagania z art. 4.2 lit. l PN-EN 45011:2000. Ustalenia organu administracji wskazują natomiast, iż I. warunku tego nie spełniał, stąd argumentacja skarżącego odnosząca się do tej działalności dodatkowej nie mogła zasługiwać na uwzględnienie. Stosownie zatem do art. 16 ust. 4 ustawy o systemie oceny zgodności organ administracji zasadnie ograniczył skarżącemu akredytację w zakresie posiadanej certyfikacji. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.