I SA/Bk 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za okres od maja do sierpnia 2011 r. oddala skargę Pan J. R. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") w dniu 14 października 2011 r. złożył do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. wniosek o umorzenie odsetek z tytułu podatku od towarów i usług za okres od maja 2011 r. do sierpnia 2011 r. Wniosek Skarżący uzasadnił ważnym interesem podatnika wskazując, iż odsetki, o których umorzenie wnosi powstały na skutek błędu urzędnika dokonującego czynności kontrolnych w firmie U. Spółka Akcyjna B. (będącej kontrahentem Skarżącego), w związku z tym w sposób niezawiniony przez Skarżącego. Dodatkowo, w uzupełniającym piśmie z dnia 17 listopada 2011 r., Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków: Pani D. W. i Pani K. K. Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. decyzją z [...] stycznia 2012 r. Nr [...] odmówił umorzenia odsetek za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za okres od maja do sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, oraz zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w B., decyzją z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy w wydanym rozstrzygnięciu stwierdził, iż wniosek Skarżącego o umorzenie odsetek, należało rozpatrzyć zgodnie z jego wskazaniem, jako ulgę nie stanowiącą pomocy w oparciu o przepis art. 67a § 1 pkt 3 w zw. z art. 67b § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., Nr 749, dalej powoływana jako o.p.) z uwzględnieniem regulacji zawartych w Obwieszczeniu Komisji Europejskiej o zastosowaniu zasad z zakresu pomocy państwa wobec środków dotyczących bezpośredniego opodatkowania działalności gospodarczej (OJ C 384/3, 10.12.1998r.), pamiętając, iż optymalizacji ściągania należności publicznych (ulgi nie stanowiącej pomocy publicznej) nie mogą stanowić decyzje pomniejszające dochody publiczne, tj. umorzenia zaległości podatkowych czy też odsetek za zwłokę, a jedynie te działania, których celem jest odzyskanie tych należności w późniejszym terminie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] odmówił umorzenia odsetek za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za okres od maja do sierpnia 2011 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że w powoływanym przez Skarżącego protokole z kontroli przeprowadzonej w U. S.A. B. nie stwierdzono nieprawidłowości dotyczących rozliczeń pomiędzy przedsiębiorstwem Skarżącego a U. S.A. B. Ustalony w protokole stan faktyczny nie dotyczy zatem strony, a tym samym niezasadne są wskazywane we wniosku przesłanki ważnego interesu publicznego pozwalające na zastosowanie wnioskowanej ulgi w postaci umorzenia odsetek za zwłokę. Organ wskazał też, że Skarżący dokonał korekt deklaracji VAT w oparciu o pismo kontrahenta - U. S.A., w którym kontrahent powołując się na powyższy protokół kontroli zasugerował poprzez analogię przyjęcie, że usługi świadczone przez Skarżącego na rzecz U. S.A. także powinny być nieopodatkowane. Powyższe pismo nie pochodziło od organu, dlatego też Skarżący nie może zarzucać, iż konieczność zapłaty odsetek powstała w wyniku zawinionego działania urzędnika. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący złożył odwołanie, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie w całości wniosku poprzez umorzenie odsetek za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług za okres od maja do sierpnia 2011 r. oraz przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków - Pani D. W. i Pani K. K. Dyrektor Izby Skarbowej w B., decyzją z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy, podtrzymując argumentację organu I instancji. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Nr [...], odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, stwierdzając, iż okoliczności, które zdaniem Skarżącego miały być wyjaśnione - zostały stwierdzone dowodami znajdującymi się w zgromadzonych aktach sprawy. Na powyższą decyzję, Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Skażonej decyzji zarzucono naruszenie art. 122, art. 121 § 1 o.p., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, odmowę przeprowadzenia wszystkich dowodów, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego, sprzecznym z twierdzeniem podatnika oraz naruszenie art. 180 § 1 i art. 181 o.p., poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków mimo, że teza dowodowa przeczyła ustaleniom organu podatkowego. W uzasadnieniu skargi, Skarżący podkreślił, że z powszechną zasadą, wypływającą zarówno z orzecznictwa jak i doktryny o której mowa w art. 121 § 1 o.p., wynika, że uchybienia organu prowadzącego postępowanie nie mogą powodować ujemnych następstw dla obywateli, którzy działają w dobrej wierze i w zaufaniu do treści otrzymywanej decyzji. W świetle powyższego, w niniejszym postępowaniu należało ocenić zachowanie U. S.A. i Skarżącego w stosunku do treści raportu z kontroli i błędnego stanowiska organu podatkowego kontrolującego U. Aby to ocenić, zdaniem Skarżącego, niezbędnym jest przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków i poznanie motywów ich postępowania. Okoliczności związane z causą nagłej zmiany zasady naliczania podatku VAT są istotne w tym postępowaniu, o czym organ podatkowy nie chce "słyszeć", stawiając tezę, iż zmiana stawki podatku VAT była efektem pisma U. Skarżący podkreślił, że postępowanie organu podatkowego w przedmiotowej sprawie nie budzi zaufania podatnika, rodząc złe skojarzenia. Organ podatkowy, chcąc wyjaśnić wszystkie okoliczności sprawy, powinien przeprowadzić dowód z zeznań świadków oraz pracownika kontrolującego. Postępowanie organu w ocenie Skarżącego zmierza do ochrony pracownika organu podatkowego, a nie do wyjaśnienia okoliczności sprawy. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. Skarżący zarzuca, iż organy odmawiając przeprowadzenia dowodów z zeznań zgłoszonych świadków na okoliczność, że przyczyną nieodprowadzenia podatku VAT w terminie były błędne ustalenia pracownika organu w toku kontroli podatkowej w Spółce U., wadliwie ustaliły stan faktyczny. Zarzutu tego Sąd nie podziela. Kontrola podatkowa jak wynika z protokołu kontroli znajdującego się w aktach sprawy dotyczyła Spółki U. i obejmowała okres rozliczeń w podatku VAT za miesiąc luty 2011. Zawarte w nim ustalenia nie obejmowały okresu rozliczeń skarżącego ze Spółką U., w sprawie bowiem chodziło o okres maj – sierpień 2011. Korekty faktur VAt skarżący dokonał na prośbę Spółki U. wystosowanej przez tę Spółkę przed doręczeniem jej protokołu kontroli. Ustalenia w zakresie stawki VAT jaką należało stosować do usług związanych z budową domów w N. wskazane przez kontrolującego okazały się nieprawidłowe. Na tej podstawie skarżący utrzymuje, iż nie powinien ponosić ujemnych konsekwencji z tytułu nieterminowego odprowadzenia podatku, jego działania podjęte były w zaufaniu do czynności organu. Należy tu jednak wskazać na charakter ustaleń zawartych w protokole kontroli podatkowej. Przede wszystkim dotyczą one kontrolowanego podatnika i dotyczą ściśle wskazanego w protokole okresu rozliczeń. Nie rozstrzygają one w sposób wiążący o prawach i obowiązkach kontrolowanego i mogą stanowić jedynie dowód w ewentualnym postępowaniu podatkowym. Na skutki wynikające z ewentualnego zastosowania do ustaleń zawartych w protokole może powoływać się jedynie kontrolowany, natomiast nie ma podstaw ku temu, aby powoływały się na te ustalenia inne podmioty skoro ich bezpośrednio nie dotyczą. Zasadnie zatem w tych okolicznościach organ przyjął, że zeznania świadków na wskazane okoliczności były zbędne, nie wpłynęłoby bowiem na zmianę stanu faktycznego ustalonego na podstawie wskazanych przez organ dowodów. Nie doszło zatem w sprawie do naruszenia przepisów postępowania wskazywanych przez skarżącego. Tym samym podzielić należy stanowisko organów, że w sprawie nie występuje przesłanka ważnego interesu publicznego pozwalająca na zastosowanie wnioskowanej ulgi w postaci umorzenia odsetek. Nie wystąpiły też przesłanki ważnego interesu podatnika, którą to ocenę zasadnie organ oparł na analizie sytuacji finansowej i materialnej skarżącego. Z tych też względów skarga uległa oddaleniu (art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).