II GSK 1469/13

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-05-29

Skład orzekający: Krystyna Anna Stec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa umieszczenia przedsiębiorcy na liście, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Odmowa umieszczenia przedsiębiorcy na liście, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawy te należą do zakresu stosunków cywilnoprawnych, dla których właściwy jest sąd powszechny.
Stan faktyczny
M. K. złożył skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) z listopada 2012 r. dotyczące odmowy umieszczenia go na liście przedsiębiorców spełniających warunki spłaty niezaspokojonych należności z zamówień publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę, uznając pismo GDDKiA za niedopuszczalne do zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. M. K. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie prawa materialnego i procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności kontroli sądowoadministracyjnej takiej odmowy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 maja 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1133/13 w sprawie ze skargi M. K. na zawiadomienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...]listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umieszczenia na liście przedsiębiorców spełniających warunki spłaty niezaspokojonych należności wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 9 maja 2013r., sygn. akt V SA/Wa 1133/13, odrzucił skargę M. K. na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] listopada 2012 r., w przedmiocie braku umieszczenia na liście przedsiębiorców spełniających warunki spłaty niezaspokojonych należności wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Pismem z 16 stycznia 2013 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na wskazane powyżej pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: GDDKiA). Postanowieniem z 9 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. K. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna, bowiem zaskarżone pismo GDDKiA, informujące o braku umieszczenia na liście przedsiębiorców spełniających warunki spłaty niezaspokojonych należności wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych, nie należy do żadnej z form działania administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. Według Sądu I instancji przepisy ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 891; dalej: ustawa o spłacie należności) nie przewidują załatwienia spraw związanych ze zgłoszeniem należności przedsiębiorcy GDDKiA w formie decyzji administracyjnej, postanowienia bądź jakiegokolwiek innego aktu lub czynności. Ustawa nie reguluje sytuacji przedsiębiorcy, któremu odmówiono umieszczenia na liście przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w jej art. 5 ust. 2 i art. 8, a także nie wskazuje, by do postępowania na skutek zgłoszenia należności miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.). W ocenie Sądu I instancji, nie istnieje możliwość zaskarżenia czynności GDDKiA, polegającej na nieumieszczeniu na liście przedsiębiorców spełniających warunki spłaty niezaspokojonych należności, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych, na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że nie ma możliwości zbadania skargi w świetle art. 1 p.p.s.a., zawierającego definicję legalną sprawy sądowoadministracyjnej oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej: p.u.s.a.). M. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, zaskarżając je w całości oraz domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 5 ust. 3 ustawy o spłacie należności, poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że art. 5 ust. 3 tej ustawy nie reguluje sytuacji przedsiębiorcy, któremu odmówiono umieszczenia na liście, a w konsekwencji niewłaściwe uznanie, że przepisy ustawy nie przewidują załatwienia spraw związanych ze zgłoszeniem należności GDDKiA w formie innego aktu lub czynności, a tym samym uznanie, że zaskarżone pismo nie stanowi czynności mieszczącej się w kategorii określonej w art. 3 § 1 i 2 pkt 4 p.p.s.a.; 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a) art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 1 i art. 3 § 1 i 2 pkt 4 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jej odrzucenie, bez rozpatrzenia skargi co do istoty, podczas gdy pismo GDDKiA z dnia [...] listopada 2012 r., zawierające odmowę umieszczenia skarżącego na liście przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w art. 5 ust. 2 i art. 8 ustawy o spłacie należności może być zaliczone do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kontroli działalności administracji publicznej, zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., a skarga winna być zbadana w świetle przepisu art. 1 p.p.s.a.; b) art. 3 § 1 i 2 pkt 4 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że pismo GDDKiA z dnia [...] listopada 2012 r., /.../ nie stanowi żadnej z form działania administracji publicznej i w konsekwencji nie ma możliwości zaskarżenia tej czynności w drodze skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy czynność GDDKiA miała charakter indywidualny, konkretyzujący normę prawną w odniesieniu do oznaczonego podmiotu, a wobec tego może być zaliczona do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i jest objęta, zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., kontrolą działalności administracji publicznej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wprawdzie ustawa o spłacie należności nie określa wprost formy, w jakiej GDDKiA dokonuje wpisu na listę przedsiębiorców, o której mowa w jej art. 5 ust. 3, jednakże - wbrew stanowisku Sądu I instancji - strona nie zaskarżyła pisma Generalnego Dyrektora informującego o braku umieszczenia na liście przedsiębiorców, lecz czynność Generalnego Dyrektora w postaci odmowy umieszczenia na liście przedsiębiorców. W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną, zaskarżone rozstrzygnięcie ma charakter czynności podjętej w sprawie indywidualnej, co z kolei implikuje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Procedura umieszczania przedsiębiorców na liście zgodnie z powołaną ustawą jest sprawą z zakresu administracji publicznej, ponieważ dokonuje tego organ administracji publicznej, a działanie to nie ma charakteru cywilnoprawnego. Zaskarżone pismo, mimo wprowadzającej w błąd treści, sugerującej, że jest ono jedynie informacyjne, stanowiło - zdaniem autora skargi kasacyjnej - czynność organu administracji publicznej, będąc jej władczym rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie. Czynność umieszczenia na liście przedsiębiorców, jak również zawiadomienie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o spłacie należności, nie jest stricte czynnością techniczną, lecz czynnością określoną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., przez którą rozumie się konkretną czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej, podjętą przez organ administracyjny i stanowiącą władcze rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie, stwierdzające albo uznające uprawnienia wynikające z przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę kasacyjną GDDKiA wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 187 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej wyłoni się zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, Naczelny Sąd Administracyjny może odroczyć rozpoznanie sprawy i przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu. W myśl natomiast art. 187 § 2 p.p.s.a. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w danej sprawie wiążąca. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "Czy odmowa umieszczenia przedsiębiorcy na liście – o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 891) podlega kontroli sądu administracyjnego, czy mieści się w zakresie stosunków cywilnoprawnych, dla których właściwy jest sąd powszechny?" oraz odroczyć rozpoznanie sprawy do czasu wyjaśnienia tego zagadnienia. Rozpoznając to zagadnienie prawne Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął w dniu 24 lutego 2014 r. uchwałę o sygn. akt II GPS 4/13, stanowiącą, że zawiadomienie o nieumieszczeniu przedsiębiorcy na liście, o którym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o spłacie należności, nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Stosownie do powołanego już uprzednio art. 187 § 2 p.p.s.a. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tej sprawie wiążąca. W tym stanie rzeczy podstawy, na których skargę kasacyjną oparto, nie znajdują usprawiedliwienia - co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie uwzględnił wniosku organu w przedmiocie zwrotu kosztów, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz. 23, a także dostępna w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło