II OZ 700/13

Dnia 3 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 294/13, o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie naruszenia stosunków wodnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 294/13, odrzucił wniosek M. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarżąca zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 kwietnia 2013 r. W dniu 25 kwietnia 2013 r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, którego nie mogła dochować z uwagi na przebytą grypę i trudności z chodzeniem. Z uwagi na to, że termin do uzupełnienia braku formalnego skargi jest terminem ustawowym (art. 49 § 1 p.p.s.a.), który nie podlega przedłużeniu, wniosek skarżącej został potraktowany jako żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Dalej Sąd wskazał, że w świetle zaś art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu przez sąd. Za niedopuszczalny z mocy ustawy uznaje się zwłaszcza wniosek złożony przedwcześnie, a zatem w terminie otwartym do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skarżącej doręczone w dniu 18 kwietnia 2013 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności skarżąca złożyła w dniu 25 kwietnia 2013 r., a zatem przed upływem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji wniosek skarżącej, jako przedwczesny, odrzucił jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a. M. K. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie skarżąca w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego jej odpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść ww. pisma nie budzi żadnych wątpliwości. Wynika z niego jednoznacznie, że wolą skarżącej było uzyskanie przedłużenia terminu lub ponowne wyznaczenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Przyjęcie przez Sąd Wojewódzki, że skarżąca w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. wniosła o przywrócenie terminu nie było uprawnione w stanie faktycznym sprawy, zwłaszcza, że tak zakwalifikowany wniosek podlegał odrzuceniu. Sąd Wojewódzki obowiązany był zatem odnieść się do wniosku zawartego w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. Z uwagi na to, że skarżąca korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, Sąd przy ponownym rozpoznaniu wniosku rozważy ewentualne zobowiązanie reprezentującego stronę adwokata, aby sprecyzował aktualne stanowisko strony w związku z żądaniem zawartym w piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.