II OZ 687/13

Dnia 29 sierpnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2013 roku, sygn. akt II SA/Gl 477/13 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2012 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił G. sp. z o.o. z siedzibą w T. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania określonych robót budowlanych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2012 r. została, z powodu niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 13 grudnia 2012 r. i pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym. Przesyłka ta została ponownie awizowana w dniu 20 grudnia 2012 r., a następnie po upływie 14 dniowego terminu została zwrócona jako nie podjętej w terminie. Skarżąca spółka wnosząc o przywrócenie terminu stwierdziła, że postanowienie z dnia [...] grudnia 21012 r. nie zostało jej doręczone z uwagi na błąd Poczty Polskiej. Pomimo tego, że w dniu 28 grudnia 2012 r. odbierana była korespondencja doręczana listem poleconym, przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie nie została wydana przez pracownika urzędu pocztowego, w wyniku czego nastąpił jej zwrot do nadawcy. Spółka wiedzę o treści postanowienie uzyskała zaś dopiero w związku z późniejszym zapoznaniem się z aktami sprawy. Sąd podkreślił, że podnoszona przez skarżącą okoliczność nie może być uznana za okoliczność wskazującą na brak jej winy w uchybieniu terminu. Spółka nie kwestionuje, że została poinformowana o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Zaś przesyłka ta została odesłana adresatowi dopiero po upływie 14 dniowego terminu do jej odebrania. Sąd podkreślił, że w celu uchylenia się od negatywnych następstw domniemania doręczenia adresat musi uprawdopodobnić, że nie został prawidłowo powiadomiony o złożeniu pisma w odpowiednim urzędzie. Nie wystarczające jest jednak samo zaprzeczenie adresata, bez poparcia jego stanowiska stosownymi dowodami. Ponieważ tego skarżąca spółka nie uczyniła, to Sąd uznał, że nie uprawdopodobniła niezawinionego uchybienia terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. sp. z o.o. z siedzibą w T. podnosząc, że data 28 grudnia 2012 r. jako ostatni możliwy dzień odbioru przesyłki została wskazana na otrzymanym przez spółkę awizo. Zatem zdaniem spółki nie została ona prawidłowo poinformowana o pozostawieniu przesyłki do odbioru. Niemożność odebrania przesyłki, a w konsekwencji uznanie przesyłki za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego, spowodowane było wprowadzeniem skarżącej w błąd, w związku zaniedbaniem pracownika urzędu pocztowego, który wadliwie wpisał datę ostatecznego odbioru listu. Do zażalenia spółka dołączyła awiza dotyczące innych przesyłek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w piśmie o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na uchybienie terminu. Zatem to na stronie spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, które mogą potwierdzać, że dana czynność procesowa nie został dokonana w terminie bez jej winy. W rozpoznawanym zażaleniu nie uprawdopodobniono w żaden sposób okoliczności, które miałyby wskazywać na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Samo podnoszenie przez spółkę, że na awizie jako ostateczna data odbioru przesyłki wskazany był dzień 28 grudnia 2012 r., co wskazał już w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji, jest niewystarczające. Spółka nie przedstawiła ani powyższego awiza, ani złożonej przez siebie reklamacji. Tym bardziej, że spółka otrzymała pierwsze awizo w dniu 13 grudnia 2012 r., zatem 14 dniowy termin do jej odbioru upływał w dniu 27 grudnia 2012 r. W konsekwencji uznać należy że urząd pocztowy prawidłowo odesłał nadawcy nieodebrana przesyłkę w dniu 28 grudnia 2012 r., po upływie ustawowo określonego okresu pozostawienia jej do dyspozycji adresata. Naczelny Sąd Administracyjny nie może jedynie na podstawie twierdzeń skarżącej zawartych w zażaleniu uznać podnoszonej przez spółkę okoliczności za uprawdopodobnioną. Za dowód potwierdzający twierdzenia spółki nie można również uznać awiz dołączonych do zażalenia. Przede wszystkim dotyczą one innej przesyłki niż postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2012 r. Ponadto określona na tych awizach data odbioru przesyłki został wskazana w sposób prawidłowy, zatem nie potwierdzają one błędnego sposobu oznaczania takiej daty. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.