VI SA/Wa 2703/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2013 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z [...] października 2012 r., nr Sp. [...] po rozpatrzeniu wniosku S. P. (dalej jako skarżący) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie z [...] stycznia 2012 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Łóżko piętrowe" [...]. Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie sprawy. Wnioskiem z [...] września 2011 r. skarżący wystąpił, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej (dalej jako p.w.p.), o zawieszenie postępowania toczącego się przed Urzędem Patentowym z wniosku K. A. i J. A. (dalej jako uczestnicy) o unieważnienie prawa z rejestracji ww. wzoru przemysłowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o czyn nieuczciwej konkurencji z powództwa uczestników zawisłej przed Sądem Okręgowym w L. sygn. akt [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że rozstrzygnięcie wydane w ww. postępowaniu sądowym w zakresie oceny działań uczestników na tle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., które będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, gdyż wykaże, że uczestnicy ujawnili sporny wzór dnia [...] lutego 2010 r., tj. przed datą pierwszeństwa spornego wzoru, na skutek nadużycia popełnionego wobec uprawnionego (skarżącego). Postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. Urząd Patentowy oddalił wniosek o zawieszenie postępowania, uznając, że nie istnieją podstawy do jego zawieszenia w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., a także, że pomiędzy przedmiotowym postępowaniem, a sprawą o czyn nieuczciwej konkurencji z powództwa uczestników zawisłą przed Sądem Okręgowym w L. nie występuje bezpośrednia zależność wymagana przez powyższy przepis. Organ zwrócił uwagę, odnosząc się do przedłożonego do akt sprawy pozwu uczestników, że rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego nie będzie miało wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, gdyż to Urząd Patentowy w świetle art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. jest władny do zbadania sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji, w oparciu o ustawowe przesłanki zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego oraz materiały dowodowe przedłożone przez strony i w granicach wniosku. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 7 i art. 8 w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. Uzasadniając postawione zarzuty wskazał, że rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu sądowym w zakresie oceny działań wnioskodawców na tle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ma charakter zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto, zdaniem skarżącego, interpretacja pojęcia "zagadnienia wstępnego" jest zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sporna. Niemniej jednak, jak podał skarżący, nie może budzić wątpliwości, że kwestia dopuszczenia się przez uczestników czynów nieuczciwej konkurencji polegających na bezprawnym skopiowaniu wzoru "Łóżko piętrowe" nr [...] oraz wprowadzeniu do obrotu za pośrednictwem aukcji [...] identycznego łóżka inkorporującego ten wzór o nazwie [...] przed datą pierwszeństwa tego wzoru, ma zasadnicze znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji tego wzoru. Wskazanym na wstępie postanowieniem Urząd Patentowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ podał, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., mającym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu spornym z mocy art. 256 ust. 1 p.w.p., organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd. Jak wskazał organ, w literaturze podkreśla się, że zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w wyżej powołanym przepisie jest zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie indywidualnej i którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub Sądu. W ocenie organu, zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., polega na uwarunkowaniu rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, wcześniejszym rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego przez inny organ lub Sąd. Związek zagadnienia wstępnego z merytorycznym rozstrzygnięciem w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w postępowaniu prowadzonym przez właściwy organ. Zdaniem organu, powyższa zależność nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie, a skarżący nie wykazał istnienia konkretnej kwestii prejudycjalnej w niniejszym przypadku. Jak podał organ, to do niego należy w oparciu o zebrane w toku postępowania spornego materiały, ustalenie daty ujawnienia spornego wzoru przemysłowego oraz przeciwstawionego wzoru przemysłowego. Nadto organ zauważył, że nie ma kompetencji do orzekania na gruncie przepisów z zakresu zwalczania nieuczciwej konkurencji, a oceny dokonuje wyłącznie w oparciu o ustawę Prawo własności przemysłowej. W skardze na powyższe postanowienie, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania, tj.: - pominięcie oraz brak dostatecznego odniesienia się do twierdzeń skarżącego wspartych utrwalonym orzecznictwem na temat spełnienia przez rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu o czyn nieuczciwej konkurencji wcześniej wszczętym przed Sądem Okręgowym w L. (sygn. akt [...]) wszystkich przesłanek uznania go za zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.; - błędne przyjęcie, że kwestia bezprawnego skopiowania przez uczestników wzoru skarżącego "Łóżko piętrowe" nr [...] oraz wprowadzenia go do obrotu za pośrednictwem aukcji [...], stanowiąca nadużycie popełnione przez uczestników wobec skarżącego, wcześniej zawisła z powództwa skarżącego przed Sądem Okręgowym w L. (sygn. akt [...]), nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego uprzedniego rozstrzygnięcia uzależnione jest rozpatrzenie sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "Łóżko piętrowe" nr [...]; - błędne przyjęcie, że prawomocne stwierdzenie przez Sąd Okręgowy w L., że to skarżący jako pierwszy ujawnił swój wzór nr [...] wprowadzając do obrotu łóżko piętrowe [...], zaś uczestnicy skopiowali ten wzór, czym popełnili nadużycie wobec skarżącego, nie stanowi przesłanki oddalenia wniosku o unieważnienie wzoru [...], a zatem nie zachodzi zależność między wcześniejszym rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego przez Sąd Okręgowy, a rozstrzygnięciem merytorycznym sprawy z wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [...]. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego, organ formułując swoje wnioski nie odniósł się do jego twierdzeń ani do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, naruszając tym samym szereg przepisów postępowania administracyjnego. Naruszenie tych przepisów nastąpiło także, jak podał skarżący, wskutek zastosowania przez organ błędnej interpretacji pojęcia kwestii prejudycjalnej (zagadnienia wstępnego), której istnienie warunkuje zawieszenie postępowania toczącego się przed Urzędem Patentowym. Skarżący, odnosząc się do charakteru pozwu złożonego przez uczestników podał, że rozstrzygnięcie Sądu cywilnego potwierdzi, że rzekome ujawnienie przez uczestników wzoru przed datą jego pierwszeństwa z uwagi na jego bezprawny charakter stanowi nadużycie popełnione wobec twórcy w rozumieniu art. 103 ust. 3 pkt 2 in fine p.w.p. Zdaniem skarżącego, popełnienie takiego nadużycia wpływa na ocenę zdolności rejestrowej jego wzoru. W ocenie skarżącego, w przypadku, gdy u podstaw żądania unieważnienia prawa wyłącznego leży spór dotyczący zakresu prawa podmiotowego (np. autorstwa wzoru) postępowanie w przedmiocie unieważnienia powinno zostać zawieszone, czemu wyraz dał m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt II SA 4666/03. Jak wywiódł skarżący, uzasadnienia dla tak określonego podziału kompetencji do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego należy poszukiwać w cywilnoprawnym charakterze tego zagadnienia oraz jego bezpośrednim wpływie na rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego przed Urzędem Patentowym. Skarżący podkreślił, że orzeczenia oddalające wniosek o zawieszenie postępowania przed Urzędem Patentowym dotyczyły stanów faktycznych, w których zagadnienie wstępne bądź objęte było kompetencją Urzędu Patentowego, bądź nie pozostawało z postępowaniem głównym nawet w pośrednim związku. Tymczasem, jak podał skarżący, w niniejszej sprawie kwestia dopuszczenia się przez uczestników nadużycia wobec twórcy wzoru ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego w przedmiocie unieważnienia wzoru nr [...], a tym samym jest jakościowo bliższa rozstrzygnięciom dotyczącym zakresu prawa podmiotowego do wzoru przemysłowego/znaku towarowego. W niniejszej sprawie w odniesieniu do okoliczności nadużycia popełnionego wobec twórcy według art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p. właściwy jest Sąd powszechny, którego prawomocne rozstrzygnięcie stanowiłoby prejudykat dla oceny okoliczności z art. 103 ust. 1 i 2 p.w.p. Skarżący ponownie wskazał, że kwestia dopuszczenia się przez uczestników czynów nieuczciwej konkurencji polegających na bezprawnym skopiowaniu wzoru skarżącego "Łóżko piętrowe" oraz wprowadzeniu do obrotu za pośrednictwem aukcji w serwisie [...] łóżka o nazwie [...] inkorporującego ten wzór rzekomo przed datą pierwszeństwa tego wzoru, ma bezpośredni wpływ dla rozstrzygnięcia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji tego wzoru. Zdaniem skarżącego, jeżeli Sąd Okręgowy ustali, że to on jako pierwszy ujawnił wzór wprowadzając w kwietniu 2009 r. do obrotu łóżko piętrowe [...], zaś uczestnicy wprowadzając identyczne łóżko rzekomo [...] lipca 2009 r. bezprawnie skopiowali wzór skarżącego, czym popełnili delikt, Urząd Patentowy będzie związany kwalifikacją prawną czynu uczestników z punktu widzenia przesłanki zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego wynikającej z przepisów p.w.p., tj. przesłanki nowości. Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2012 r. nr Sp. [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Łóżko piętrowe" [...], wydane na skutek wniosku skarżącego o zawieszenie tego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o czyn nieuczciwej konkurencji z powództwa uczestników postępowania K. A. i J. A. zawisłego przed Sądem Okręgowym w L. sygn. akt [...]. W niniejszej sprawie spór pomiędzy skarżącym a organem sprowadza się do oceny charakteru postępowania sądowego w powołanej wyżej sprawie. Według stanowiska skarżącego postępowanie to stanowią zagadnienie prejudycjalne wobec postępowania toczącego się przed Urzędem Patentowym w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Łóżko piętrowe", [...] i winno zostać przez Urząd Patentowy zawieszone. Stanowiska tego, organ nie podziela, co odzwierciedla treść postanowienia z dnia [...] października 2012 r. jak i poprzedzającego je postanowienia z [...] stycznia 2012 r. Podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania zostały określone w art. 97 § 1 k.p.a. Punkt 4 tegoż artykułu nakłada na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązek zawieszenia tego postępowania, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd. Artykuł 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wiąże obligatoryjne zawieszenie postępowania z zaistnieniem określonych w nim wymogów. Zawarte w nim unormowanie nie może więc być przez art. 256 ust. 1 p.w.p "odpowiednio" (inaczej) stosowane na potrzeby postępowania spornego przed Urzędem Patentowym. Przepis art. 256 ust. 1, w myśl którego do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, nie wskazuje bowiem, iż przy interpretacji przepisów tegoż kodeksu, mających zastosowanie w postępowaniu spornym, należałoby stosować inne reguły wykładni niż wówczas, gdy kodeks ten stosowany jest wprost. Zagadnieniem wstępnym jest zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania administracyjnego, do rozstrzygnięcia, którego właściwym jest inny organ lub Sąd a rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracyjny. Na konstrukcję zagadnienia wstępnego o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. składają się zatem cztery istotne elementy (które muszą wystąpić łącznie): 1. zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; 2. jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub Sądu; 3. wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji 4. istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Podkreślić przy tym należy, że ostatni z wymienionych elementów, w istocie najważniejszy, jest najbardziej sporny. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. W ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 1999 r. IV SA 7444/97 niepubl.). Tym samym od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji (uzasadnienie wyroku NSA z dnia 8 czerwca 1998 r.). O kwestii prejudycjalnej w postępowaniu administracyjnym wypowiadali się niejednokrotnie zarówno przedstawiciele doktryny jak i w swoich orzeczeniach - Naczelny Sąd Administracyjny. Przegląd poglądów na temat pojęcia oraz istoty prejudycjalności zaprezentował m.in. J. Rodziewicz (w:) Prejudycjalność w postępowaniu cywilnym, Gdańsk 2000 r., strony 7-18, gdzie podaje m.in., że pod pojęciem prejudycjalności rozumie się najczęściej przesądzające znaczenie, jakie posiada rozstrzygnięcie jednej sprawy dla rozstrzygnięcia drugiej sprawy lub technicznoprawną konieczność rozstrzygnięcia jednej sprawy po to, aby następnie można było rozstrzygnąć inną sprawę. Z kolei W. Jakimowicz w artykule pt. "O kwestii prejudycjalnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym" opublikowanym (w:) Samorząd Terytorialny 2003/10/29 wskazuje: "samo, zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego, jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania". Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 17 lipca 2003 r. II SA 427/02 podkreślił, iż prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie, co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub Sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Jak wspomniano, k.p.a. nie określa wyraźnie podstaw prawnych zależności. Judykatura przyjmuje, że przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej i w nich nakazuje ich poszukiwać (patrz np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 22 października 1991 r., SA/Wr 936/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 90 oraz 22 grudnia 1993 r. SA/Wr 1160/93, ONSA 1995 nr 1, poz. 21). Zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych (vide. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II - komentarz do art. 97 k.p.a..). Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy bowiem do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że dla postępowania w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Łóżko piętrowe" [...], nie jest kwestią prejudycjalną sprawa zawisła przed Sądem Okręgowym w L. sygn. akt [...]. Stosownie do przepisu art. 89 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 117 ust .1 p.w.p. prawo z rejestracji znaku towarowego może być unieważnione, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. W myśl art. 255 ust. 1 p.w.p., sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego rozpatruje Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego. W niniejsze sprawie podstawę wniosku o unieważnienie spornego prawa stanowi m. in. kwestia braku nowości i indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego. Zgodnie z Art. 102.1. Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. 2. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych. 3. Za wytwór uważa się także: 1. przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony); 2. część składową jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy; 3. część składową jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu. 4. W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego, w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko jego widocznych cech. Art. 103. 1. Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. 2. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną której wzór dotyczy. 3. Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy: 1) został ujawniony osobie trzeciej, która w sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana do zachowania poufności; 2) został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego. Z powołanych przepisów wynika, że Urząd Patentowy dysponuje kompetencją do samodzielnego rozstrzygania kwestii ustalenia daty ujawnienia spornego wzoru oraz wzoru mu przeciwstawionego. Jak już zostało wykazane na gruncie rozpoznawanej sprawy, organ posiada prawną i faktyczną możliwość rozpatrzenia sprawy unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Łóżko piętrowe" [...], gdyż jak słusznie wskazano w wyroku NSA z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2378/10, LEX nr 1138155. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie, których rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie. Wykluczona jest zatem możliwość uznania sprawy zawisłej przed Sądem Okręgowym za prejudykat w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wobec postępowania w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji, które toczy się aktualnie przed organem. Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) służy innemu celowi niż eliminowanie z obrotu prawnego decyzji w przedmiocie udzielenia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Wyrok wydany na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie ma charakteru prejudycjalnego w postępowaniu toczącym się przed Urzędem Patentowym RP w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. Ustalenia dokonane w takim wyroku mogą, co najwyżej, znaleźć posiłkowe zastosowanie w postępowaniu toczącym się na podstawie ustawy Prawo własności przemysłowej, a zwłaszcza w trybie postępowania spornego, którego jednym z celów jest unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, a Urząd Patentowy posiada w tym postępowaniu kompetencje do badania kwestii braku nowości i indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego w tym także zaistnienia przesłanki z art. 103 ust. 3 pkt 2 p.w.p. Istotne ustalenia dla wydania decyzji w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Urząd Patentowy RP powinien dokonać samodzielnie, po przeprowadzeniu wszechstronnego postępowania dowodowego z uwzględnieniem dowodów zebranych w sprawie i po ich ocenie zgodnie z regułą wyrażoną w art. 80 k.p.a. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszeń prawa w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.