II OZ 487/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 1049/12 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2012 r. nr WOA.7722.152.2012.AK w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1049/12, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2012 r., nr WOA.7722.152.2012.AK, w przedmiocie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, że w dniu 21 września 2012 r. A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę do której załączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 16 sierpnia 2012 r. W tych samych dniach, działając jako jednoosobowy zarząd spółki ... Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu, został zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie o zapłatę za towary. Po kolejnych pismach, w tym zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności przez komornika sądowego, a z drugiej strony o wszczęciu postępowania układowo-upadłościowego na wniosek spółki Fabryka Mebli ..., zaistniała konieczność przeprowadzenia pilnych narad oraz negocjacji z kontrahentem ... – jednego ze wspólników ... Sp. z o.o. Termin narad został wyznaczony na dzień 14-17 września 2012 r. w siedzibie .... Wnioskodawca uchybił terminowi realizując sprawy służbowe i przebywając na delegacji poza miejscem zamieszkania, przez co nie mógł wnieść skargi w ustawowym terminie. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd stwierdził, że skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku. Ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 17 września 2012 r. (art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a.) Skarga została wniesiona w dniu 21 września 2012 r., a więc z mniej niż siedmiodniowym uchybieniem terminu. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi Sąd Wojewódzki miał jednak na uwadze, że skarżący nie wykazał, aby w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi wystąpiło zdarzenie, które pomimo dołożenia wszelkich możliwych starań uniemożliwiło skarżącemu złożenie skargi w terminie. Skarżący uzasadniał wniosek kilkudniowymi (14-17 września 2012 r.) naradami biznesowymi, dokumentując ten fakt kserokopią delegacji służbowej. Sąd Wojewódzki zauważył jednak, że wyjazd służbowy miał miejsce na terenie kraju i dotyczył czterech ostatnich dni terminu do wniesienia skargi. Z tych czterech dni dwa dni były dniami roboczymi, z normalnie pracującymi placówkami pocztowymi. Sąd Wojewódzki wskazał, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego ma charakter odformalizowany, zatem wystarczy wskazanie, że skarżący nie zgadza się z zaskarżonym aktem. Skarżący mógł zatem, przemieszczając się samochodem w trakcie wyjazdu służbowego, nadać skargę w którymkolwiek z napotkanych urzędów pocztowych. A. P. złożył zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu. Podniósł, że pełniąc funkcje członka zarządu ... spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą Poznaniu został zobligowany decyzją większości udziałowców do odbycia narad i negocjacji handlowych w dniach 14-17 września 2012. Wyjazdy te nie były zaplanowane, a od wykonania obowiązku nie mógł się uchylić. Nie ma w spółce ustanowionego zastępcy ani prokurenta. Wobec faktu, że ważyły się losy Spółki za zlekceważenie sytuacji groziła mu odpowiedzialność nie tylko cywilna, ale również i karna. Zatem Sąd powinien uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, Nr 23, s. 1059). Ponadto to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Podstawowy problem w sprawie na obecnym etapie postępowania sprowadza się więc do oceny, czy podane przez skarżącego okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy zaliczyć do tych, o których mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Jako powód uchybienia terminu do złożenia skargi wskazany został udział skarżącego, jako członka zarządu ... spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą Poznaniu, w kilkudniowych naradach biznesowych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane okoliczności przez skarżącego nie mogą stanowić wystarczającego powodu dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08). Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Tym samym wskazana okoliczność nie mogła zostać uznana za nagłą przeszkodę uniemożliwiającą skarżącemu złożenie skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2012 r. W warunkach rozpoznawanej sprawy i okoliczności jej towarzyszących nie sposób podważyć prawidłowego w świetle przepisów prawa stanowiska Sądu Wojewódzkiego, że A. P. nie uprawdopodobnił w stopniu wystarczającym, aby uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jego winy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.